Bij de keel gegrepen door Kvelertak
Recensie Kvelertak (2010) - vinyl
De eerste keer dat ik werd omvergeblazen door de muziek van Kvelertak, was na het bekijken van Trolljegeren (2010), oftewel Troll Hunter. Hun nummer Mjød is de eerste aftitelingstrack van deze angstaanjagende mockumentary die, net zoals de band, uit Noorwegen komt. Hun eerste album, het gelijknamige Kvelertak, werd uitgebracht door Indie Records in 2010. De vinyl uitgave van dit debuutalbum is the one to buy.
Kvelertak betekent "wurggreep," en die naam is zeker niet verkeerd gekozen. De band gooit een grote schep heavy metal, samen met wat punk en een druppeltje blues, in de blender en kruidt het geheel af met een snuifje akoestische gitaar. Het "gezang" van frontman Erlend Hjelvik is echter niet voor iedereen weggelegd. Haters zullen zeggen dat hij zangles heeft gehad van een vrouw die aan het bevallen was van een stekelvarken in stuitligging. Maar dit soort uiting van hun ruige Vikingverleden komt zeker tot z'n recht in de muziek. Dat hij in het lokale dialect van Stavanger zingt, maakt het helemaal af. Het resultaat van dit alles: elf nummers en vijftig minuten goddelijke herrie uit de fjorden.
Het album Kvelertak begint knallend met Ulvetid en bevat nog een aantal andere nummers die stevig en zonder aarzelen aanzetten; Fossegrim, Offernatt en Blodtørst zijn enkele voorbeelden. Nummers als Ordsmedar av rang en Utrydd dei svake beginnen met iets meer genade, maar groeien geleidelijk aan uit tot een volwaardig metaalfestijn. En het zou geen heavy metal zijn zonder de uitgebreide gitaarsolo's. Hier en daar zorgt een streepje akoestische gitaar voor de final touch. Mjød, een van hun bekendste nummers, wordt intussen beschouwd als een krachtig metal anthem. Zonder twijfel mijn favoriet.
De versie van Kvelertak op vinyl is een waar kunstwerk. Voor de cover art werd de Amerikaanse schilder-muzikant John Dyer Baizley ingeschakeld, en daar zullen de bandleden zeker geen spijt van hebben. Prachtige tekeningen van mysterieuze, mythologische - maar toch wat illustere - figuren sieren de omslag van de dubbele LP. De voorkant toont een uil - een beetje de mascotte van de band - die twee jonge deernen omhelst met een soort van tentakels. Op de achterkant zien we een doodskop met een naakt vrouwenlichaam - borsten zijn bijna een constante in Baizleys creaties.
De alledaagse, zwarte vinyl is vervangen door een fluorescerend groene kunststof met gekleurde spikkels. Zo geven de LP's een sterrenstelsel-achtig effect als je ze op je platenspeler draait. Maar staar er niet te lang naar, want dat zullen je evenwichtsorganen niet zo leuk vinden! Op de beschermhoesjes wordt elk nummer in een tweetal regels in het Engels samengevat. We komen dan te weten dat hun Noorse teksten grotendeels interpretaties zijn van taferelen uit de Scandinavische mythologie en folklore. Zo gaat Mjød over de mede die Odin van Suttung steelt, en zingen ze in Sjøhyenar - letterlijk "zeehyena's" - over beesten uit de diepten van de hel.
De dubbele LP van Kvelertak is een absolute must-have voor elke metalliefhebber die tijdens het luchtgitaarspelen al eens graag naar een stukje kunst kijkt.
Niels Braeken