25 jaar Rock’n Roll Circus in Kortrijk, 17-20/12/2016
Steak Number Eight - Goose - SX - Balthazar
Zowat elke Belgische band die wat te betekenen heeft (Black Box, Admiral Freebie, Goose, Van Jets,…) heeft al in den Trap gespeeld. Maar ook andere kanjers zoals Chuck Prophet, Godfathers en Chris Spedding passeren met graagte en passie. Het hoeft geen betoog dat Den Trap een begrip is in zuid West Vlaanderen en ook de rest van dit zakdoekje, Belgie genaamd.
Vijfentwintig jaar nadat ik mijn eerste fles witte wijn soldaat maakte in den Trap is Peter en Co aan een heuse jubileum en triomftocht toe. De grootste concertorganisatoren hebben een arm veil of krijgen de natste dromen voor wat Peter geprogrammerd kreeg. Zoek maar eens in heel ons land naar een kroeg die Steak Number Eight, Goose, Sx en Balthazar op het podium krijgt. Hoe doet dienen Peter dat nu? Het antwoord is even simpel als geniaal: Zijn legendarische liefde voor muziek en de mensheid. Peetn heeft godverdomme eigenhandig die gasten zowat grootgebracht. Zoals Maarten van Balthazar zelf vertelde, zetten iedere bovengenoemde hun eerste ietwat verlegen stappen op het podium die Peter en zijn Trap aanbood. En stuk voor stuk zijn ze later allemaal in de prijzen gevallen, van kunstbende tot en met rockrally’s.
En het waren feesten! Gehuld in een pietelair, buizenhoed en heuse pornosnor ontving onze gastheer Peter in een vierdaagse marathon zijn invités. Eerste band op dit Kortrijkse Rock’n Roll Circus waren dus postrockers en noisers Steak Number Eight. Brent en zijn manschappen wonnen ergens in 2007 de rockrally en worden nu acht jaar later met de meest positieve recensies overladen, ook in de buitenlandse pers, met hun nieuwste worp Kosmokoma. Een eivolle trap kon met volle teugen en oordoppen genieten van hoe ze door dit viertal werden omvergeblazen. Vergeet vooral niet dat Brent nog altijd maar 23 is en een heuse internationale doorbraak in het circuit nu al een feit is.
Electrorockers Goose kantoren nog steeds boven den Trap en zijn zowaar kind aan huis. Mannen die pukkelpop afsluiten en platwalsen, wie zijn ze wat doen ze? Juist , op de jubilee van den Trap spelen. Ontdaan van hun fantastische lichtshow en andere effecten zou je denken dat deze heren niet in overdrive zouden raken. Mis dus. Ze zijn er alweer niet in geslaagd om een slechte performance te geven. Het zijn alleen maar de besten die zich nog verbeteren. Met hun thuismatch, en dat zijn de moeilijkste, kwam Goose, pakte bij de eerste noot het pubkliek in, liet het niet meer los, gaf het een overdosis adrenaline, zag dat het goed was en overwon. De overheerlijke apotheose en loei (gitaar)harde outro zal héél lang blijven nazinderen. Ik heb er geen ‘Words’ voor….Het maakt hen geen reet uit of ze nu voor een volle tent of weide of in een kleine kroeg spelen. Van professionaliteit gesproken.
Sx zorgde voor een warme beklijvende set waar oud met veel nieuw werd afgewisseld. Stefanie en co slaagde er met verve erin om met hun esoterische-indiepop en trance te brengen en te houden. Ze ontpopte zich met haar elegante ravissante slangbewegingen andermaal tot een opzwepende, creatieve en vooral lekkere frontvrouw.
Balthazar legde op één been en met de vingers in de neus de boel gewoon plat. Klankman Filip vertelde dat Maarten zijn enthousiasme naar het management niet kon verbergen toen hij wist dat hij in dat ‘kroegje’ Den Trap mocht spelen, als was het een klein kindje dat net een snoepje had gekregen. En dit na uitverkochte concerten in Parijs, Hamburg , Berlijn en in een recordtempo tweemaal verkochte AB ! Zegt dus ook veel over Peter en Den Trap, beste lezers! De klank zat zo goed als perfect en we kregen een set om duimen en vingers van af te likken. Less is more als grootste troef en geen poeha of moeilijkdoenerij. Hopen muziek hebben die gasten mee! Na opener Deceny passeerden onder andere Leipzig Boatman Oldest, Looked en Blood de revue. Definitief neergeknuppeld na de bisronde met True, Sinking ,Claim. Balthazar weet als geen ander verschillende genres door elkaar te spelen en er heel gelaagd doch fantastisch twee en meer stemmen in harmonie erover te draperen.Intensiteit en speelplezier zoals het hoort. Mag ik ook nog de fantastische doch bescheiden frontman bedanken voor een heuse sneer naar een of ander Kortrijks muzikantje door wiens gat de zon schijnt en die Radio 2 zowat heeft ingeslikt? En ja, Patricia is de mooiste violiste die er rond loopt. Zou niet misstaan in een of ander Velvet Underground Tribute Band…..
Beste Peter, Pierre, Wouter, Pieter, Jeroen, Ruben, en nog zovele andere Trappers , jullie hebben Kortrijk op de muziekkaart gezet. Bedankt voor de laatste vijfentwintig jaar. Doe er maar nog een jubileetje bij.
Tekst: Lode Van assche
Foto's: Tommy Debecker - Tom Van der Stede