Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Agenda
09 AUG
Festival Dranouter 2020
18 SEP
Rock Beats Cancer
26 SEP
Devils Rock For An Angel 2020
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

Halfvolle Maatregelen


 

 

“Give me back my handdoek, or no koffiekoek for you é!”

 

Hoewel ik even tevreden ben met de versoepeling van de maatregelen als de menig Brussels jeugd zonder pleinvrees (in tegenstelling tot hen kan ik echter wel mijn enthousiasme de baas), zijn er toch enkele facetten van de lockdown die ik mis. Ja, je hebt het goed gehoord. Ik mis de lockdown soms, maar voor jullie mij compleet mis begrijpen en met de hooivorken komen aandraven, wil ik me even verduidelijken. Ik wil zeker niet insinueren dat die hele Covid toestand positief was. In deze tijden moeten we toch trachten het glas halfvol te zien. En voor wie toch een pessimistische, melancholische Debby Downer is, niet erg! Je mocht toch niet buiten, dus kon ik je niet zien! Ha!

 

Ten eerste waren onze weekends zo volgepropt met plannen als Maggie haar maag bij een all-you-can-eat-buffet, dus was het tot op een zekere hoogte rustgevend om thuis te moeten blijven. Zelfs de groeiende afstandelijkheid heeft zijn voordeel bewezen. Hoe kut is het niet om ergens als laatste te arriveren en de hele tafel te moeten aflopen om een bende wijven te gaan muilen en hun venten datzelfde hand te schudden waar ze enkele uren eerder hun piemels mee hebben opgeblonken. Nu kan ik eindelijk gewoon zwaaien en de alom bekende woorden “Ik ga zwaaien, want de corona’s é!” te gebruiken. Omdat er niets open en niets te doen was, had ik ook het perfecte excuus om een nieuwe Nintendo Switch te kopen, zonder enig schuldgevoel. Van Zelda tot lekker nostalgisch met Pokémon (Gotta catch’em all, behalve corona!).

 

En wie kon nu de rust en stilte op de openbare weg niet appreciëren? Wat er voornamelijk niet op de openbare weg te vinden was, waren de Fransen. Nooit was ik, als grensbewoner, zo blij om die kaasfrettende baguette-muilen niet te moeten aanschouwen. De constante grensbewaking, die iedere naderende Fransman een pain, vin et boursin op hun kont gaf, omdat hij zonder geldig formulier naar de Floralux trachtte te gaan, bracht niet alleen rust en verminderde criminaliteit in de buurt, maar ook properheid. Er werd in mijn buurt opvallend veel minder gesluikstort en er was minder zwerfvuil langs de straten te vinden. Daarbovenop voelde ik me ook een heel stuk veiliger in mijn auto, wetende dat er nu een hoger percentage aan deftig gekeurde auto’s rond reden. Als kers op de taart mocht ik ook enkele amusante taferelen aanschouwen zoals toen enkele Fransmannen tussen de struiken aan de Match van Halluin kropen om in België goedkope sigaretten te kunnen kopen (Nu ja, als ik zeg sigaretten, bedoel ik eigenlijk de “succesvoller’ ogende variant: emmers tabak en lege hulzen). Nooit gedacht dat het Tweede Wereldoorlogse fenomeen van ‘blauwen’ terug in zou zijn. En ik maar wachten om een Belg te zien terugkomen met boter aan de billen geplakt.

 

Maar net zoals bij het eten van taart, komt aan alle lekkere verhalen een eind; een bruin, fecaal einde om precies te zijn. Het bevoorradingshuis der margi’s terug open, ‘den Action’ en voor ik het wist stonden ‘les Ch’tis’ daar aan te schuiven voor Poolse afgedankte shampoo en goedkope wasmanden vervaardigd uit Oekraïense asbest. En niet alleen ik heb me geërgerd aan de terugkeer van deze chauvinistische klootzakken. Toen een melancholische Debby Downer vorig weekend op het strand van Oostende ging vertoeven, werd ze geconfronteerd met een handdoekloze Fransman die het op haar gemunt had. Voor wie het filmpje heeft gezien. Wie was naast gechoqueerd ook onder de indruk van de transformatie naar ‘Directe Dulle Dubby’? You go girl!

 

Dus, zoals de Piet Huysen-trut zou zeggen: “Wat hebben we vandaag geleerd?” Ten eerste: dat we zeker niet op Debby haar handdoek mogen gaan liggen. Ten tweede: dat de Franse autokeuring minderwaardig is aan de Belgische. En ten derde: dat ik helemaal niets beter had om deze maand over te schrijven.

 

This is The Odd Man saying: inspiratieloosheid is een excuus om te gaan lullen.

Meer lezen...

Interview Evil Invaders

11 MAA 2015
Interview Evil Invaders


 

Evil Invaders, Interview en foto special:

 

UP THE BELGIANS! FEST PT.1  Alcatraz Club Show

 

 

Jullie hebben net een nieuw album ‘Pulses of Pleasure’ uitgebracht, zijn jullie helemaal naar hier gekomen om dat voor te stellen?

Joe: “Ja om een liveshow te spelen hé. We gaan een hele hoop nieuwe nummers spelen. Het is de tweede keer dat we deze nummers live gaan spelen, ik ben benieuwd. Iedereen is de oude toch al kotsbeu (lacht).”

 

Hoe ging jullie eerste voorstelling in de Biebob?

Joe: “Chaos! De boel is daar helemaal afgebroken, het was niet normaal. Op den duur op dat podium, iedereen stond er op en er waren technische problemen maar het was echt supertof. Er was erg veel energie. Er heeft iemand zijn pink gebroken en er is blijkbaar ook iemand flauwgevallen.”

Senne: “Ik heb dat gezien! Ik dacht wat doet die nu?”

Joe: “Het was van het begin tot het einde ook één grote moshpit en iedereen was aan het stagediven. Het was waanzin, de fans reageerden goed. De zaal was volledig uitverkocht, er stond 500 man binnen. Het stond propvol, het was echt cool.”

 

Gaan jullie nog op tour dit jaar?

Joe: “Voorlopig hebben we twee tours vaststaan maar misschien komt er nog één bij in het najaar. We gaan van 19 maart tot 5 april op tour en van 5 mei tot 13 juni. Dat is allemaal in Europa, we hebben eigenlijk weinig shows in België. In de zomer pikken we dan hier en daar eens een festival mee. “

 

Liggen er al festivals vast?

Joe: “In het buitenland hebben we ‘Out and Loud’ vastliggen in Duitsland en ‘Metalfest’ in Tjechië. Voor de rest zijn we hier nog bezig met een festival en dat wordt binnenkort allemaal aangekondigd.” Geen graspop voor jullie? “Het staat niet honderd procent vast, het is nog niet bekend.”

 

Met welke band zouden jullie graag eens op tour gaan?

Max: “Exodus!”

Joe: “Ja, Exodus!”

Senne: “Iron Maiden! Dus we gaan met drie bands op tour, hé!

Sam:  “Maiden!”

Joe: “Ja het is vrij hoog gegrepen natuurlijk. Exomaiden hé.”

 

Kunnen jullie leven van de inkomsten van de band of hebben jullie nog een aparte job?

Joe: “We zijn nog niet dood. Nee, het is moeilijk om er echt geld aan te verdienen, momenteel zit dat er nog niet in. We verliezen geen geld, daar zijn we al heel blij mee. We investeren ook veel. We zijn nu bijvoorbeeld bezig met een lichtshow en van die dingen. Dus al het geld dat binnenkomt wordt eigenlijk ook in bepaalde manieren uitgegeven aan mensen of dingen die ons helpen. Of voor regardings of bijvoorbeeld voor apparatuur die we moeten aankopen.

We proberen ook hier en daar wat bij te klussen maar een vaste job is geen optie. We zijn constant met de band bezig. Als je gaat solliciteren en je zegt: ‘ik kan die twee maanden niet komen en dan ben ik ook vijf weken weg’, ja dan, dat werkt niet hé.”

 

Hoeveel shows hebben jullie dit jaar al gedaan?

Joe: “Ik denk een stuk of zeven, maar er komen er nog veel bij. Ik denk dat we er nu al meer dan veertig vast hebben staan.”

 

 

Hoe onderscheiden jullie zich als band van de rest?

Joe: “Ik denk door de combinatie van de stijlen die we spelen. Wij spelen Classic Metal, het is niet echt trash, het is niet echt heavy metal. Het is speed metal, zeggen we, omdat het een beetje een combinatie van alles is. Er zitten hier en daar ook wel wat progressievere invloeden in vind ik. Ik kan niet zeggen dat wij klinken als een andere band. Je hoort wel bepaalde stukjes die je doen denken aan een bepaalde band, bijvoorbeeld een riff die wat Iron Maidenachtig is, dat is dan weer trashy. De nummers verschillen van elkaar al heel hard.”

 

Waarom zouden mensen naar een concert van Evil Invaders moeten komen?

Joe: “We zullen er altijd honderd procent staan. Elk optreden doen we ons best om zelf een hele goede show neer te zetten en ook om onze fans waar voor hun geld te geven. Ze betalen inkom natuurlijk en dan moet je iets geven hé.”

 

Proberen jullie je old school sound te behouden of experimenteren jullie liever?

Joe: “We experimenteren wel veel met onze muziek maar ik denk dat er altijd wel een serieuze portie old school in zal zitten want dat is gewoon de stijl waar we naar luisteren. Ik bedoel, dat is de stijl die we spelen en dat kan zijn dat het hier en daar wel wat zal veranderen naarmate de toekomst. Op dit moment denk ik dat we altijd wel een old school eighties style band zullen zijn.”

 

Wat brengt de toekomst nog voor Evil Invaders?

Sam: “Hopelijk heel veel optredens met heel veel vette bands en ook veel tours. Hopelijk hé.”

Joe: “We spelen eigenlijk zoveel als we kunnen en we willen zoveel mogelijk tours hebben overal ter wereld. Als ze ons vragen en we kunnen er geraken en het betalen dan gaan we.”

Sam: “Ik denk dat de eerste poging nu vooral is om onze nieuwe cd overal te laten horen dat deze bekend wordt en dan zullen we wel zien hé.”

Joe: “Nu zullen we eerst deze twee tours doen en er na misschien naar een ander continent. Het plan is ook om de komende twee jaar ergens een nieuw album uit te brengen. We zien wel hoe het loopt, als we nummers klaar hebben, duiken we weer de studio in.”

 

In welk land zouden jullie graag eens optreden?

Senne: “Mexico.”

Sam: “Brazilië.”

Joe: “Brazilië lijkt me wel tof.”

Sam: “Net zoals in Japan, dat is wel een land waar metal wel heel hard leeft onder de mensen. In Mexico of Brazilië gaan ze even zot doen als in Japan, dat lijkt me wel leuk om daar eens naar toe te gaan.”

 

Jullie zijn ook naar Japan geweest, hoe hebben jullie dat ervaren?

Joe: “Zalig! Het was iets helemaal anders dan hier en toch heel hard hetzelfde. Tijdens het optreden zelf merk je niet dat je in Japan bent maar erna en tussen de nummers in is er zo’n hele andere sfeer. Tijdens de nummers doen ze moshpits en stagedives. Het is een andere cultuur. Die zijn gek met die fototoestellen, niet normaal.”

Sam: “En die rijstokjes, daar valt niet mee te eten!”

 

Was dit dan jullie beste optreden?

Senne: “Japan was een coole belevenis maar of het ons beste optreden was…”

Sam: “Biebob was ook zalig, Graspop was ook zalig. Ik denk dat als de fans zich helemaal laten gaan dan is het altijd leuk. Het maakt dan niet uit in welk land je zit.”

Joe: “Wij amuseren ons altijd als we op het podium staan, tenzij de helft van de apparatuur ineens uitvalt zoals in de Biebob, maar we hebben ons geamuseerd!”

 

Hebben jullie tips voor beginnende bands?

Senne: “Er vol voor gaan! En niet opgeven, blijven werken en als je iets wil bereiken, het gewoon doen.”

Joe: “In het begin was bij ons niet iedereen zo enthousiast, er werd wat mee gelachen. Maar we zijn gewoon ons ding blijven doen en je ziet wel.”

Sam: “Luisteren naar de mensen die je steunen en degene die tegenspreken negeren.”

Joe: “Maar wel open staan voor kritiek, dus als ze zeggen: ‘Dat is echt iets waar je aan moet werken,’ dan moet je daar wel rekening mee houden. Het hangt er wel vanaf wie dat zegt. Als het mensen zijn die ons al hebben gezien en zeggen: ‘Toen deed je dat zo en dat was veel beter dan hoe je het nu gedaan hebt,’ dan houden we daar soms wel rekening mee. We staan dus wel open voor kritiek.”

Senne: “Steek dat in u hoofd en ooit komt dat wel eens terug te boven.”

Joe: “Ook al ben je het soms niet eens met dingen, probeer het dan vanuit een ander perspectief te zien. Dan doe je er uiteindelijk nog altijd mee wat je wil maar het is altijd interessant om open te staan voor andere invloeden.”

 

Hebben jullie zelf nog iets wat je wil zeggen?

Sam: “Het is allemaal begonnen toen ik twaalf was …”

 

(LV)

 

 

Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders