Fi:hP 2015
20 jaar feest in Oudenaarde
Afgelopen weekend was Oudenaarde weer het epicentrum van drukte en vertier. Deze keer geen geschoren koerskuiten, drinkpullen met glucosebrouwsels en Zwitserse Cancellara-vlaggen. Wel 27.000 (volgens de VRT-nieuwsdienst) uitzinnige festivalgangers dansend en genietend met een pint of iets anders in de hand. De organisatie had tegen alle Belgische festivaltrends in de tickets goedkoper gemaakt en dat zonder aan kwaliteit in te boeten. We kunnen dit alleen maar aanmoedigen. De twintigste verjaardag werd met het kruim van de Belgische pop-/rockwereld op een gepaste manier gevierd. Daarnaast was de affiche afgekruid met enkele toppers uit het buitenland.
Op donderdag werd de taart met twintig fonkelende kaarsjes door een handvol dj’s aangesneden. Onder andere Raving George, TLP en Koentje (resident Charlatan) mochten het festival aan de Donkvijver draaitafelend inwijden. De feesteditie werd in stijl, samen met de verjaardagskaarsjes, op gang geblazen.
De vrijdag werd met de stonerrock van Wallace Vanborn van bij het begin af uit een ander vaatje getapt. Er werd in een ronkend vaart gerockt met de gitaar als gaspedaal. Supply & The Damned en Cougars veranderden het festivalterrein voor even in een broeierige wasteland. Het Britse Band Of Skulls kon met Death By Diamonds And Pearls en The Devil Takes Care On His Own nog ietwat doortrekken. Maar het waren vooral Girls in Hawaii, de Waalse belpoptrots van de laatste tien jaar, die met hun ingetogen riedels pas echt konden imponeren. Casper en Misses gingen als betoverende snoepjes binnen. Barman heeft er met Magnus en dEUS zowat de drukste festivalzomer in jaren opzitten. Hij was dus goed gerodeerd en zocht het contact met het publiek gewillig op. De energieke machine met Mauro Pawlowski als draaiende motor gooide het ene bommetje na het andere in het publiek. Suds & Soda en Roses pakten de opgedaagde massa op het einde van de avond vakkundig in.
Op zaterdag was het vooral uitkijken naar wat de jongelingen van Tubelight uit hun mouw gingen schudden. De band rond Lee Swinnen bracht eerder dit jaar een mooie debuutplaat uit die het beluisteren waard is. De derde dag was prima vertrokken. Charlie Winston kon de magie van zijn soulvolle popmix niet altijd even goed overbrengen op zijn toehoorders. Zelfs met tonnen charisma heb je vooraf geen zekerheid op een gewonnen concert. Daarna deden The Van Jets wat van hen verwacht werd. Verschaeve en co hebben in tien jaar tijd vijf massieve platen gebaard die één voor één bol staan van de belpoppareltjes. De bezoekers werden perfect opgewarmd voor wat nog komen zou. Arsenal zette de boel nog meer onder stoom. De oevers van de Donkvijver werden omgetoverd in een spetterend swingpaleis in openlucht. Buraka Som Sistema, die enkele dagen geleden nog lieten weten dat ze er mee stoppen, zetten de zwoele fuifavond nog wat meer kracht bij. Op Wegue Wegue kan niemand blijven stil staan. Alleen al het uitspreken van deze magische danswoorden zijn hier voor de vrouwen op de redactie een trigger om met het achterwerk te schudden. Het feest werd nog voort gezet tot het ochtendgloren het donker van nacht uit Oudenaarde verdreef.
De zondag werd nog opgeleukt door onder meer Starflam, Milow en Yves Deruyter waardoor de twintigste verjaardag op passende wijze in schoonheid werd afgerond. De randanimatie zat op deze feesteditie ook weer snor. De kermisfactor werd door de aanwezigheid van een draaimolen en botsauto’s kostelijk opgedreven. Daarnaast waren heel wat toffe eetstandjes waaronder een Marokkaanse theetent die voor iedereen wat wils te bieden hadden. Het was weer gezelligheid troef en dat is vooral te danken aan de puike organisatie en de idyllische locatie. Op naar jaargang 21!
(BG)
Meer foto's van Fi:hp 2015 kunt u terug vinden op onze facebook pagina: Dump Magazine Facebook