Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Agenda
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Filmreview: War For The Planet Of The Apes

13 JUL 2017
Filmreview: War For The Planet Of The Apes


 

War For The Planet Of The Apes (4/5)

 

Broodje aap deluxe

 

Een bende losgeslagen paardrijdende/schietende superintelligente apen die het voortbestaan van de mensheid bedreigen, lijkt op het eerste zicht moeilijk au sérieux te nemen. Maar met twee oerdegelijke prenten, Rise Of The Planet Of The Apes (2011) en Dawn Of The Planet Of The Apes (2014), die eraan vooraf gingen slaagt regisseur Matt Reeves in zijn opzet om hier een ingenieuze blockbuster te fabriceren. Dit vooral met dank aan het CGI-team die de machtige opperaap Caesar (Andy Serkis) met oog voor detail tot leven bracht.

 

Tussen het einde van de vorige film en het begin van War For The Planet Of The Apes zit twee jaar. In die periode worden Caesar en zijn groep opgejaagd door een troep soldaten onder leiding van The Colonel (Woody Harrelson). Dit genadeloos heerschap verschanst zich met zijn tot de tanden gewapend gezelschap achter een muur. Autoritair en niets ontziend regeert The Colonel over een wreed werkkamp waar apen in erbarmelijke toestanden gevangen zitten en met de zweep onder de knoet worden gehouden. Dwangarbeid en totale ontbering zijn hun deel. Bad Ape (Steve Zahn), een zonderlinge figuur, die Caesar en zijn gevolg tegen het lijf lopen zorgt voor een komische noot tijdens deze spannende kaskraker. Na een strak verhaal krijg je op het einde nog een aap-otheose met een verplicht rondje ontploffingen, rondsuizende kogels en sneeuwlawines.

 

Door de overload aan overdreven actiescènes te beperken en de aanwezigheid van doordringende dialogen kan War For The Planet Of The Apes zich moeiteloos afscheiden van zijn apocalyptische genregenoten. We zaten twee uur uiterst vermaakt in onze cinemastoel gedrukt zonder zuchtend het uur te checken. Dit broodje aap deluxe smaakt naar meer.

 

(BG)