Novelists Fr
Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Agenda
13 MAA
Front 242
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
14 APR
TaxiWars
16 APR
Parkway Drive
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
25 APR
Compact Disk Dummies
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Arno
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
05 JUN
Marky Ramone's Blitzkrieg
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington

The odd man

Corona, liever niet, Direct


 

 

“Ali Express, nu met gratis verzending en gratis Corona! But please, do not Wish for SARS!”

 

De controversiële en compleet van de pot gerukte reclamestunt van het biermerk ‘Corona’ om een virusje te lanceren in een overbevolkte stad in China, blijkt volgens de laatste nieuwsberichten toch wat uit de hand te zijn gelopen. Dat het dodental blijft oplopen en het virus Duitsland en Frankrijk al heeft bereikt, maakt veel mensen licht hysterisch. Laten we de cataclysmische en apocalyptische gedachten even relativeren. Het Corona-virus heeft voornamelijk verzwakte en oudere mensen het leven gekost. Wereldwijd sterven jaarlijks 140.000 mensen aan de “standaard” griep. In België zijn dat er 1000 per jaar (volgens Marc Van Ranst - De Morgen 27/01/20). Rekening houdende met de hoeveelheid mensen die in China als sardientjes in een blik op elkaar leven, kan je deze aantallen toch wel een beetje relativeren. Wat me wel verbaast is de transparante houding van China, die al even vlot aan de alarmbel trok als een peuter die op het geluid van de ijskar komt aanhollen. Als je naar de geschiedenis kijkt is dit toch wel atypisch voor deze erg introverte en plan-trekkende natie. Maar wanneer je kijkt naar het nerveuze gedrag van Wall Street bevestigt dit echter mijn vermoedens: it’s all economics, stupid! China investeert veel en overal. Ook de stad Brugge begint toch wel een beetje nerveus te worden aangezien de stad draait op de bezoekjes van dit fotograferende volkje. Wat ik echter steeds minder begrijp is het groeiende aantal mensen die tegen vaccinaties zijn.

 

Nu ik een dochter heb, word ik meer dan ooit geconfronteerd met spuitjes en beslissingen om nog meer spuitjes te geven die niet in het standaardschema van onze abstinente overheid zitten. Wat ik echter als een evidentie acht, blijkt echter voor meer en meer mensen een discussiepunt te zijn. Stupiditeit, overgewaaid uit de USA, is zich hier als een virus aan het verspreiden onder de vele ‘conspiracy idiots’ en overige ‘naturalistische’ trutten. Al deze mensen blijken te weten waarover ze spreken, want ze lezen alles wat ze moeten weten op hun anti-vax forums. Wat een geniaal idee om enkel om te gaan met like-minded mensen op het internet, een plaats waar de waarheid en niets anders dan de waarheid heerst (eye-roll). Natuurlijk worden rationele tegenargumenten genegeerd zoals de meeste peuters hun broccoli negeren. Éen van hun argumenten is dat vaccins schadelijke stoffen als aluminium, zink en what not bevatten. Deze stoffen zijn echter nodig om een milde, plaatselijke irritaties uit te lokken zodat het immuunsysteem voldoende gealarmeerd is om ter plaatse te gaan kijken, een verzwakte ziektekiem aan te treffen en antistoffen aan te makken. Een appel bevat trouwens ook zink en chocolade wordt na het eten van twaalf kilogram toxisch. En het hele “kans op autisme”-argument werd al in de vorige eeuw weerlegd. Er zijn nog meer van deze stupide theorieën waarmee ik deze column in een essay zou kunnen omtoveren, maar gezien de meeste onder ons, mezelf inclusief, ADHD of een ander excuus hebben om niet aandachtig te zijn, zullen we hier stoppen.

 

Waar ik wel nog wat mensen attent op wil maken is het volgende. Gevaarlijke ziektes als mazelen zijn (waren) zo goed als uitgeroeid, net door het stelselmatig vaccineren. Dat je ze zo goed als niet meer ziet opduiken in het westen, is geen excuus om niet meer te vaccineren. Anti-vaxers in Amerika dachten er ook zo over en guess what... It’s back! “Mijn kind heeft geen vaccin nodig. Ik geloof in kruiden en dat zijn lichaam zelf een goeie immuniteit kan aanmaken.” Doe maar mevrouw de hippie. Polio-patiëntjes kunnen ook schattig zijn. Wist je trouwens dat kanker simpelweg te genezen is door appelsienen te eten? Laten we nu eens even ons eigenbelang aan de kant schuiven. Er zijn altijd mensen die, omwille van medische problemen, geen vaccinaties mogen krijgen. Het is onze maatschappelijke taak om te zorgen voor een collectieve immuniteit om deze mensen in onze samenleving te beschermen.

 

Gezien een “banale” griep, die we jaarlijks in een iets gewijzigde vorm zien terug komen, massaal veel doden teweeg brengt, stel ik mij de vraag waar we meer angst voor moeten hebben: de verspreiding van het nieuwe Corona-virus, dat als een zware griep kan gezien worden, of het idee dat vaccinaties slecht zijn en dat we onze kinderen niet meer mogen vaccineren? Ik denk het laatste. Trouwens, als al die kruiden en alternatieve remedies zoveel beter werken dan de reguliere farma, zouden deze heus wel in het gereguleerde medische systeem opgenomen zijn. De meeste medicatie is trouwens gemaakt uit extracten die ook in de natuur terug te vinden zijn, denk bijvoorbeeld maar aan penicilline. Gebruik peperdure, alternatieve geneeskunde desnoods als aanvulling, niet als vervanging. Want zoals ik al zei: “It’s all economics, stupid!

 

This is The Odd Man saying: Up next, is de wereld wel echt rond? #makeamericastupidagain

Meer lezen...

Interview: JOANNE SHAW TAYLOR

18 FEB 2017
Interview: JOANNE SHAW TAYLOR


 

JOANNE SHAW TAYLOR
 

Blues, nothing but the blues

TINY LEGS TIM

In het Nederlands noemen ze deze emotie een dipje, alsof het om iets gastronomisch gaat. In het Frans bekt het wat stoerder. Daar gaat men voor le cafard. Amerikanen en Engelsen prefereren een kleur: the blues. Dit is van oorsprong het melancholische gevoel dat zwarte slaven hadden toen ze zich een bult moesten werken op de plantages. Door het zingen van de blues hoopten ze troost te vinden.
N.a.v. het Blueprint bluesfestival op 26 maart checken we even bij een nieuwe generatie bluesmuzikanten, zowel bij een mannelijk als vrouwelijk exemplaar. Geen van beiden is op een katoenveld geboren maar is blank en jong. Naast hun voorliefde voor hetzelfde muziekgenre hebben ze een drieledige artiestennaam als gelijkenis.

TINY LEGS TIM

Tim, jij hebt West-Vlaamse roots.

Inderdaad, ik ben afkomstig uit het dorpje Westouter in de Westhoek. Hoop en al 1500 inwoners, tegen de Franse grens. Na mijn humaniora studeerde ik biologie in Gent en ben daar blijven plakken.

Waarom koos je muziek als beroep? Geen evidente keuze.

Vanaf mijn elfde heb ik altijd muziek gespeeld. Thuis werd gezegd dat ik eerst mijn studies moest afmaken en werk vinden. Daarna mocht muziek aan bod komen. Op mijn 23ste ben ik zwaar ziek geworden. Een aangeboren probleem met mijn lever. Na de eerste transplantatie volgde er een tweede. Ik ben zes jaar immobiel geweest. Ik beloofde mezelf dat als ik hier door raakte ik me 100% op de muziek zou richten. Momenteel gaat alles goed met mijn gezondheid. Ik neem medicatie tegen afstoting en ben ernstig vermagerd. Maar ik voel me gelukkig. Mijn artiestennaam Tiny Legs Tim is een grappige woordspeling op mijn tengere benen. Je hebt nog artiesten die dit doen zoals Blind Willie Johnson die, nogal wiedes, stekeblind was.

Vanwaar de liefde voor de blues?

Mijn ouders leefden volgens het gedachtengoed van mei ’68. Er werd veel muziek gedraaid thuis: zowel klassiek, jazz als Bob Dylan en blues. Er zaten zes echte bluesplaten, van die obscure, in de collectie. Zoals Lightnin’ Hopkins. Ik vond de sfeer en de klank van die muziek mysterieus en aanlokkelijk. Ondertussen ken ik de geschiedenis van de blues. Vroeger verstond ik geen Engels zodat enkel de muziek naar binnen kwam. Door mijn ziekte raakte ik ten volle gefascineerd door de blues. Ik had dingen om over te schrijven. De minder mooie kant van het leven… Tiny Legs Tim heeft een dubbele bodem. Iets negatiefs omtoveren tot iets positiefs. Ik heb parttime les gegeven maar dat zoog me op. Nu leid ik het leven dat ik wil leven: als muzikant. Weliswaar zonder alcohol en met voldoende slaap. Rock ’n roll, nietwaar.

Je opteert voor Deltablues. Geef eens wat uitleg hierover.

Dat verwijst naar het zuiden van de Verenigde Staten, meer bepaald de Mississipi Delta bekend om zijn katoenvelden, de bakermat van de blues. Eén persoon die zingt én akoestisch speelt. In die stijl zijn de bekendste namen Robert Johnson, Charley Patton en Son House. Een favoriet uitpikken kan ik niet. Ik vind ze elke op hun manier even goed.

Je verzorgde het voorprogramma van enkele grootheden. Tijd voor roddels.

Het concert van Pete Dorothy stelde niks voor. Hij was volledig gedrogeerd. Niemand trok er zich wat van aan. Zelfs zijn tourmanager was er gerust in. Richard Thompson daarentegen is een grappige gemoedelijke man. Hij gaf me complimenten. John Mayall heeft heel mijn optreden bijgewoond en raadde het publiek aan mijn cd te kopen.

In februari komt je nieuwe cd uit.

Mijn vierde plaat is een akoestische geworden in duo met Steven Troch, jarenlang de frontman van Fried Bourbon. We hebben twee dagen live opgenomen in de Yellow Tape studio met één klassieke micro van het merk Melodium. Zonder technische snufjes. Het klinkt eerlijk en bijzonder goed.

Hoe ziet jouw ideale groep er uit?

Aan de drumkit plaats ik Fred Below, Willie Dixon op bas en Hubert Sumlin op gitaar. Little Walter leeft zich uit op mondharmonica. Helaas, al deze muzikanten zijn gestorven.
Mijn band bestaat uit een aantal blanke negers als Frederik Van den Berghe (ex Arno) op drums, Steven Troch op mondharmonica en René Stock of Karel Algoed op contrabas.

Welke anekdote blijft je het meest bij?

Tijdens de opnames van mijn album Stepping Up zaten we vijf dagen met de groep in de studio. Tijdens het uitladen geraakten mijn vingers tussen een van de zware studio deuren. Shit, mijn linkerhand was gezwollen. Ondanks deze handicap hebben we toch opgenomen.

Luister je ook naar andere muziek?

Jawel hoor. Bob Dylan, Neil Young en Leonard Cohen bekoren me zeker. Ik volg ook de zaken van de collega’s. Ik moet toegeven, 90% van mijn aandacht gaat naar blues. Bij de hedendaagse muziek ben ik onder de indruk van Warhaus. Dit is het zijproject van Maarten Devoldere, frontman van Balthazar. Het jazzcombo Taxiwars rond Tom Barman vind ik straf. De Amerikaanse singersongwriter Kurt Vile staat eveneens hoog aangeschreven. Het moet mij raken en genoeg diepgang hebben.

 

Uw favoriete gitaar?

Ik lijd aan G.A.S. wat staat voor Gear Acquisition Syndrome. Het zorgt ervoor dat de spullen die bij de gitaar worden gebruikt slechts van korte duur bevredigend zijn. Er moeten altijd meer attributen of gitaren gekocht worden. Ik beken, ik koop veel gitaren. Maar ik heb er onlangs twee verkocht. Die ene ideale gitaar die alle andere kan vervangen ben ik nog niet tegengekomen.

Wat vind je van het Blueprint bluesfestival?

Het is een mooi samengestelde affiche die redelijk breed gaat. Van de hardere bluesrock tot het akoestische werk. Dat zal heel wat mensen aanspreken. Samen met Steven Troch stel ik er mijn nieuwe cd voor.

Is er nog iets dat je kwijt wilt?

Ik ben zeer tevreden van het parcours van Tiny Legs Tim na de donkere ziekteperiode. Ik ben altijd blijven doordoen. Traag maar gestaag. Ik bruis van de ideeën en heb nog veel om naar toe te werken. Kijk naar onze godfather Roland, 72 geworden. Die blijft verder doen op zijn eigenzinnige manier. Daar neem ik mijn hoed voor af.

JOANNE SHAW TAYLOR (U.K.)

Nog maar 30 jaar en Joanne heeft al zes cd’s op haar palmares. Haar albums staan hoog genoteerd in de US Billboard Top Blues. In 2010 won ze de onderscheiding van beste zangeres bij The British Blues Awards. Het jaar erop haalde ze de prijs als Songwriter of the Year binnen. Joanne speelt zeer expressief gitaar en haar enigszins hese stem past perfect bij de muziek die zij speelt. Stergitarist Joe Bonamassa noemt haar ‘A superstar in waiting’.
Het had wat voeten in de aarde voor we de blonde gitariste aan de lijn kregen. Na diverse mails naar haar manager kregen we haar nummer. Maar… ofwel nam ze niet op, ofwel sloeg de voicemail aan. Uiteindelijk kreeg ik contact via haar roadmanager. Het interview kon plaatsvinden tussen de soundcheck en het avondmaal. Helaas, een buitenlandse gsm-lijn is niet altijd even duidelijk. Op de koop toe spreekt ze met een zwaar Brits accent… en ze heeft weinig tijd. Om dit gitaarwonder, ook wel het nieuwe gezicht van de blues genoemd, te spreken neem ik er de ambetantigheden bij.

Je bent ontdekt door Dave Stewart van Eurythmics. Hoe is dat verlopen?

Ik was pas 16 toen ik hem een cassette overhandigde na een liefdadigheidsconcert. Dave bleek danig onder de indruk. Ik werd uitgenodigd om mee te spelen in zijn supergroep D.U.P. met onder meer Candy Dulfer en Jimmy Cliff. Later stond ik met Annie Lennox op het podium voor zo’n 12.000 toeschouwers.

 

 

Hou je van Let’s Dance van David Bowie?

Sure I do. Het was de zoveelste switch in zijn carriere en het werd zijn best verkochte album. Het zal je niet verwonderen dat ik er gek op ben omdat Stevie Ray Vaughn, één van mijn helden, er leadgitaar op speelt. David had Stevie ontdekt op Montreux Jazz. Op de singles Let’s Dance, China Girl en Cat People hoor je duidelijk Stevie’s zeer herkenbare Albert King-stijl.

Jimi Hendrix is ook één van je favorieten. Vertel.

Zijn debuutalbum Are You Experienced heeft me werkelijk van mijn sokken geblazen. Het nummer Manic Depression staat bij mij op kop. Hendrix schreef de song nadat zijn manager Chas Chandler op een persconferentie verteld had dat Jimi klonk als een manisch depressieveling.

Herinner jij je optreden zo’n 10 jaar terug in een Bredense kroeg vlakbij Oostende?

Oh my god. Neen, dat zegt me niks meer. Ik ben zowat constant aan het toeren en niet alles blijft me bij. Ik ken ook geen Belgische muzikanten want ik speel slechts sporadisch in je land. Voor en na mijn shows schiet er niet zoveel tijd over.

Al je concerten in het Verenigd Koninkrijk zijn uitverkocht. Is dit een gevolg van je verschijning in ‘Later… with Jools Holland’?

Dat heeft ermee te maken. Maar ik krijg ook lovende recensies, mijn cd’s scoren super, collega’s als John Mayall en Stevie Wonder apprecieren me, en ik speel onnoemelijk veel. Zo krijg je faam.
Sorry mate, I’ve got to go. Daar gaat mijn goede reputatie. See you at the festival.

Dirk Ghys

BLUEPRINT BLUESFESTIVAL
-Joanne Shaw Taylor (U.K.)
-Marino Noppe band
-Tiny Legs Tim
-Ed De Smul
zondag 26 maart 2017, 16 uur
cc Zomerloos Gistel, [email protected], 059 27 98 71, € 18