The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Agenda
29 NOV
The Dead Daisies
09 DEC
Clawfinger
13 DEC
Nits
29 DEC
Richie Hawtin - Kompass Club
11 JAN
Architects
26 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Photo report: Villa Pace / St- Niklaas 4-5 september
Photo report: Villa Pace / St- Niklaas 4-5 september
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Avatar @ De Kreun
Avatar @ De Kreun
GENTJAZZ 2015 Dag 5
GENTJAZZ 2015 Dag 5
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
Photo report: Fields of Troy Cd release with Carneia - Blackfall
Photo report: Fields of Troy Cd release with Carneia - Blackfall
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Concert report: Up in Smoke Volume 6
Concert report: Up in Smoke Volume 6
Photo report: Mudi - De Staat
Photo report: Mudi - De Staat
Photo report: Crammerock 2016 - Saturday
Photo report: Crammerock 2016 - Saturday
Lokale helden
Lokale helden
Photo report: 3 Doors Down
Photo report: 3 Doors Down
Beachland 2014 - Fotospecial
Beachland 2014 - Fotospecial
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms

The odd man

Het grote sinterklaas complot


 

 

Het is weer bijna zover. De magische winterperiode waarbij alle mama's en papa's van de Benelux hun lieve, perfecte oogappeltjes een onzichtbaar “braaf zijn of anders krijg je de roe”-halsbandje kunnen aandoen. Op hun beurt stellen die voorbeeldige jongens en meisjes een peperduur, kapitalistisch lijstje op, dat de goede meneer Sinterklaas (Sint-Maarten in de Westhoek) zal brengen op voorwaarde dat ze het hele jaar door braaf zijn geweest. Zo kunnen ze triomfantelijk de ogen uitsteken van hun klasgenootjes die jammergenoeg tot de klasse der ‘helaasheid der dingen’ behoren en die zelfs omwille van de kansarme situatie helemaal geen lijstje kunnen maken omwille van de dure papierkosten! (De cara-pint-voor-sint staat daar echter vast wel iedere avond op de schouw.)

 

Ikzelf kijk nostalgisch terug naar deze periode vol pracht en praal, samen met mijn Action Man-helikopter, Thunderbirds-eiland en VHS-cassette van ‘The Lost World Of Jurassic Park’. Aan deze gloriedagen kwam echter abrupt een einde, zo rond mijn negende levensjaar. Ik kreeg het te horen van een mede gedupeerde klasgenoot. Andere kinderen kregen het te horen via een broer of zus. Nog andere kinderen vonden het opeens verdacht dat Sinterklaas Nike Air Classics droeg of kregen hun twijfels wanneer de goedheilig man al tien jaar lang bij opa op bezoek kwam terwijl opa telkens weer toevallig genoeg op de porseleinen droltroon zat.

 

Ikzelf had een ‘homeschooled’ vriendje, die op twaalfjarige leeftijd van mij te horen kreeg dat zijn geliefde Sint en Piet een verdomde leugen zijn van zijn ouders om hem mooi in het gareel te doen lopen als een hamster in zijn radje. Ik zag zijn laatste sprankeltje fantasie ontsnappen als een hevig flatuleus kontconcert na een intense Mexicaanse avond. En wie werd met alle zonden van Israël beladen? IK! Die klootzakken hadden hun bloedeigen zoon jarenlang voorgelogen, maar ik werd aanzien als de duivel in eigenste persoon. Where’s the logic in that?

 

Eénmaal dit infantiele kindercomplot aan het licht was gekomen, kwam natuurlijk al snel de vraag “wil dat dan zeggen dat we nu geen speelgoed meer krijgen?”. Gelukkig werden de meesten onder ons gerustgesteld met een positief antwoord. Face it, we waren allemaal kleine hoeren. Met het feit dat we werden voorgelogen konden we leven, zolang we nog cadeautjes kregen. Het resultaat is dat we ons jaren later als cooping mechanisme nog steeds volproppen met chocolade en nog maar eens onze VISA bovenhalen om nog meer kleren en andere brol die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben te kopen. En dit allemaal onder de kutnoemer YOLO…

 

Je ouders hebben je bedrogen en belogen, terwijl jij zelf behoorlijk gestraft zou worden moest je hetzelfde doen. Hypocrisie ten top. Toch zal ik (en ik vermoed de meesten onder ons), wanneer ik gezegend ben met het wonder der reproductie, me ook schuldig maken aan dit bedrog. Waarom? Het is leuk voor de kindjes, maar als je er goed over nadenkt is het toch vooral plezant voor onszelf. Ik vind het fantastisch om alle sinterklaasboekjes te doorbladeren en mezelf in te beelden wat mijn 10-jarige geest in dit 30-jarige lijf zou vragen aan de heilige man (gelukkig niet Roger Vangheluwe). Daarbovenop mogen wij de avond ervoor, terwijl we ons volsteken met mariatjes, chocolade en piknikken, alles klaarzetten (wees nu eerlijk, stiekem spelen we zelf nog graag met die brol). Kindjes blij, mama en papa blij, middenstand blij, iedereen blij. Het is een vicieuze cirkel van christelijk plezier. Dat we ons kinderen ‘in’t zak zetten’, nemen we er graag bij. 

 

 

The Odd Man Out!

 

Meer lezen...

Interview: Marcel Vanthilt

21 DEC 2015
Interview: Marcel Vanthilt


 

Hyperactieve tweeduizendpoot


Marcel Vanthilt

 

Je hebt van die mythische spreuken. Zo hing er in het toilet van mijn grootmoeder - een respectabele vrouw - een bordje met Doe stille voort. Nog zo’n gezegde is Arbeid adelt: van hard werken word je een beter mens. De Arbeid Adelt! waarover we het hier hebben is een opmerkelijk muzikaal trio. Duizendpoot Marcel Vanthilt, vooral bekend van zijn tv-werk, neemt de teksten en de zang voor zijn rekening. Grafisch ontwerper Jan Vanroelen zorgt voor de elektrobeats. Luc Van Acker speelde gitaar bij Shriekback en het controversiële Revolting Cocks. Het nummer Zanna van zijn solo-lp The Ship werd een klassieker.
Arbeid Adelt! start in 1981 heel opvallend. Hun eerste concert, in het voorprogramma van Fad Gadget, duurde welgeteld 7 minuten: de a- en b-kant van de single Ik sta scherp.

 

Ik interview Vanthilt omwille van drie redenen. Hij is de frontman van de groep. Ik heb hem al een paar maal eerder ontmoet. En hij is een Facebook vriendje. We zijn beiden mee met onze tijd.

 

Marcel, gezien jouw tempo aan activiteiten, slaap je eigenlijk wel?

 

Jawel, ik slaap goed en vooral ’s nachts. Gemiddeld zeven uren. Hoe ik al mijn bezigheden gerealiseerd krijg? Simpel, door die één na één te doen.

 

Hoe zou jij Marcel Vanthilt omschrijven? Je mag Fuck you antwoorden.

 

Shit, dat begint hier goed. Het is verdomd moeilijk om dat over jezelf te zeggen… (stilte). Dit is een mooie typering: Marcel Vanthilt is altijd met iets bezig.

 

Eind jaren ’70 presenteerde je op de vrije radio FM Bruxel het programma Met een stijve naar het front.

 

Dat was samen met Dominique Deruddere. FM Bruxel was een grote stadsradio. We draaiden new wave maar ook zaken als John Cale en The Residents. We kraamden veel onzin uit. Eigenlijk was het een soort Leugenpaleis, een kolderprogramma. We waren interactief met de luisteraars bezig en verzonnen spelletjes. Eén ervan was om ter snelst spreuken omgekeerd aframmelen. Hilarisch.

 

Wat was jouw aandeel in TC Matic, de legendarische groep rond Arno?

 

Tja. Ik heb het einde van Tjens Couter meegemaakt. Paul Couter wou meer bluesrock. Arno ging voor meer hoekige muziek. Jean-Marie Aerts werd aangetrokken en zo onstond TC Matic in 1980. Arno vroeg me op een bepaalde nacht in een Brusselse dancing of ik bij hen lichtman wou zijn. Zo trok ik twee jaar op met TC Matic, tot en met hun tweede lp. We toerden in Denemarken en Zweden met een gamel busje. De beginperiode van de groep was hard. Ieder concert startte met lauwe reacties, maar halverwege de set stond de zaal in vuur en in vlam. Ik ben gestopt omdat Arbeid Adelt! succes begon te krijgen. Mijn functie werd overgenomen door Danny Willems, vriend en huisfotograaf van Arno.

 

Eén van je projecten waren The Yéh Yéhs. Jullie deden toen een try-out in De Kreun.

 

The Yéh Yéhs hebben inderdaad daar getry-out want daags nadien speelden we op het Seaside festival in De Panne. Wij, dat waren: Hugo Matthysen (gitaar), Bart Peeters (drums), Peter Celis (bas) en ik (zang). The Yéh Yéhs zijn onstaan op een verjaardagsfeest. Het was in feite eenmalig. Toch hebben we zo’n 40 concerten verzorgd die zomer. We brachten een hele goede single uit: The 7 kings of rock ’n roll.
Dat concert in De Kreun blijft me bij. Bart Peeters was te geweldig geweest en had de dag nadien een ontsteking aan zijn arm. Hij moest cortisone nemen. Het scheelde niet veel of we konden niet optreden. Dat was Seaside ‘86. Man man man… na ons stonden The Ramones, een mytische groep.

 

Ik vertel hem dat ik ooit The Ramones rond gevoerd heb in mijn Citroën CX, een voiture die lichtjes omhoog gaat bij het starten. De gitarist riep vol verwondering: “Wow, a French car.” (Marcel lacht uitbundig)

 

Van ’87 tot ’90 kon je aan de slag bij MTV. Hoe ben je daar binnen geraakt?

 

Heel toevallig. Op café in Brussel hoorde ik dat ze op zoek waren naar presentators. Ik heb hen een videoband met staaltjes van mijn tv-werk bezorgd. En ik kon naar Londen. Het was een heel leuke periode. Allemaal internationale sterren. Glamoureus.

 

Erna woonde je vier jaar in Amerika. Waarom denk je dat je het er niet gemaakt hebt?

 

Ik kon daar werken en verblijven omdat ik destijds getrouwd was met een Amerikaanse. Ik heb het er niet gemaakt omdat ik te Europees was. Ik heb het geprobeerd en veelvuldig gesolliciteerd. Maar, je moet er van boven in geraken. Mijn kennissen waren tekenaars en cartoonisten. Niet de juiste relaties. Ik had ook geen management. Enfin, het is niet gelukt.

 

Welk tv-programma dat je presenteerde is je favoriet?

 

Naast MTV, zonder twijfel de reeks Villa Vanthilt. Het was echt live, het programma kon niet stopgezet worden. Het vond plaats zowel binnen in ‘de villa’ als buiten. Er werden verschillende steden aangedaan. Mooie herinneringen.

 

Wat heb je met Oostende?

 

Het is een stad aan zee. Zelfs buiten het hoogseizoen is het er nog levendig genoeg. Oostende blijft ook in de winter een stad: winkels, cafés, galerijen, musea… Tijdens het laagseizoen heb je het voordeel gemakkelijker een parkeerplaats te vinden. Ik vertoef en leef graag in een stad.

 

Welke muziek staat er bovenaan je lijstje, zowel Belgisch, internationaal als specifiek Nederlandstalig?

 

Voor de vuist weg wat betreft Belgische muziek: TC Matic, Soulwax en Mauro. Ook Stromae heeft heel wat in zijn mars. Van TC Matic blijft Willie Willie één van mijn lievelingen. En uiteraard Viva Boema (patatten met saucissen) omdat ik voorkom in dat nummer: “Viva Marcel et les mademoiselles”. Het zit zo, ik speelde een soort van vriendinnencoach voor Arno. Hij had een lief zitten, maar was ondertussen backstage iemand anders tegen het lijf gelopen. Dus moest ik het eerste lief bezighouden, terwijl hij in het hotel met een andere bezig was. Haha… Voor alle duidelijkheid, iedereen die wat te maken had met TC Matic wordt vermeld in Viva Boema. De dubbele single met White Rhythm blaast me nog altijd van mijn sokken. Het begint met een eenvoudige ritmebox met dan die fantastische keyboards erboven op.

 

In de categorie internationale muzikanten zet ik Wire bovenaan, samen met Talking Heads. Niet te vergeten de samenwerking tussen opperhoofd David Byrne met Brian Eno, te horen op My life in the bush of ghosts. De groep Television staat ook bovenaan met hun klassieker Marquee moon.

 

Bij het Nederlandstalige werk vind ik Spinvis geweldig. De Jeugd van Tegenwoordig, een Nederlandse rapformatie, weet me enorm te bekoren dankzij hun heerlijke teksten. En de niet te evenaren Drs P. Ik zal er nog een Vlaming aan toevoegen: Flip Kowlier. Hoewel ik niet alles van zijn West-Vlaamse teksten versta, heb ik grote bewondering hoe hij speelt met taal. Alles zit juist. De muziek, de cadans… Luister maar eens naar Mama nowo homme hon (we kun ier toch niet bluven stoan).
Spontaan beginnen Marcel en ik het refrein te zingen.
Heerlijk.

 

Welk werk van Arbeid Adelt! behoort tot je persoonlijke voorkeur?

 

Onze allereerste single Ik sta scherp en eerste lp Jonge Helden (ze moeten sterven), in een sublieme productie van Jean-Marie Aerts (gitarist van TC Matic). De meeste van die nummers staan nog op onze set-list. Op eenvoudig verzoek spelen we zelfs Roodborstje. Eigenlijk is dat een kinderliedje, een cover. Het nummer staat op naam van ene Thomas Bayly en werd zelfs gecoverd door Glenn Miller. En gij nu: jouw favorieten?

 


Marcel, zonder nadenken: De man die alles noteert (met een Parker pen). Nogal wiedes voor een interviewer.

 

Tijd om over te schakelen naar Arbeid Adelt!.

 

Momenteel doen we veel interviews en we zijn stevig aan het repeteren. De apparatuur is verbeterd. Oude synthesizers als een Korg zijn terug beschikbaar in een betere versie. Retromodellen werden geüpdatet. Je zult merken dat onze nieuwe plaat Slik – de titel moest kort en krachtig zijn - meer uniform is qua geluid. Al zeg ik het zelf, er staan straffe nummers op de nieuwe cd. De recensies zijn zeer positief. De opnames van het nieuwe werk zijn heel vlot verlopen. We waren alle drie enthousiast. Live brengen we natuurlijk ook nog ons ouder werk want dat klinkt nog altijd fantastisch. We zijn tevreden dat we terug de baan op gaan en doen dit met heel veel plezier. Nu duik ik het repetitielokaal in. Jan Vanroelen en Luc Van Acker zitten anders met hun vingers te draaien.

 

 

Ik denk terug aan mijn grootmoeder. De spreuk Doe stille voort gaat niet op voor een Duracell konijn als Vanthilt. Gelukkig maar.

 

Review + foto: Dirk Ghys

 

 

Arbeid Adelt!
cd-voorstelling voor West-Vlaanderen
voorprogramma: Ex-RZ (ex Red Zebra)
zaterdag 16 januari – 20 uur
cc Zomerloos Gistel
reserveren: [email protected] of 059 27 98 71