Life Of Agony
Mastodon – Emperor Of Sand
Body Count – Bloodlust
Elbow – Little Fictions
Metallica – Hardwired
Sabaton - The Last Stand
Agenda
01 AUG
U2
11 AUG
Bryan Adams
13 AUG
Alcatraz 2017
16 AUG
Sziget 2017
20 AUG
W-festival 2017
24 AUG
Sonus Festival - Croatia
09 SEP
Frietrock 2017
10 SEP
Lollapalooza Berlin
22 OKT
Y&t
14 NOV
Doro
07 DEC
Threshold
Fotogalerij
Daan - Le Franc Belge - Schouwburg Kortrijk
Daan - Le Franc Belge - Schouwburg Kortrijk
Photo Report: Polderrock 2016
Photo Report: Polderrock 2016
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Grensrock 2015
Photo report: Grensrock 2015
Elementz 2013 Brugge
Elementz 2013 Brugge
Photo report: Alcatraz Club Show:  Wizz Wizard - Y&T
Photo report: Alcatraz Club Show: Wizz Wizard - Y&T
Photo Report: Hooverphonic
Photo Report: Hooverphonic
Photo report: Graspop 2017
Photo report: Graspop 2017
Wolf & Dead Lord
Wolf & Dead Lord
Hell City - Snot @ De Kreun
Hell City - Snot @ De Kreun
Platsedoen 2017
Platsedoen 2017
Afro C Festival 2015
Afro C Festival 2015
Photo report: Rock Zottegem - Vrijdag
Photo report: Rock Zottegem - Vrijdag
Photo Report: Spiritual Beggars
Photo Report: Spiritual Beggars

De Grillen van Gheysen

2016, a bad year for...


 

 

 

2016, a bad year for ...

 

Bommen in Aleppo, Istanbul, Brussel... Doe-het-zelf-terroristen in Nice, Berlijn, Orlando... Een boze man met blonde toupée en oranje tronie wordt verkozen tot nieuwe leider van het Vrije Westen. Poetin en Erdogan laten zich niet doen en rollen hun dictatoriale spierballen. Zwarte piet wordt bleek van schrik en de Britten gooien roet in het Europese zevengangenmenu. En de schaapjes mekkeren bij nachte over een kerststal, begot. Een bende onderschatte Welshmen spelen een zootje overschatte Belgen volledig uit Vertonghenverband. Een club uit het Brugse wordt na elf jaar nog eens kampioen. Olli gokt en … verliest. Samsonseks – what's in a name – wordt tot woord van het jaar verkozen. En rood vlees blijkt nog iets ongezonder te zijn dan eerst gedacht. Bazart wordt purper gedraaid. Rihanna miste haar kans op eeuwige Limburgse roem en ook Fred Durst en de zijne tekenen present om één van de slechtste vertoningen op Belgische festivalbodem ten berde te brengen. Bowie wordt voorgoed the starman waiting in the sky. Cohen is voor altijd last year's man, hallelujah. Prince scheert weg in zijn little red Corvette. The Voice of Europe zal als marktkramer blijven bestaan. Voor George Michael was het zijn laatste Kerst. En ook Thielemans tootst ctr+alt+del, Bluesette for national anthem, please.

 

A good year…

 

DiCaprio krijgt eindelijk een blinkend Oscarbeeldje. Pikachu zorgt samen met zijn Japanse vrienden voor lege smartphonebatterijen en een nieuw soort (a)sociaal gedrag. Er zijn nog zekerheden want de Belgische biercultuur wordt eindelijk immaterieel erfgoed. Daar drinken we voortaan niet meer dan tien eenheden alcohol op. En Jay Vleugels mist een belangrijke vergadering terwijl de tijd soms mannequingewijs leek stil te staan. We kregen een van trots glimmende Greg op de goudgele stranden van Copacabana. Voetbalkoning Cristiano kan een trofeekast van Ibrahimokea bijzetten terwijl de immer beschaafde Jan Balliauw een onzachte knuffel kreeg van een voetbalfan die iets meer dan tien eenheden alcohol op had. Op de Mont Ventoux wappert voortaan een Belgische vlag neergeplant tussen de witte keien dankzij ene hardtrappende Thomas. En Peter S. kon zich in de verzengende zandbak van Qatar voor de tweede keer op rij in een regenboogtrui laten hijsen. Tom Boonen vreet een kassei te veel in Noord-Frankrijk en Florian ‘Poef’ Van Acker zorgt op zijn beurt voor het eerlijkste sportmoment van het jaar. Gilles ‘De Mol’ Van Bouwel leidt tot tweemaal toe half Vlaanderen om de tuin. En een ontluikende Lize Spit zorgt voor de zotste boekenverkoopcijfers sinds Dagelijkse Kost 23. Ramsey Bolton (GoT) wordt vakkundig verwerkt tot hondenvoer. Radiohead en Metallica brengen nog eens een dikke dijk van een plaat uit. Een oerdegelijke Paul McCartney wordt niet door iedereen herkend op de wei van Werchter. En Keith Richards en Iggy Pop leven nog!

 

Voor 2017 wens ik iedereen een federale begroting in evenwicht, veel machtige muziekmomenten en een goede gezondheid.

 

En dan nu toastjes smeren en meekwelen met De Tijdloze.

 

(BG)

 

Meer lezen...

 

Concert report: ZZ Top - Blues Peer

17 JUL 2017

 

ZZ Top @Blues Peer 2017 – zaterdag 15 juli 2017

 

 

Zaterdag 15 juli 2017 zal nog lange tijd op mijn net- en trommelvlies blijven nazinderen, als de dag waarop ZZ Top één van zijn beste concerten ooit op Belgische bodem gaf.

 

Gastheren waren de organisatoren van Blues Peer, die de Texaanse band eindelijk eens als headliner op hun festival hadden kunnen strikken.
De festivaltent was tegen ’s avonds dan ook stampvol gelopen, niet alleen met de wat oudere, trouwe festivalbezoeker, maar ook heel wat jong volk die speciaal voor deze legendarische band naar Peer was afgezakt. En iedereen was na afloop dan ook overtuigd: dit drietal rockt nog als de beesten!

 

Onder de noemer “The Tonnage Tour: Metric Edition” was dit optreden halfweg hun Europese tournee een ware overwinningstocht die Blues Peer niet licht zal vergeten.

 

De mannen waren duidelijk in opperbeste stemming en speelden met het grootste spelplezier hun bluesrock-songs één na één. Van de oudste nummers (begin 70’er jaren) uit hun eerste albums (Waitin’ for the Bus, Jesus just left Chicago) tot hun allergrootste hits die ze opspaarden tot het einde van hun anderhalf uur durende set.
Ook enkele raak gekozen covers haalden de setlist (die blijkbaar gans de tournee dezelfde blijft): “Foxy Lady” van Jimi Hendrix tot afsluitend bisnummer “Jailhouse Rock” van Elvis.

 

Doordat ze al halfweg hun tour zitten en hun setlist dus niet wijzigt, kunnen gitarist Billy F. Gibbons, bassist Dusty Hill en drummer Frank Beard zich puur concentreren op hun muziek en voluit gaan om hun publiek te entertainen. Dat dit tegenwoordig iets minder gepaard gaat met die ‘silly’ danspasjes vindt niemand erg, maar het showgehalte blijft wel relatief beperkt. Nu eens een gimmick met de simultane gitaartrucjes, de lichtgevende vestjes, of de ‘pluchen’ gitaren, het hoort er nog steeds bij…

 

Opmerkelijk moment ook toen Billy Gibbons zijn gitaar omdraaide en daar een grote sticker ophing met het in Peer immens populaire woord ‘BIER’ erop. Hilarisch gejuich natuurlijk vanuit de bomvolle tent die volledig uit zijn dak ging.
Het publiek was duidelijk gekomen om ZZ Top nog eens op Belgische bodem aan het werk te zien en de enthousiaste reacties uit de tent zorgden er voor dat ZZ Top op een heel joviale manier speelde.

 

Heerlijke afsluiter dus van de 2e Blues Peer-dag en een (ZZ) topper om U tegen te zeggen.

 

Setlist : Got Me Under Pressure / Waitin' for the Bus / Jesus Just Left Chicago / Gimme All Your Lovin'
Pincushion / I'm Bad, I'm Nationwide / I Gotsta Get Paid / Foxy Lady (cover Jimi Hendrix) / My Head's in Mississippi / Catfish Blues / 16 Tons / Act Naturally / Cheap Sunglasses / Chartreuse / Sharp Dressed Man / Legs
Encore: La Grange / Tush
Encore 2: Jailhouse Rock (cover Elvis Presley)

 

Review en foto’s : Stefaan Delagrange

Meer lezen...

Cd-review: Equal Idiots – Eagle Castle BBQ

13 JUL 2017

 

Equal Idiots – Eagle Castle BBQ (4,5/5)

 

Garagerock voor al uw feestjes

 

Naast dancing Highstreet heeft Hoogstraten vanaf heden een ronkend rockalternatief. Thibault Christiaensen (zang en gitaar) en Pieter Bruurs (drums) vormen sinds 2012 een band die vrolijke garagerock met een punky kantje brengt. Vergelijkingen met andere olijke duo’s (zie Black Box Revelation, The White Stripes en Black Keys) mogen hier zonder verpinken gemaakt worden. Na hun opmerkelijke passages in menig talentenshows met aanzien (De Nieuwe Lichting, Humo’s Rock Rally…) zijn Equal Idiots toe aan hun eerste LP. Eagle Castle BBQ is een plaat geworden die past op al jouw feestjes.

 

Vanaf de eerste noot zit de sfeer goed. Cover The Corpse is een huppelende streep rauwe punk die binnenkomt. De echoënde uw’s werken aanstekelijk en zorgen meteen voor een meerwaarde. Met Salmon Pink en Put My Head In The Ground hebben Thibault en Pieter al twee vette vissen die op hun dooie gemak naar de top van De Afrekening zwommen. Beide tracks zijn zo strak dat ze als ultieme oorwurm de hersenhelft die verantwoordelijk is voor opgewekte rockriedels niet meer verlaten, pu-pu-pu-pu put that song in your head. Ook Hippie Man en Styx horen bij het betere gerief van de plaat. Er is eigenlijk geen enkel lied dat echt uit de boot valt en dat is voor een debuutplaat van twee jonge kornuiten niet vanzelfsprekend. Ze namen hun tijd om een oerdegelijke plaat te produceren en zijn daar met grote onderscheiding in geslaagd. Toothpaste Jacky is veruit de enige song die in het vakje ‘relatief rustig’ kan gestoken worden. Er is ruimte voor wat gefluit en heimwee naar vervlogen tijden. Maar dit alles duurt niet te lang want er staat nog een horde trappelende tracks klaar met genoeg pk’s om een mustang mee te vullen. I Know en vooral Money Man Midas trekken met gierende gitaren alle registers open met een alles verschroeiend orgelpunt als gevolg. Butter (Up Down) en What You Gonna Say vallen dan weer eerder onder noemer frivool en fruitig met een ruig randje omdat ze het niet kunnen laten. De akoestische titeltrack sluit de meeslepende aaneenschakeling van ruwe rockparels af met een korte riedel om rond het kampvuur mee te kwelen. Het schelle mondharmonicaatje nemen we er graag bij.

 

Hun agenda staat deze zomer én najaar vol. Zeker live eens checken als je er de kans toe krijgt. De toekomst van de vaderlandse rock scene is verzekerd.

(BG)

 

Meer lezen...

Filmreview: War For The Planet Of The Apes

13 JUL 2017

 

War For The Planet Of The Apes (4/5)

 

Broodje aap deluxe

 

Een bende losgeslagen paardrijdende/schietende superintelligente apen die het voortbestaan van de mensheid bedreigen, lijkt op het eerste zicht moeilijk au sérieux te nemen. Maar met twee oerdegelijke prenten, Rise Of The Planet Of The Apes (2011) en Dawn Of The Planet Of The Apes (2014), die eraan vooraf gingen slaagt regisseur Matt Reeves in zijn opzet om hier een ingenieuze blockbuster te fabriceren. Dit vooral met dank aan het CGI-team die de machtige opperaap Caesar (Andy Serkis) met oog voor detail tot leven bracht.

 

Tussen het einde van de vorige film en het begin van War For The Planet Of The Apes zit twee jaar. In die periode worden Caesar en zijn groep opgejaagd door een troep soldaten onder leiding van The Colonel (Woody Harrelson). Dit genadeloos heerschap verschanst zich met zijn tot de tanden gewapend gezelschap achter een muur. Autoritair en niets ontziend regeert The Colonel over een wreed werkkamp waar apen in erbarmelijke toestanden gevangen zitten en met de zweep onder de knoet worden gehouden. Dwangarbeid en totale ontbering zijn hun deel. Bad Ape (Steve Zahn), een zonderlinge figuur, die Caesar en zijn gevolg tegen het lijf lopen zorgt voor een komische noot tijdens deze spannende kaskraker. Na een strak verhaal krijg je op het einde nog een aap-otheose met een verplicht rondje ontploffingen, rondsuizende kogels en sneeuwlawines.

 

Door de overload aan overdreven actiescènes te beperken en de aanwezigheid van doordringende dialogen kan War For The Planet Of The Apes zich moeiteloos afscheiden van zijn apocalyptische genregenoten. We zaten twee uur uiterst vermaakt in onze cinemastoel gedrukt zonder zuchtend het uur te checken. Dit broodje aap deluxe smaakt naar meer.

 

(BG)

Meer lezen...

Photo report: Rock Zottegem Zaterdag

11 JUL 2017

 

Rock Zottegem 2017

 

08/07/2017 

 

Pics: Nin Fonténai

 

More pics: Golden Earring

 

 

 

Meer lezen...

Concert report: Goose - Cactus Festival 2017

11 JUL 2017

 

Goose op Cactusfestival 2017 – zondag 9 juli 2017

 

De 3e en laatste dag van Cactusfestival 2017 in het Brugse Minnewaterpark mag gerust een ‘Belgische’ (of zelfs Kortrijkse) dag genoemd worden.
Niet alleen speelden die namiddag Warhaus (side-project van Balthazar-frontman Maarten Devoldere samen met zijn vriendin Sylvie Kreusch van Soldier’s Heart) en was Sophia op Radio 1 als een Belgische band bestempeld, maar mocht ook ons eigen Goose het festival afsluiten met een topfeestje !

En of ze daar moeiteloos in slaagden ! Daags nadat ze de tent van Rock Zottegem op stelten hadden gezet, kwamen ze in Brugge in openlucht een mini-Tomorrowland neerpoten.

Vooraf had festivalpresentator Chris Dusauchoit aangekondigd dat één of andere krant het publiek als “mak” had omschreven, maar daar was tijdens het Goose-feestje helemaal niets meer van te merken ! Alsof de nacht nieuw leven in de vermoeide lijf en leden had geblazen.

Ook frontman Mickael Karkousse merkte het enthousiasme tot ver achteraan het park op en wist meteen : “Mak publiek ? Mijn gat !”
En eigenlijk is het ook niet moeilijk om als toehoorder snel meegesleept te worden in de wondere elektropop-wereld van Goose. Ze speelden echt een heuse hit-setlist die erop voorzien was de menigte direct in beweging te krijgen. Werkelijk alle radiohits passeerden de revue :
‘So Long’, ‘What You Need’, ‘Control’, ‘Call Me’, ‘British Mode’,’ Can't Stop Me Now’, ‘Words’, ‘Synrise’ en vele andere. Je kwam oren en ogen tekort !
De uitgekiende podiumopstelling en waanzinnige lichtshow toverden het podium en festivalpark van Cactusfestival om tot een mega discotheek waar zelfs de niet zo nabije buren in St.-Michiels-Brugge vanuit hun bed konden van meegenieten (nvdr : uit goede bron vernomen nog tijdens concert).

Daar waar andere jaren het vermoeide publiek nog voor de laatste noten van het afsluitende concert al massaal huiswaarts keert, was daar dit jaar geen sprake van. Iedereen bleef maar vrolijk dansen en feestvieren en had lak aan de komende korte nacht en bijhorende kater morgenvroeg.

Dat de organisatie dus Goose had geprogrammeerd als afsluiter was niet meer dan een terechte keuze en een absolute voltreffer voor deze editie.
Hopelijk blijft deze formule behouden voor de volgende jaren.

 

Review : Stefaan Delagrange

Pic: @ Rock zottegem by Nin Fonténai

 

 

 

Meer lezen...

Photo report: Rock Zottegem Vrijdag

09 JUL 2017

 

Rock Zottegem - Vrijdag

 

07/07/2017

 

Pics: Nin Fonténai

 

 

 

Meer lezen...