Rawdriguez - Asylum Of The Arcane
Novelists Fr
Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Agenda
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
14 APR
TaxiWars
16 APR
Parkway Drive
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
25 APR
Compact Disk Dummies
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Arno
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
05 JUN
Marky Ramone's Blitzkrieg
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
Hellfest
21 JUN
TW Classic
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
09 AUG
Voltage festival 2020
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington

The odd man

The Almighty Cornholio


 

 

“My people are without TP for their bungholes”

 

Uiteraard heb ik deze maand terug veel materie om over te schrijven. We herbeleven als mensheid terug een beetje de hoogdagen van de pest, maar dan met wifi. We staan voor een ongekende situatie met ongekende gevolgen en waarvan de fallout onmogelijk te voorspellen is. Wat wel te voorspellen is, is het lot van de Britse en Nederlandse regering, die het lumineuze idee hebben om met de helft minder IC bedden dan in België, de kaart van de groepsimmuniteit te spelen. They are f*cked! Hier zal ik het echter niet over hebben. Ik zou ook een hele ‘rant’ kunnen geven over de vele debielen die in Sluis wat gingen flaneren of lockdownfeestjes bijwoonden en hoe zij er voor zullen zorgen dat dit alles veel erger zal zijn en langer zal duren. Maar ook hierover zal ik het kort houden. Onthou wie de ‘zakzetters’ zijn! Dan kunnen we ze na afloop deporteren naar idiootland!

 

Tijdens deze Covid-dagen zien we op het nieuws evenveel solidariteit rondvliegen als lege beloftes in verkiezingstijd. Op zich wel prachtig, want we kunnen het gebruiken. Maar wat me verkracht in mijn poepenholleke is de steun voor de zorgsector met de witte lakens en het handjesgeklap. Hoewel ik de attentie apprecieer, wuif ik dit cadeau weg als kousen onder de kerstboom. Ik ben verpleegkundige. COVID-19 of niet, ik doe gewoon mijn job zoals van mij verwacht wordt. Toen de regering echter vergaande besparingen doorvoerde in onze sector, zodat ik en mijn collega’s nog meer worden uitgerokken dan het voorvelleke van een tiener en wij met de witte woede massaal op straat kwamen, was er helemaal geen geklap of witte vlaggen. We konden amper op steun of begrip rekenen. Wanneer beslist werd om op een klein facet van het cultuurbudget zestig procent te besparen, zag je plots overal partieel geel gekleurde smoelboek profielfoto’s opduiken. Daarbovenop alle BV’s op straat en hopla! Ze krijgen meer aandacht dan de peuter die zich op de grond gooit in “den Aldi”. Maar wanneer een cruciale sector kreunt onder de besparingen gaan we dat negeren als de bedelaars aan de ingang van diezelfde Aldi. Wie zich niet kan inbeelden wat een besparing in de zorg kan teweeg brengen, moet nu maar eens kijken naar Italië en Spanje. 

 

Terwijl iedereen de verpleegkundigen met veel toeters en bellen een hart onder de riem steekt, moeten mijn collega’s na hun shift lege rekken aantreffen in de winkel, dankzij een bende hamsters die overduidelijk met de schijt zitten. Gelukkig kan er toch nog opvang geregeld worden vanaf 8u30, zodat de vroegdienst om 6u45 al op de dienst kan zijn voor de overdracht door onze nachtcollega’s. Overal op straat zien we onze medemens lopen met mondmaskers aan, als steunbetoog voor het tekort aan beschermend materiaal in de zorgsector. En als dat nog niet genoeg is, breken ze ook nog eens in in de auto’s van thuisverpleegkundigen om mondmaskers te stelen. Gelukkig mogen we dan thuis komen en horen dat de buren een lockdownfeestje geven om ons er aan te herinneren dat het nog lang zal duren.

 

Graag wil ik nog zeggen dat de helden niet enkel in de zorgsector werken. Ik ontspan na het werk graag met een dagelijkse portie Youtube en ben de medewerker van Telenet enorm dankbaar om mij te helpen met mijn internetstoring. Ik ben de kassiersters en rekkenvullers van de supermarkt dankbaar zodat ik nog eten kan kopen voor mijn gezin, alsook de transportsector om het daar te krijgen. Ik ben de vele mensen die mondmaskers aan het naaien zijn dankbaar. Ik ben de kinderopvang van mijn dochter dankbaar zodat ik kan gaan werken. Ik ben de politie dankbaar om de grenzen te sluiten en de achterdeur-café’s op te sporen. Ik ben de mensen die plichtbewust thuis blijven dankbaar. Kortom: we zijn allemaal helden, en dat mag ook eens gezegd worden. En als je dan toch iets wil doen om de zorg te helpen, denk dan goed na voor je het stemhokje in gaat in plaats van te applaudisseren. 

 

Nog een laatste woordje voor de klagers onder ons: we zijn allemaal moe, we hadden allemaal sh*t gepland en we hebben het allemaal lastig. En voor al die hamsterraars, party people en cafégangers: Go F*CK yourself!

 

This is The Odd Man saying: Man ik mis de McDonald's.

Meer lezen...

GENTJAZZ 2015 Dag 6

19 JUL 2015
GENTJAZZ 2015 Dag 6


 

Gentjazz dag 6

 

Van is The Man. Punt.

 

Het was bang afwachten hoe de twee befaamde knorpotten Van Morisson en Ginger Baker gingen gedragen op de Gentse heilige grond. Alles valt en staat met hun humeur. De mythe doet de ronde dat Van ooit eens een concert te elfder ure geweigerd afgezegd heeft omdat zijn meid verse vis op de markt was gehaald had. De vrees was dus ongegrond en het uitverkochte Gentjazz kreeg waar het voor gekomen was. Een Ierse bard die in zijn nopjes was een buiten categorie speelde.

 

Opener BONY KING (Bram Vanparys: zang & gitaar, Cleo Janse: backings & keys, Gertjan Van Hellemont: backings & gitaar, Jasper Hautekiet: bas, Maarten Moesen: drums) bracht zeemzoete folk en speelde een thuismatch. Deze Gentenaar wil geen wereldster zijn, maar gewoon mooie liedjes maken. En daar is hij verdomd goed in.  Begeleid door lapsteel, piano, akoestische gitaar, bas en drumt opent hij met zijn fluwelen stem zeer mooi en warm en dankt meteen het publiek. Zeer goed gebrachte Americana met samenzang in close harmonies. De wondermooie Cleo slaat de Fender Rhodes aan: Koude rillingen krijgen bij dertig graden, het kan. Heerlijk ingehouden explosies geven zelfs Dave Eugene Edwards het nakijken, met een liedje over de bijbel dan nog. Bram, die qua looks doet denken aan de jongere Beck, doet het even alleen en laat zich vervolgens vocaal assisteren door Cleo en Gertjan: Close in Harmony zorgt voor kippenvel. Een verdienstelijk concert van Bony King, een groep waar we nog veel zullen van horen. Bony King of Nowhere wordt ongetwijfeld Bony King Everywhere.

 

GINGER BAKER  werd ooit verkozen tot ‘Musician Least Likely To Survive The 60’s’. Met supergroep Cream beleefde Baker hoogdagen in de jaren zestig aan de zijde van Eric Clapton en Jack Bruce en groeide hij uit tot één van de allergrootste drummers, en een van de meest onvergetelijke en controversiële muzikanten. Hij heeft zelfs de eer model te staan voor Animal, de vermaarde drummer uit The Muppets . Ginger Baker was er bij, de nacht dat Jimi Hendrix stierf. Hijzelf heeft alles overleefd en weigert pertinent te sterven. Ginger komt enkele minuten na de aankondiging het podium opgeschuifeld en begint aan de bewijsvoering dat hij nog steeds de beste drummer is en blijft grenzen verleggen, nu ook met zijn Jazz Confusion. Hij wordt geruggensteund door rechterhand en Ghanees gedreven percussionist aka Mr T. Contrabas soleert en his coolness houdt drumsgewijs samen met de percussionist de teugels straks. Met een beetje goede wil kon je het betonnen smoelwerk zelfs betrappen op enige vorm van enthousiasme. Om te bewijzen dat hij nog leeft wauwelt hij iets onbegrijpelijks in de micro om zijn muzikanten en het volgend nummer aan te kondigen. We krijgen een bejaarde Zoot en Animal, doch geen Muppetshow. Afro ritmes (Ginger heeft lang gedweept met Fela Kuti) en jazz zorgen altijd voor confused shit, zij het dan in perfect arrangement. Een melodisch instrument zoals een piano zou echter niet misstaan hebben en voor een nog vollere klank gezorgd hebben. Na een heerlijke drum en percussiesolo is het tijd om af te ronden en valt onze ouwe knar letterlijk van het podium.

 

Zoals hierboven beschreven zat VAN MORRISON goed in zijn vel en zorgde hij met zijn klassemuzikanten voor het absolute hoogtepunt van dit festival. Zijn muziek is altijd grensoverschrijdend geweest en gaat van de swingende soul-jazz tot dede traditionele Keltische muziek . Bovendien zette hij verschillende muzikale projecten op om zijn blues-, jazz-, skiffle- en country-roots te herontdekken. Van Morrison was zoals gewoonlijk kort van stof maar zeer goed bij stem. De tent ging al na enkele seconden overstag met een uitgesponnen versie van Baby please don’t go. Van the Man begint zelf te saxen en bij dit eerste nummer stellen ook  de andere muzikanten zich voor met hun instrument. Effen af allemaal klassebakken. De band draait meteen door en zijn o zo herkenbare stem vloeit het publiek in. Onze vandaag welgeluimde knorpot houdt een gouden microfoon in de hand en geeft met zijn band een les in nederigheid voor het gros van muzikanten op deze aardkloot. Bovendien heeft hij maar pareltjes uit zijn enorm breed arsenaal uit te pikken. Zijne Koppigheid kiest gelukkig niet voor een best of en koos voor een knappe setlist, met naast classics als 'Moondance', 'Days Like This' en het destijds al door Them opgenomen 'Baby Please Don't Go' , maar ook ruimte voor  bij voorbeeld 'And The Healing Has Begun' en  'Tore Down A La Rimbaud'.  De klasse druipt er zo wat af en moeiteloos wordt er van genres verwisseld. Met So Wath wordt Miles Davis even gegroet, gevolgd door There will be days like this: Het is wat het is. De nummers volgen elkaar op , Baby Burn wordt wel even uitgemolken. We ontwaren bij onze Ierse Bard zowaar een glimlach, naar zijn normen dus een heuse vlaag van euforie. Bovendien pleziert hij het intussen kokende publiek met een stomende versie van Gloria. Met Helvetische precisie verliet Van na  90 minuten het podium en liet de band alleen achter. Een oude vos verleert zijn streken niet.

 

(lv)

 

 

 

GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Dag 6