Parkway Drive – Reverence
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Noel Gallagher
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Foo Fighters
Agenda
29 JUL
Tomorrowland 2018
05 AUG
Cirque Magique 2018
12 AUG
Alcatraz 2018
15 AUG
Sziget 2018
19 AUG
Nile rodgers - Chic
19 AUG
Voltage Festival 2018
21 AUG
The Glorious sons
25 AUG
Camping Kitsch Club
26 AUG
Summer Concerts @ Den trap Kortrijk
01 SEP
Crammerock 2018
14 SEP
Rose Tattoo
30 SEP
Louder than Life - Usa
06 OKT
Rock Allegiance - New Jersey
13 OKT
Kamelot
26 OKT
Oscar and the Wolf
30 OKT
Life of Agony
02 NOV
Macy Grey
03 NOV
Indochine
07 NOV
Nightwish
13 DEC
Nits
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Diesel Junk - Jc Tranzit
Diesel Junk - Jc Tranzit
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Festival report : Sinners Day - Hasselt
Festival report : Sinners Day - Hasselt
King Hiss @ Popcenter Kortrijk
King Hiss @ Popcenter Kortrijk
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Joe Bonamassa
Photo report: Joe Bonamassa
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Concert report: Trivium - Power Trip
Concert report: Trivium - Power Trip
Kokopelli Festival 2014
Kokopelli Festival 2014
Night of The Proms 2014
Night of The Proms 2014
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Concert report: King Hiss
Concert report: King Hiss

De Grillen van Gheysen

De tijdloze


 

 

 

 

 

 

I read the news today, oh boy.

De middenstand regeert het land, beter dan ooit tevoren.

There's too much confusion.

Words like violence, break the silence.

 

See the blind man, shooting at the world.

You were caught on the crossfire of childhood and stardom.

I watched the world float to the dark side of the moon.

A little anxious when it's dark.

 

There's a lady who's sure.

All five horizons, revolved around her soul.

Through the veins of history.

I hear her voice, calling my name.

But I’m a creep, I’m a weirdo.

 

Me and Mary we met in high school when she was just seventeen.

It started out with a kiss.

Take me out tonight.

Housewife.

 

And those were the days of roses, poetry and prose.

Dancing to electro-pop like a robot from 1984.

The pleasure is to play, makes no difference what you say.

Players only love you when they're playing.

 

Why'd you leave the keys upon the table?

Why is the bedroom so cold?

Isn't it always so?

You're probably right.

Where is my mind!?

You are like a hurricane.

 

Help me to carry the fire.

That David played and it pleased the Lord.

We can beat them, just for one day.

With the fire from the fireworks up above me.

There is no other Troy for you to burn.

 

I know the pieces fit.

So I lift those heavy eyelids.

And it's hard to hold a candle,

Thunderstruck!

 

Here we are now, entertain us.
A band is blowing Dixie, double four time.

Scaramouch, Scaramouch will you do the Fandango.

But please don't put your life in the hands of a Rock 'n' Roll band, who'll throw it all away.

 

And now you do what they told ya.

We get some rules to follow.

Obey your master.

It's such a perfect day!

 

Tijdloze 2017

(BG)

Meer lezen...

Photo report: Night of the proms

26 NOV 2017
Photo report: Night of the proms


 

Night of the proms 

 

Sportpaleis Antwerpen - 23/11/17 

 

Een vat boordevol emoties

 

We moeten eerlijk zijn, de hoogdagen van Night of the Proms, toen Sportpaleis geen één of drie keer, maar vele keren compleet was uitverkocht. Lijken voorbij. Ook op deze zaterdagavond slaagt de organisatie er ondanks alle inspanningen, niet in de zaal compleet vol te krijgen. Maar zoals dat vaak gaat, hadden de afwezigen deze keer weer eens ongelijk. De aanstekelijke show van Joss Stone en Melanie C. Het magische piano spel van Emily Bear. John Miles die nog steeds, door middel van een oogverblindende act, het Sportpaleis zonder enig probleem kan inpakken. De knappe performance van jonge talentvolle artiesten als Johannes Genard en de feestelijke show van verrassingsact Gers Pardoel bewijzen dat sommige kritische benaderingen heel sterk overdreven zijn. Night of the Proms 2017 was vooral een vat boordevol uiteenlopende emoties. Niet elke show was even geslaagd, maar als we de kippenvelmomenten samentellen met de momenten dat we een geeuw niet konden onderdrukken? Dan stel ik toch vast dat Night of the Proms 2017 een geslaagde avond was voor jong, oud, muziekliefhebber en fan van elk van de artiesten. Die bovendien om hemels hoog niveau hun ding stonden te doen. Dit terzijde, mijn verslag:

Pure perfectie

Niet alleen de artiesten op het podium lieten zich van hun beste zijde zien. Kobe Nils ontpopt zich tot een flamboyante gastheer. Naast een hoge dosis humor tentoon spreiden, spreekt hij voortdurend zijn lof uit voor de aantredende artiesten. Of doet hij het sportpaleis ontploffen door zijn charismatische inbreng binnen het geheel. Een grappig, heel geslaagd moment. Is wanneer hij het Philharmonic Orchestra onder leiding van bevallige en heel bewegelijke dirigent Alexandra Arriechie bedient met een denkbeeldige app. Tot hilariteit van het publiek en het orkest tot het koor Fine Fleur zelf. Die trouwens wederom een schitterende performance neerzetten. Joss Stone zou het later die avond nog iets  aangeven in de zin van: 'ikzelf maak soms fouten, maar zij hier? Nee, dat is pure perfectie'

Na een korte La La land ouverture mocht Johannes Genard (School is Cool) de avond pas echt openen. Door middel van een schitterend gebrachte The Wolrd is Gonna End tonight liet hij het publiek uiteindelijk uit zijn hand eten. Johannes moest daarvoor wel een inspanning doen, maar toen de lichtjes allemaal aangingen bij Trophy Wall bleek toch dat Johannes de strijd om het hart van de aanwezigen te veroveren, had gewonnen. De man beschikt dan ook over een heel bijzonder en uiteenlopend stembereik. Maar straalt vooral een charisma uit dat we doorgaans tegen komen bij de grote artiesten op aarde.

Om een grote zaal direct in te pakken? Daarvoor is het nog iets te vroeg. Maar op night of the Proms bewees Johannes dat hij veel in zijn mars heeft, heel veel. Kortom. Pure klasse performance, van een artiest die langzaam maar zeker aan het ontluiken is van een - bij wijze van spreken - lelijk eendje tot een wonderbaarlijk mooie zwaan.

De veelzijdigheid van Isabelle A

Dat Isabelle A veel meer is dan de pop artieste die met songs als Blank en Zwart en He Lekker beest Vlaanderen aan het dansen en meezingen zette. Bewees ze met het schitterende, hartverscheurend mooie gebrachte Envoûte-moi. - een song die ze samen bracht met Pieter Embrechts die helaas enkel te zien was op het zwart wit scherm op de achtergrond - een meer veelzijdige artieste te zijn dan velen denken. De warmhartige inbreng van Pieter, in combinatie met de heel breekbare stem van Isabelle A. Was een eerste kippenvelmoment van de avond, het zou niet het laatste zijn. Isabbele A bracht nog een aangepast versie van Blank en Zwart. En zou in het tweede deel met He Lekker beest de handen nog eens op elkaar krijgen.

Het 'Cartoonfestival' na deze knappe performance van Isabelle A, bleek eerder een rustpunt. Een beetje jammer, want dit had gezien de hoge dosis humor gecombineerd met een instrumentale virtuositeit van de muzikanten best een hoogtepunt van de show kunnen worden. Echter, het ontbreken van bijgaande beelden van bijvoorbeeld Tom en Jerry, zouden deze performance kunnen hebben doen optillen naar een hoger niveau. Nu bleven we wat op onze honger zitten eigenlijk.

Emily Bear verovert de harten van Vlaanderen, België en de wereld

Echter de grote overwinnaar van alle harten op Night of the Proms 2017? Dat was zonder meer de Amerikaanse Emily Bear. Amper 16 is deze piano virtuoze. Ze speelt volgens Kobe reeds op haar 18ste maand piano. Mocht op haar zesde in het Witte Huis aantreden. En is ondertussen doorgebroken tot de hoogste regionen binnen de globale muziekwereld. Wereldtop? Zeker en vast, maar dat wil niet zeggen dat Emily hier een routineklusje komt afwerken. Na een hartverwarmende Skyfall , waarbij ze in een soort kubus boven het publiek zweeft. Doet ze een improvisatie. Waarbij iemand in het publiek wordt aangesproken een verhaal te vertellen, dat zij zal vertolken op piano.

De zestienjarige Amber komt niet alleen haar 16ste verjaardag vieren, haar moeder verteld dat Amber op heel jonge leeftijd haar vader is verloren en het ondanks al die pijn en leed het heel goed doet in het leven. Je kon niet alleen een speld horen vallen in de zaal, er vloeiden ook bij mij tranen. En dan moest Emily haar performance nog komen. Emily bracht een performance die zondermeer indrukwekkend kan genoemd worden. Meer nog, indrukwekkend was naderhand zelfs een understatement.

Niet alleen zorgde ze voor koude rillingen over onze rug, het voortdurend opborrelen van tranen in onze ogen, of een brede glimlach op onze lippen. Emily Bear betoverde ons niet gewoon, ze liet een magische, adembenemende indruk na. Die met geen woorden valt te omschrijven. Deze piano virtuoze betovert en veroverd Vlaanderen met haar glimlach, indrukwekkend piano spel en innemende houding, waardoor haar performance kan gezien worden als het ultieme hoogtepunt van deze avond.

Blance, die ons mocht vertegenwoordigen op Eurosong festival eerder dit jaar, met succes. Beschikt over een heel bedwelmende stem. City Lights en Scared to be lonely sneden wel degelijk door hart en ziel. Maar Blance bracht ze iets te statisch, waardoor we een beetje op onze honger bleven zitten. Deze jongedame beschikt echter over potentieel en een prachtige stem, om harten te doen breken. Maar op Night of the Proms bleef haar performance niet echt hangen, om ons compleet over de streep te trekken. Jammer.

Spice Girls forever!

Fans van Spice Girls werden wild enthousiast toen Melanie C , die zich toch ontpopte tot een publiekstrekker, werd aangekondigd. Melanie C. bracht een heel strakke, aanstekelijke set waarbij ze niet alleen haar bijzonder stembereik naar voor bracht. Maar ook bewees een entertainer te zijn van hoogstaand niveau. Met o.a. het door heel de zaal meegebrulde Never be the same again kreeg ze de handen moeiteloos op elkaar. Ze mocht het eerste deel van de show dan ook afsluiten, met een knaller van formaat.

Gers Pardoel doet de zaal voor het eerst echt ontploffen.

Na de pauze zou het dak er pas compleet afgaan. Waren we in dat eerste deel al onder de indruk van  sommige performance? Dan zou Nederlandse artieste Leona Philippo , die in 2012 'The Voice of Holland' won. Met een soulvolle en heel gedreven performance iedereen aan het dansen krijgen. Maar de feestneus bij uitstek was toch wel verrassing act Gers Pardoel, die zelfs de aanwezigen op de tribunes kon doen rechtveren. Songs als Zo bijzonder en Ik neem je mee werken sowieso op de dansspieren. Gers pardoel deed echter het sportpaleis compleet ontploffen, en dat eigenlijk voor het eerst op deze avond.

Voordien mocht Thomas Vanderveken het pianoconcerto van Edvard Grieg aan de witte vleugelpiano spelen. Voor de pauze zagen we hem op het scherm nog scherp staan van de zenuwen. Want dit is wel één van de moeilijkste pianostukken die er bestaan. Thomas speelde echter deze pianoconcerto met zoveel vuurkracht en perfectie, dat je wederom een speld kon horen vallen in de zaal. Op het scherm werd zijn hartslag aangeduid, die op een bepaald moment tot 177 steeg. Om maar aan te geven hoe intens dit muziekstuk wel is. Om zoiets perfect te brengen? Daarvoor moet je wel een uitzonderlijk talent zijn. Thomas bewees echter een virtuoos te zijn op piano, zoals we er zelden tegen komen. Hij liet een diepe indruk achter op alles en iedereen met deze indrukwekkende pianoconcerto.

De kruisbestuiving tussen levenservaring en aangeboren virtuositeit.

We hadden gedacht dat het hoogtepunt ondertussen was bereikt. Maar dat was buiten John Miles gerekend. In het verleden werd zijn inbreng vaak beperkt tot het steeds opnieuw schitterende gebrachte Music. Ondertussen uitgegroeid tot het lijflied van Night of the Proms. Echter op zaterdagavond ontstond, mede door weer die wonderbaarlijke inbreng van Emily Bear op piano, iets magisch mooi. De kruisbestuiving tussen een man met enorm veel jaren levenservaring, en een jonge artieste met een als het waren aangeboren zin voor virtuositeit. Deed een song als All By Myself uitmonden in een walm van kippenvel, kroppen in de keel en het opwellen van tranen in de ogen. Eerder had Emily een deel gebracht van het breekbare Rachmaninov, waarbij je weer een speld kon horen vallen in de zaal. Het mooiste moment was toen Miles zich vooroverboog aan de piano en Emily vol bewondering in de ogen keek, toen ze nog een laatste solo, hartverscheurende solo bracht die ons hart en dit van velen nog maar eens doorboorde. Als klap op de vuurpijl mocht ze nog even Music inzetten. Waarna Miles die song deed heropleven, en zorgde voor wederom een ultiem hoogtepunt op de avond.

Als klap op de vuurpijl bracht hij een heel gedreven versie van Addicted to love (Robert Palmer) en samen met Melanie C. When You are gone (Bryan Adams) waaruit bleek dat Melanie C. veel meer is dan 'een onderdeel van Spice Girls'. Deze artieste deed ons met verstomming staan. Bovendien. Het samensmelten van haar stem. Met deze van John Miles? Ook dat was een magisch en onvergetelijk moment op deze avond.

Johannes Genard mocht nog een heel geslaagde versie brengen van Honeybee. Ook nu weer had hij het in eerste instantie wat moeilijk het publiek echt mee te krijgen. Dankzij zijn schijnbaar aangeboren Charisma kon hij echter, na die wervelwind van Miles, alsnog de handen op elkaar krijgen. Chapeau!

Joss Stone doet de temperatuur naar een kookpunt stijgen

Son of a preachter man, Right to be wrong? Het zijn songs die één voor één uitgegroeid zijn tot klassiekers. Joss Stone bracht die songs echter op een zodanig levendige, spontane wijze naar voor dat haar inbreng op Night of the Proms kan gezien worden als een ultieme kers op de taart. Meer nog, ze deed de temperatuur naar een kookpunt stijgen. Niet alleen was ze heel bewegelijk, ze sprak voortdurend haar lof uit over het orkest op het podium, haar dankbaarheid naar de aanwezigen toe. Ze ging zelfs even vragen hoe ze 'I Love you' moest uitspreken in het Nederlands. Haar uitspraak' ik zie je graag' zorgde niet alleen voor de nodige hilariteit, maar bewijst dat Joss Stone ondanks al die ervaring, nog steeds als een jonge wolvin op het podium staat die nog alles moet bewijzen. Dat siert haar. Door het publiek te omarmen, leek het wel alsof ze een privé concert stond te spelen voor elk van de circa 12 000 aanwezigen in de zaal.

Niet alleen bleek ze goed bij stem, haar goedlachse houding trok ons eveneens over de streep.  Naar het einde van de set kreeg ze zelfs even de slappe lach, wat nog maar eens aanduidt wat voor een klasse artieste Joss toch is. Daar waar artiesten van haar kaliber vaak de gemakkelijke weg kiezen, en de songs voor zich laten spreken. Blaast Joss Stone haar eigen klassiekers nieuw leven in, en ontpopt zich tot entertainer, charismatische frontvrouw en doet menig harten sneller slaan. Sensualiteit combineren met hoogstaande performance, deed ook ons hart breken. Zonder meer,  de kers op de taart waarop we hadden gehoopt. Dit concert van Joss Stone.

Sweet dreams

Om eerlijk te zijn, hadden we toen onze 'afsluiter van de avond' gehad. De ultieme kers op de taart, een song die door iedere artiest naar voor wordt gebracht om de avond af te sluiten. Was wel degelijk een mooie afsluiter van deze avond. En ook al is Sweet Dreams van Eurythmics een song die aan de ribben blijft kleven. Ook al werd die gebracht met veel liefde voor het origineel. Ook al werd die uitbundig gebracht door elk van de aantredende artiesten. Het sluitstuk? De echte ultieme kers op de taart? Hadden we dus al gehad.

We kunnen dan ook besluiten:

In sommige media lezen we dat Night of the Proms min of meer een samenstelling is van 'B artiesten' die hun beste tijd hebben gehad. Dit spreken we na deze één voor één indrukwekkende performance ten stelligste tegen. We werden in ontroering gebracht, bouwden een wervelend feestje, lieten ons onderdompelen in klanken van instrumentale virtuositeit. Ons hart werd gebroken, onze ziel verwarmd. We kregen tranen in de ogen en een glimlach op de lippen. Night of the Proms was, zoals we aangaven aan het begin van dit verslag, een vat boordevol uiteenlopende emoties. Gebracht door artiesten die bewezen nog steeds performance te kunnen brengen die aan de ribben blijven kleven. En talentvolle jonge artiesten, die ons één voor één met verstomming deden staan. Tien keer het sportpaleis uitverkopen? Het lijkt voor de organisatie van Night of the Proms een onmogelijke opgave geworden. Zelfs op deze zaterdagavond was het niet uitverkocht. Maar een toekomst voor dit evenement? Dat is er gezien de hoogstaande optredens. Zeker en vast!

 

 

 

 

Pics: Christophe Saudemont (Lightbox Revelation) 

Rev: Erik Van Damme

 

Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms