Metallica – Hardwired
Placebo - Lifes What You Make It
Heaven Shall Burn - Wanderer
Wovenhand – Star Treatment
Sabaton - The Last Stand
Bear's Den - Red Earth & Pouring Rain
Agenda
09 DEC
Joost Zweegers
10 DEC
Fifty Foot Combo
11 DEC
Headbangers Ball Tour 2016
15 DEC
Admiral Freebee Xl
16 DEC
Ten Years After - Wippelgem
16 DEC
The Sore Losers
17 DEC
Eindhoven Metal Meeting 2016
17 DEC
Klassics
18 DEC
Trixie Whitley
20 DEC
Wallace Vanborn
01 FEB
Epica - AB Brussel
08 FEB
UB40
08 FEB
Dream Theater
09 FEB
Helmet
17 FEB
Glenn Hughes (Deep purple)
04 MAA
Scumbash - Rotterdam
21 MAA
Korn - Lotto Arena Antwerpen
11 APR
Soulwax
23 APR
Roadburn 2017
28 APR
Joe Bonamassa - Antwerpen
30 APR
Oscar and The Wolf - Sportpaleis Antwerpen
09 MEI
Paul Carrack
18 JUN
Hellfest 2017
02 JUL
Rock Werchter 2017
Fotogalerij
K's Choice @ De Casino - St-Niklaas
K's Choice @ De Casino - St-Niklaas
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Kokopelli Festival 2014
Kokopelli Festival 2014
Filmfestival Oostende
Filmfestival Oostende
Concert report: Anvil
Concert report: Anvil
Festival report: Speedfest 2016(Nl)
Festival report: Speedfest 2016(Nl)
Photo report: Evil or Die Fest 2015
Photo report: Evil or Die Fest 2015
Photo report: Evil Invaders - W.a.s.p.
Photo report: Evil Invaders - W.a.s.p.
Photo report: Dog Eat Dog
Photo report: Dog Eat Dog
GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Luik 1
GENTJAZZ 2015 Luik 1
Photo report: Status Quo - 013
Photo report: Status Quo - 013
Concert report: The Hickey Underworld - De Vooruit Gent
Concert report: The Hickey Underworld - De Vooruit Gent
Skunk Anansie - Koninklijk Circus
Skunk Anansie - Koninklijk Circus

De Grillen van Gheysen

Nobelprijs


 

 

‘Ja, jij verdient de Nobelprijs’

 

Voor alle Hemmerechtsen, Verhulstjes, misnoegde boekenboeren en andere criticasters. Een nobelprijs voor de muziek dient zich aan om jullie select literair elite clubje tevreden te houden. Jullie commentaar op de hoofdprijs voor de wereldbefaamde bard komt deels uit een frustratie omdat u naar alle waarschijnlijkheid zelf geen schijn van kans maakt op het hoogste schavot. Wat de boze uitbaters van onafhankelijke boekenwinkels betreft, er zijn genoeg biografieën en andere groot uitgevallen verzamelwerken van Zimmerman om een stevige duit in eigen zakken te steken. Het culturele erfgoed van Moeder Aarde bestaat nu eenmaal niet alleen uit leestekens, drukletters, werkende woorden, lijdende voorwerpen… Ook melodie voorzien van een laagje taal is al een dikke zestig jaar minstens even belangrijk. Wat is het hoogste goed voor de scherpe singer-songwriters en fameuze frontmannen en -vrouwen van deze wereld? Een gouden plakkaat in de Rock & Roll Hall of Fame, enkele Grammy's om op de schouw te pleuren of een ereburgerschap van huppeldepup om maar iets te zeggen? Allemaal titels waar het kleine wereldje van lettergoochelaars, alwaar de luttele plaatsjes beperkt zijn, vanuit hun ivoren boekentoren spottend op neerkijken. De verhalende tekst van Hurricane, om maar één lied van de meester er bij te nemen, doet veel literair werk verbleken. Zodus, Kristien en co, stop met komma’s te neuken om toch maar een punt te kunnen maken en schrijf een boek met Bob in de hoofdrol, met zijn Zweedse trofee heb je zeker garantie op succes. Ik heb zelfs horen waaien dat James 'ohyeah' Hetfield volgend jaar kans maakt op de prijs van Alfred. Al is het nog niet zeker in welke categorie. Ik gok op vrede.

(BG)

 

Meer lezen...

 

De 16 tracks van 2016

29 NOV 2016

 

Mr. Grim Reaper heeft zijn zeis mogen slijpen

 

De 16 tracks van ‘16

 

Hoppa we zijn alweer december, de maand waar gewillig op de schoot van oude grijsaards met lange baarden uit volle borst liedjes worden gekweeld van zwarte jingle pieten all away tot zie ginds komt de Trumpboot uit den Amériek weer aan. Mmm December, het laatste hoofdstuk van het jaar dat vol overgave geurt naar met praliné gevulde péties en pruttelend fonduevet vol goeie bedoelingen. Maar bovenal is december de maand van de eindejaarslijstjes vol vaste waarden en frisse ontdekkingen. Om te beginnen de tracks/singles/songs/liedjes/strepen die alles in zich hebben ominstant-pretlichtjes in de ogen te toveren en de haartjes in ons gehoorkanaal te strelen met een zachte winterplaid. Kortom gratis therapie voor het hele lijf. Seeking Closure (Dvtch Norris), Pink + White (Frank Ocean), Bad Habits (The Last Shadow Puppets) en Casual Party (Band Of Horses) grepen net naast een stek bij de laatste zestien. Zoals iedere oplijsting is ook deze voor discussie vatbaar.

 

16. Desiigner - Panda

Rrrraa… Als je op straat, op het werk en ook thuis uit het niets mensen van alle leeftijden hoort kraaien als Desiigner dan heb je een tophit beet. Rappen en rijmen kan Sidney Royel Selby III uit Brooklyn als de beste. Een gouden raad: niet té veel bling-bling en op het rechte pad blijven Sid, you got swag!

 

Songquote: ‘Black X6, Phantom/White X6, look like a Panda’

 

15. Preoccupations - Memory

 

De prijs voor langste loeder gaat naar de eigengereide heerschappen van Preoccupations. De Canadese band, voorheen bekend als Viet Cong, verrasten dit jaar vriend en vijand met een verse schijf onder een nieuwe naam. Memory is Joy Division met de moodswings van wijlen frontman Ian Curtis, overgoten met een scheut nieuwe techniek. Geef Matt Flegel en co wat tijd en ze zullen ook jou met oeverloos gemak inpakken.

 

Songquote: ‘But the picture seemed sharp enough to view life through you’

 

14. Metallica - Murder One

 

Zonder Lemmy geen Metallica. Een strakke song vol Motörhead-verwijzingen. Een overdonderende ode voor de overleden legende van buiten categorie. De videoclip van deze ruwe staaf edelmetaal geeft gensters. Moet er nog grind zijn!?

 

Songquote: ‘Aces till’ you die’

 

13. Het Zesde Metaal - Naar De Wuppe

 

Geen haar op ons hoofd, ook de grijze niet, dat nog twijfelt aan de capaciteiten van Wannes Capelle en zijn compagnie vol rasmuzikanten. Na Keuning Van De Jacht, Ploegsteert en Gie, Den Otto en Ik hebben ze met Naar De Wuppe een zoveelste hit beet die kan uitgroeien tot een anthem van een generatie. Zonder franjes en met de zeldzaamheid van een gespotte wolf in de Ardense contreien worden de dingen des levens in een muzikaal kleedje gestoken.

 

Songquote: ‘d’ èrde warmt ip, mo de wereld verkilt’

 

12. Bon Iver - 33 “GOD”

 

Dat er aan Bon Ivers nieuwe plaat veel marketingkak hing, kon frontman Justin Vernon zelf niet erg goed verdragen. Desalniettemin levert de singer-songwriter een derde plaat af waarmee hij zonder blozen tussen de groten van zijn generatie kan gaan staan. Onze ‘skinny love’ voor de engelenzang van Justin was al big van bij zijn debuut. Klasbak!

 

Songquote: ‘I'd be happy as hell, if you stayed for tea’

 

11. Compact Disk Dummies - Girls Keep Drinking

 

Beste optreden op Pukkelpop (vrijdag toch), De Kreun in vuur en vlam en een vette plaat die de Belpop-annalen in huppelt als dansbaar mét inhoud. Girls Keep Drinking is een buitelende beschrijving met karakter van hoe de jeugd van tegenwoordig schoorvoetend een stapje in deze onzekere wereld zet. Lennert en Janus, daar drinken we op!

 

Songquote: ‘Party like there's no tomorrow/ Cause we all now there probably ain’t’

 

10. Pj Harvey - The Wheel

 

De sax is terug sexy. Ook al is de houtblazer nooit ver weg geweest van de rollende rockscene, miss Harvey zet het iconische instrument met haar laatste worp weer prominent in de schijnwerpers. The Wheel wordt mede door het gebruik van verschillende sax-types met een denderende dreiging van een kudde bizons kracht bijgezet. Wat zouden we zijn zonder ‘hét wiel’!

 

Songquote: ‘And watch them fade out’

 

9. James Blake – Radiosilence

 

Muzikale duizendpoot James Blake Litherland behoeft geen voorstelling meer. Na drie oerdegelijke platen is de Londenaar een solide waarde binnen de experimentele electronica. Radiosilence gaf ons van bij de eerste luisterbeurt kippenvel en deed dit daarna nog tientallen keren. We zijn stiekem verliefd op Blakes ribfluwelen stemgeluid.

 

Songquote: ‘But in my heart, there’s a radiosilence going on’

 

8. King Hiss - Mastosaurus

 

Met fluisterende grommen komt het beest met het venijn in de vinnige staart wakker. Mastosaurus is monsterlijke morzel metal, verknipt en stierenwild, zoals we het graag hebben. King Hiss is ready om de wereld te veroveren. De vraag is nu of deze aardkloot daar wel klaar voor is.

 

Songquote: ‘I am chaos, witness me’

 

7. Radiohead - Burn The Witch

 

Violen in staccato-overdrive, een huilende Thom Yorke in topvorm en een videoclip die liefhebbers én zelfs minder grote fans met verstomming slaat. Radiohead is back in business en business is booming.

 

Songquote: ‘this is a low flying panic attack’

 

6. Ertebrekers - De Zji

 

Geen enkel Vlaams lied, of het moet De Kust van Sliek de Zeesterre geweest zijn, kon de unieke sfeer van een dagje zee in een Belgische badplaats-naar-keuze neerzetten. De Zji is een sfeerplaat die zijn weerga niet kent. Mede dankzij de tijdloze outro van Maaike ‘Hey bent te kik é’ Cafmeyer is dit één van de beste stukjes kleinkunst in de geschiedenis van het genre. Flip Kowlier smit jun armen in de lucht!

 

Songquote: ‘Ik kè ne fling met die stad an de zji’

 

5. Gojira – Stranded

 

Metal uit Vrankrik! Joe Duplantier heeft zich samen met zijn broer op vijftien jaar tussen de metalgrootheden genesteld. Gojira is een begrip en met hun nieuwe plaat zullen ze er een hele horde fans bij krijgen. Stranded slaat in als een vulkanische vuurbal, vernielzuchtig en gloeiend heet. Meer van dat, graag.

 

Songquote: ‘Leave the moment alone’

 

4. Leonard Cohen - You Want It Darker

Mr. Grim Reaper heeft zijn zeis mogen slijpen en had dit jaar een drukke donkerrood gekleurde agenda. De muzieklegendes vielen als vliegen waardoor hun grote populariteit alleen nog maar aanzienlijker werd. Cohen zag zijn einde naderen en besliste van er uit te gaan met een knaller. Grommend en raspend nam hij als een echte gentleman afscheid van ons.

 

Songquote: ‘If you are the healer, it means I'm broken and lame’

 

3. David Bowie – Lazarus

 

Het jaar 2016 na Christus was nog maar goed en wel op gang getrokken of we kregen misschien wel met hét muzikale verlies van het decennium te maken. Een heiland, een held, een prima donna pur sang gaf zijn hashpijp en geestverruimende poeders aan Maarten. Lazarus was zijn definitieve testament, weergaloos recht voor de raap. Onze starman staat nu voor eeuwig tussen de sterren. Het was een genoegen David.

 

Songquote: ‘I'm so high it makes my brain whirl’

 

2. Radiohead - Daydreaming

 

Nog een tikkeltje intenser dan Burn The Witch. Één langgerekte streep onversneden Radiohead van topniveau. Daydreaming kan dromen van een rooskleurige toekomst want de fans hebben deze track als een echte klassieker in de armen gesloten. Wat is er mooier dan een dagdroom!? Misschien dat hij werkelijkheid wordt.

 

Songquote: ‘Dreamers, they never learn, they neeeever learn’

 

1. Iggy Pop - In The Lobby

 

Rauw, smerig en even verschroeiend als a heart full of napalm. Zet Iggy Pop en Josh Homme samen in een studio naar keuze en je krijgt een cocktail van snauwende gitaren en stembanden die vechten tegen het melkzuur. De briesende Iggy, die met zijn verrimpelde lijf tegen de zeventig aanschurkt, is nog steeds in bloedvorm. Veel heeft zijn bloot bovenlijf niet nodig om kronkelend ontketend te worden. Topsong!

 

Songquote: ‘Breaking ‘zee chain in the lobby’

 

(BG)

Meer lezen...

Concert report: Placebo - Sportpaleis

26 NOV 2016

 

Placebo “20 Years of Placebo” tour – Sportpaleis Antwerpen zaterdag 19/11/2016

20e verjaardagsfeestje met pure verwennerijen voor de fans


Dank u Brian Molko !


Dat is het minste wat we toch kunnen zeggen na Placebo’s triomfantelijke doortocht in België in het kader van de 20e verjaardag van hun debuutalbum “Placebo”.
Vooraf beloofde Molko om na meer dan 10 jaar nog eens hun meest commerciële successen live te spelen en hij hield woord ! Aftrappen met ‘’Pure Morning’ zette meteen het tot de nok gevuld Sportpaleis in lichterlaaie.
Een ontroerend moment was er ook net voor de show, met een ode aan de pas overleden Leonard Cohen op de videowall.

Het was duidelijk dat Placebo gekomen was om er een écht verjaardagsfeestje van te maken énkel voor de fans, want Molko vroeg al snel aan de vele smartphone-eigenaars om dat ding liever op te bergen en 100% live van de show te genieten. Order dat prompt opgevolgd werd, super idee !
En genieten deden we: zanger Brian Molko was zeer goed bij stem, met zijn typisch androgyn neuzelend geluid, en bassist Stefan Olsdal zag er fantastisch uit met een mega-vetkuif.
Verder werd de band live ondersteund door een extra gitarist, toetsenist, drummer en violiste,
een reuze video-wall en beweegbare lichtshow.
Dit resulteerde in een zeer hoogstaand klank- en lichtspel dat de aandacht van de fans gedurende meer dan 2 uur vasthield.
Zowat alle albums van Placebo kwamen aan bod in de bloemlezing van nummers die we voorgeschoteld kregen.  Maar als 3e nummer brachten ze al hun nieuwe single ‘Jesus’ Son’ en dat is toch een heel sterke song die perfect tussen de oudere singles past.
Opvallende quote van Molko tussen 2 nummers door ; hij dankte het publiek “all men and women, and all those who find themselves in between”… (doelend op zijn eigen androgyne uiterlijk), en wie nog niet zeker wist waar hij/zij thuishoorde : “you will know by the end of this show”.

De hits ‘Special Needs’ en ‘Too Many Friends’ volgen elkaar in snel tempo op, gekruid met stevig basspel van Olsdal en die knappe viooltoets ertussen. Ook grote voorbeeld en invloed David Bowie werd herdacht met het nummer ‘Withou You I’m Nothing’ : weeral mooie video- en fotobeelden op de achtergrond en een duidelijk geëmotioneerde Molko. Een lange staande ovatie kreeg Molko als bedanking.  Een zeer terechte dank en op zijn beurt was Molko heel dankbaar naar zijn Belgische fans

Het publiek laat zich nog niet volledig gaan, dat komt pas in het 2e deel van de set, ingeluid met een overweldigend ‘For What It’s Worth’.
Iedereen gaat aan het dansen, klappen, of gewoon rechtstaan in de tribunes (mezelf incluis).
De typische afsluitsongs zijn uiteraard ‘Song to Say Goodbye’ en ‘The Bitter End’.
Maar we zijn allemaal gekomen voor meer en dat krijgen we ook, tot zelfs 2 bisrondes toe.
Het lijkt wel of ze graag nog langer door zouden willen gaan, maar het is mooi geweest zo.
Een machtig goed concert van een ijzersterke live-groep, hopelijk binnenkort weer op de festivals met deze all-time greatest hits pletwals !

Setlist
intro: Every You Every Me (music on tape + video on screen) / Pure Morning / Loud Like Love /
Jesus' Son / Soulmates / Special Needs / Lazarus / Too Many Friends / Twenty Years / I Know /
Devil in the Details / Space Monkey / Exit Wounds / Protect Me from What I Want /
Without You I'm Nothing / 36 Degrees / Lady of the Flowers / For What It’s Worth /
Slave to the Wage / Song to Say Goodbye / The Bitter End

Encore: Teenage Angst / Nancy Boy / Infra-red

Encore 2: Running Up That Hill (Kate Bush cover)

 

Review + foto’s : Stefaan Delagrange

Meer lezen...

Concert report: Pixies

26 NOV 2016

 

Pixies – Lotto Arena Antwerpen – vrijdag 25/11/16

 

Mindere doortocht van halfgoden Pixies

 

De verwachtingen waren hooggespannen voor dit optreden van Pixies, zeker na hun weergaloze passage 2 jaar geleden op Rock Werchter 2014, maar helaas draaide het anders uit dan gehoopt.

Frank Black en de zijnen speelden een lange set (1u40 minuten), gevuld met maar liefst 32 songs en dit zonder enig contact met het publiek of andere vorm van bindteksten.
Hoewel we centraal achterin – achter de P.A. – hadden plaatsgenomen om toch de beste geluidservaring te kunnen beleven, keerden we ook hier van een kale kermis terug…
Lag het aan de zaal (Sportpaleis-maxi of Sporpaleis-mini in hetzelfde bedje ziek ?) of lag het aan de technici van de P.A., ik heb geen idee, maar de afstelling van het geluid was abominabel.

Ook was de band zelf duidelijk niet overmatig enthousiast aan het werk, zeker niet in het eerste deel van het concert, al begonnen ze wel sterk met een goeie “Um Chagga Lagga” en “I’ve Been Tired”, maar daarna zakte de pudding weer in en kabbelde het concert ‘stilletjes’ voort.
Enkel wat opflakkeringen bij het bekendere werk als “Monkey Gone to Heaven” maar dat werd routineus afgehaspeld en met weinig beleving afgewerkt.
Daarna werd het weer verveeld doorspelen en ook het publiek leek zich mak te gedragen.
Opnieuw wat meer vuur bij “Where is My Mind?” en “Here comes your man” en al zeker bij het nummer – door de drummer gezongen – “La La Love You”.
En toen was de toon eindelijk gezet, het concert raasde nu aan een hels tempo verder en Frank Black brulde en briesde een magistraal “Gouge Away” en nieuw werk “Baal’s Back”.
Op het eind kregen we nog een massaal meegezongen “Debaser” en zat de vlam volop in de pan.
Drummer David Lovering maande zijn kompanen aan om nóg een nummerke te spelen vooraleer af te sluiten en hij kreeg zijn zin met een vlammend “Vamos”
Pixies verdwenen backstage maar werden door een dolgedraaid publiek toch nog teruggehaald.
Het podium – en half de zaal – vulde zich eerst met een dikke, witte smog en we kregen nog een door bassiste Paz Lenchantin gezongen “Into the White” als definitieve afsluiter.
 

Jammer dus van de slechte geluidskwaliteit en de mindere eerste helft, waardoor dit zeker geen topconcert was. Maar grootheden als Pixies krijgen van mij altijd wat extra krediet, dus toch nog een 3 op 5.

Foto’s + review : Stefaan Delagrange

 

Setlist: Cecilia Ann (The Surftones cover) / Um Chagga Lagga / I've Been Tired / Cactus / Bel Esprit Wave of Mutilation / Monkey Gone to Heaven / All I Think About Now / Velouria / Havalina / Snakes Mr. Grieves / Nimrod’s Son / Blown Away / Winterlong (Neil Young cover) / Where Is My Mind? / Ana All the Saints / Here Comes Your Man / La La Love You / Motorway to Roswell / Magdalena 318
Gouge Away / U-Mass / Rock Music / Crackity Jones / Baal’s Back / Caribou / Debaser / Hey
Encore: Vamos
Encore 2: Into the White

Meer lezen...

Photo report: Blunt

26 NOV 2016

 

Blunt - Cd release "Ever.est"  

 

De kreun Kortrijk, 25/11/2017

 

Foto's: Tom Van der Stede - Jean-Luc Devos

Meer lezen...

Photo report: Therapy?

24 NOV 2016

 

Photo report: Therapy? 

 

De spil, Roeselare, 24/11/2017

 

 Foto's: 4T6 Photography - Tom Van der Stede

Meer lezen...

Cd-review: Het Zesde Metaal – Calais

24 NOV 2016

 

Het Zesde Metaal – Calais (4,5/5)

 

Doe mo voort!

 

Dit jaar was 11 november, naast de herdenking voor duizend en duizend soldaten die voor het vaderland zijn omgekomen in den Grooten Oorlog, ook de dag dat Het Zesde Metaal hun vierde langspeler met een kanonschot het zwerk in keilde. De serie Bevergem (2015) heeft Wannes ‘Wantje’ Capelle en zijn gevolg geen windeieren gelegd want ook StuBru schat deze fantastische formatie nu eindelijk naar waarde. Hun eerste single Naar de Wuppe van het nieuwe album werd op menig radiostation terecht naar de wuppe gedraaid.

 

‘D’èrde warmt ip, mo de wereld verkilt’, Calais staat wederom vol met Capelliaanse uitdrukkingen om te koesteren. De bescheiden frontman grossiert maar al te graag in treffende teksten om stil van te worden. De dingen des levens worden bezongen zoals ze zijn, zonder het te verbloemen of in een glitterpakje te steken. Opener Liefde zet op dat vlak meteen weer de toon. ‘Grote liefde lijft ons in’ roept Capelle met ingehouden stem en we weten terug waarom we deze band in ons hart dragen. Deze openingstrack bouwt uiteindelijk mooi op naar een aarzelende apotheose zoals alleen deze provinciegenoten kunnen. Aangekomen bij Paradis  blijven we op het passionele pad. De lyrics: ‘geef mij slik en stjin en ‘k bouw een paradis’, zorgen voor een uiterst meezingbaar refrein. Ook het grotendeels akoestische Onderbemand raakt ons in onze diepste vezel. Willem Vermandere kan trots zijn op zijn volgelingen, want dit kon even goed van de meesterlijke liedjessmeder zelf geweest zijn. West-Vlaamse waarachtigheid, pur sang. De titeltrack is didactisch schoolmateriaal van grote kwaliteit, kant-en-klaar op maat van de leerlingen en studenten van alle leeftijden. De vluchtelingencrisis werd nog nooit met zo’n rake bewoordingen op zijn plaats gezet. We kunnen hier gewoon geen stuk tekst kiezen om als voorbeeld aan te brengen.

 

Het vuur waarmee Het Zesde Metaal componeert knettert als een gezellig haardvuur en staat in schril contrast met de fake boel waarmee we tegenwoordig via verschillende media overstelpt worden, what is love? right. Met Nie Gezond hebben we nog een uptempo-nummer zoals Naar De Wuppe. Hier wordt de minder mooie kant van verliefdheid ten berde gebracht. Het verstikkende kantje dat bij iedere relatie vroeg of laat opduikt, heeft er een gepaste ode bij. Voor enkel rozengeur en maneschijn moet je dan ook bij de Romeo’s zijn. De afwisseling tussen rustig en gezwinder gerief is perfect in balans, ook al is het aantal tracks oneven. Achter Zoveel Jaar plaatst een mooie afgeronde dot op het einde van dit schijfje. Toetsenist Tom Pintens tovert nog een laatste streep piano uit zijn warrige haardos en met gelaagd geduld wordt er ingetogen afgesloten.

 

Het Zesde Metaal is een blijver, maar dat wisten we al sinds het onovertroffen Ploegsteert. Gelijk wat dat je doet, doe mo voort!

Meer lezen...