Live is Live
27-29/06/2026, Antwerpen
Full photo report here.
Na een sabbatjaar is Live is Live helemaal terug op één van de mooiste festivallocaties van het land: de Middenvijver op Antwerpen Linkeroever. Met Robbie Williams, Nick Cave & The Bad Seeds en Iron Maiden pakt de organisatie uit met drie headliners die elk op hun manier een festivalterrein kunnen vullen.
Al blijft er één constante. Er geraken. Ondanks de inspanningen rond mobiliteit blijft de Middenvijver niet de makkelijkste plek om te bereiken. Een fietstocht door de Waaslandtunnel behoort voor veel muziekliefhebbers bij de festivalbeleving. Je passeert eerst onder de Schelde, om daarna boven water te komen tussen duizenden festivalgangers. Het heeft iets.
Nog voor de eerste artiest het podium betreedt, ligt Live is Live al onder een vergrootglas. De gedwongen exit van Fleddie Melculy. De ticketverkoop. Alsof een niet-uitverkocht festival tegenwoordig automatisch een mislukt festival is. Alsof sfeer zich laat meten aan het aantal verkochte tickets. Bovendien is de concurrentie niet min. Couleur Café, Genk On Stage, Werchter Boutique en Werchter Parklife vinden allemaal hetzelfde weekend plaats.
Zaterdag: hitte, hits en Robbie
Zaterdag. Meteen ook de warmste dag van het jaar. Cleymans & Van Geel, Ozark Henry, Bart Peeters & De Ideale Mannen, Suzan & Freek, Sugababes en Robbie Williams spelen zich een weg door tropische temperaturen.
Terwijl andere festivals hun programmatie moeten aanpassen door aangekondigd noodweer, blijft Live is Live gewoon doen waarvoor het gekomen is: festivals organiseren.
Robbie Williams doet ook waar hij voor gekomen is: entertainen.
Met een grote liveband, danseressen en vooral een eindeloze stroom zelfrelativering trekt hij alle registers open. Williams amuseert zich zichtbaar. Het publiek ook. Maar af en toe mogen er wat minder mopjes getapt en mag er wat meer gezongen worden. Gelukkig bestaan er nummers als Feel en Angels. Twee meezingers die de hele Middenvijver moeiteloos overnemen. Op zo'n moment herinner je je weer waarom Robbie Williams al dertig jaar festivalweides inpakt.
Zondag: de donkere hoogmis van Nick Cave
Zondag biedt opnieuw een luxekeuze. Guns N' Roses in de AFAS Dome. Linkin Park in Werchter. The Black Crowes in het Rivierenhof. Of Nick Cave & The Bad Seeds op Live is Live.
Wie voor dat laatste kiest, krijgt geen seconde spijt.
Beth Orton, Benjamin Clementine, Eefje De Visser en Johnny Marr kleuren de affiche, maar iedereen kijkt toch uit naar Nick Cave. En dat gevoel blijkt wederzijds. Nick Cave houdt van Antwerpen. Antwerpen houdt van Nick Cave. Sommige liefdesverhalen hebben geen ingewikkeld scenario nodig. Get Ready For Love zet meteen de toon voor een set die nog het meest weg heeft van een donkere gospelviering. Eerst kijk je wat onwennig rond. Daarna laat je alles gewoon gebeuren. Tegen het einde ben je volledig meegezogen in Cave's universum. Joy en Bright Horses zijn absolute hoogtepunten.
Alleen de laagstaande zon krijgt geen applaus. Cave maakt meermaals duidelijk dat hij er niet bepaald fan van is. Zelfs rockiconen hebben blijkbaar last van tegenlicht.
Maandag: Iron Maiden-dag
Maandag. Werkdag. Maar vooral: Iron Maiden-dag.
Goe Vur In Den Otto, Doro, Testament en Epica verzorgen de aanloop. Geen Fleddie Melculy. Dat verhaal is intussen voldoende verteld. De dresscode? Zwart. Heel veel zwart. Epica doet zijn uiterste best om de temperatuur nog wat op te krikken. Sensorium, Cry For The Moon en een stevig CO2-kanon inbegrepen. Maar iedereen weet waarvoor hij eigenlijk gekomen is.
Iron Maiden.
Na vijftig jaar draait de machine nog altijd. Al heeft ze deze keer een paar nummers nodig om op kruissnelheid te komen. Murders in the Rue Morgue en Wrathchild openen sterk, maar het duurt even voor het vuur echt overslaat naar het publiek. Bruce Dickinson heeft ondertussen zijn handen vol met... de zon. En de meeuwen boven het terrein. Geen idee waarom die twee plots samen in zijn hoofd zitten, maar het levert wel een paar grappige momenten op.
Veel maakt het uiteindelijk niet uit. Zodra Run To The Hills door de luidsprekers knalde, verdwijnt elke vorm van analyse. De volledige Middenvijver gaat collectief uit zijn dak. Sommige nummers hebben nu eenmaal geen uitleg nodig.
En zo bewijst Live is Live vooral één ding. Een festival hoeft niet uitverkocht te zijn om goed te zijn. Drie dagen. Drie totaal verschillende headliners. Een prachtige locatie. En een ontspannen sfeer.
Peter Peeters