Orange Goblin – The Wolf Bites Back
Parkway Drive – Reverence
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Noel Gallagher
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Agenda
18 AUG
Brussels Summer Fest
18 AUG
Pukkelpop 2018
19 AUG
Nile rodgers - Chic
19 AUG
Voltage Festival 2018
21 AUG
The Glorious sons
25 AUG
Camping Kitsch Club
26 AUG
Summer Concerts @ Den trap Kortrijk
01 SEP
Crammerock 2018
14 SEP
Rose Tattoo
15 SEP
schippersweekend 2018
30 SEP
Louder than Life - Usa
06 OKT
Rock Allegiance - New Jersey
13 OKT
Kamelot
26 OKT
Oscar and the Wolf
30 OKT
Life of Agony
02 NOV
Macy Grey
03 NOV
Indochine
07 NOV
Nightwish
13 DEC
Nits
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Photo report: Dranouter 2017
Photo report: Dranouter 2017
Photo report: Epica
Photo report: Epica
Photo report: Palehound - Canshaker pi
Photo report: Palehound - Canshaker pi
Testament @ De Effenaar Eindhoven
Testament @ De Effenaar Eindhoven
Festival report: Lokerse Feesten Metalday
Festival report: Lokerse Feesten Metalday
Première: Lowrider @ Depot leuven
Première: Lowrider @ Depot leuven
Photo report: Sjamprock 2015
Photo report: Sjamprock 2015
Flip Kowlier - Theatertournee 2014
Flip Kowlier - Theatertournee 2014
Prong - Steak Number Eight
Prong - Steak Number Eight
Zandrock festival 2018 - Vrijdag
Zandrock festival 2018 - Vrijdag
Photo report: Alcatraz club show - De kreun
Photo report: Alcatraz club show - De kreun
Photo Report: Muzikale Dinsdagen Ieper
Photo Report: Muzikale Dinsdagen Ieper
Photo report: Therapy - Arno
Photo report: Therapy - Arno
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Photo report: EMP Persistance Tour 2016

De Grillen van Gheysen

De tijdloze


 

 

 

 

 

 

I read the news today, oh boy.

De middenstand regeert het land, beter dan ooit tevoren.

There's too much confusion.

Words like violence, break the silence.

 

See the blind man, shooting at the world.

You were caught on the crossfire of childhood and stardom.

I watched the world float to the dark side of the moon.

A little anxious when it's dark.

 

There's a lady who's sure.

All five horizons, revolved around her soul.

Through the veins of history.

I hear her voice, calling my name.

But I’m a creep, I’m a weirdo.

 

Me and Mary we met in high school when she was just seventeen.

It started out with a kiss.

Take me out tonight.

Housewife.

 

And those were the days of roses, poetry and prose.

Dancing to electro-pop like a robot from 1984.

The pleasure is to play, makes no difference what you say.

Players only love you when they're playing.

 

Why'd you leave the keys upon the table?

Why is the bedroom so cold?

Isn't it always so?

You're probably right.

Where is my mind!?

You are like a hurricane.

 

Help me to carry the fire.

That David played and it pleased the Lord.

We can beat them, just for one day.

With the fire from the fireworks up above me.

There is no other Troy for you to burn.

 

I know the pieces fit.

So I lift those heavy eyelids.

And it's hard to hold a candle,

Thunderstruck!

 

Here we are now, entertain us.
A band is blowing Dixie, double four time.

Scaramouch, Scaramouch will you do the Fandango.

But please don't put your life in the hands of a Rock 'n' Roll band, who'll throw it all away.

 

And now you do what they told ya.

We get some rules to follow.

Obey your master.

It's such a perfect day!

 

Tijdloze 2017

(BG)

Meer lezen...

Concert report: Alcatraz 2018

12 AUG 2018

 

Alcatraz Hardrock & Metal Festival 2018

10-11-12 Augustus 2018, Kortrijk

 

Het verdict:

 

Drie dagen lang golfden we mee op een zee van gierende gitaren doordrongen van een topsfeer waar weinig andere festivals aan kunnen tippen. Deze editie loste alle verwachtingen in met een rist aan uitblinkers.

 

10. Satyricon

De snedige riffs van deze nijdige Noren konden tot ver buiten de Swamptent op heel wat bijval rekenen.

 

9. Bark

Als opener van het festival is het niet altijd even makkelijk om de boel in lichterlaaie te zetten. Maar dit buitenkansje werd door deze Antwerpenaren met beide handen gegrepen.

 

8. Battle Beast

Nieuwe naam in de metalwereld die alle clichés van het genre met succes nieuw leven in blaast.

 

7. Alestorm

Deze Pirates of the Caribbean van de metal ontgoochelden allerminst. Dé meezingaward ging met voorsprong naar Alestorm. Aargh!

 

6. Ross The Boss

Klassiekers van Manowar op een bedje van nostalgie. Ross Friedman had al zijn legendarische riffs nog onder de knie en de goed gevulde wei zag dat het goed was.

 

5. Phil Campbell & The Bastard Sons

Ook zonder iconische frontman kon Phil Campbell zowel bekoren met eigen werk als met enkele Motörheadcovers.

 

4. In Flames

Eén van de vele klinkende namen op de line-up hadden met een dik uur genoeg om hun stempel te drukken op deze jaargang. Ook al ontbraken enkele persoonlijke favorieten, In Flames greep de opgedaagde massa meteen bij het nekvel.

 

3. Amorphis

Hun complexe composities komen live nog beter tot hun recht dan op plaat en dat is niet vanzelfsprekend. Hun aanwezigheid was een uitgelezen kans om te graven in hun uitgebreide discografie die blijft verrassen. We werden na ieder nummer aangesproken met ‘my friend’ wat de band met deze fijne Finnen alleen nog maar sterker maakte.

 

2. Pro-Pain

Al vroeg op vrijdagnamiddag werden we van onze sokken geblazen door enkele gebalde vuistslagen van songs. Deathwish en Voice Of Rebellion bleven nog lang nazinderen. We zijn nog meer PP-fan dan we al waren.

 

1. Behemoth

Nergal en zijn bokkenrijders schuwen liever het daglicht, maar omstreeks 18u kwamen ze als een duivel uit een doosje de bühne op om iedereen met verstomming te slaan. De vlammen, de zwarte papiersnippers en tientallen crowdsurfers maakten deze strakke set af. Voor wie er nog aan twijfelt, satanisme is nog steeds hip & happening.

 

De daaropvolgende vriendelijk gevraagde minuut stilte voor Phil Baheux (Channel Zero) die vijf jaar geleden overleden is, werd trouw en eendrachtig opgevolgd. Een mooi moment om samen met al het edelmetalen geweld van de voorbije drie dagen in te kaderen.

 

Tot volgend jaar, Alcatraz. 

 

Bram Gheysen - Tom Van der Stede - Jean luc Devos

 

 

Meer lezen...

Photo report: Dranouter 2018

10 AUG 2018

 

Dranouter 2018 

 

Pics: Frank Verlinden.

Meer lezen...

Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018

07 AUG 2018

 

Metaldag @ Lokerse Feesten

 

Het ijzer smeden als het heet is

 

Dertig graden, geen zuchtje wind en een line-up om in te kaderen. Zo kan de metaldag van Lokerse Feesten 2018 kort samengevat worden. Naar jaarlijkse gewoonte is de eerste zondag van augustus de hoogdag voor liefhebbers van het betere metaalwerk. Zeven formaties traden aan op de Lokerse bühne. Allen met het zelfde doel voor ogen, het ijzer smeden wanneer het heet is. Een makkie zo bleek bij deze temperaturen.

 

Diablo Blvd. (3,5/5) had de ietwat ondankbare taak om de met mondjesmaat vullende Grote Kaai te prepareren. Alex Agnew had er zoals altijd zin in en slaagde er in om het volle halfuur zijn zwarte jeansvest aan te houden. De gechambreerde metalheads konden de kant-en-klare tracks van de Belgische trots van de dag wel smaken. Rise Like Lions en Black Heart Bleed gingen dan ook als een verfrissende golf over de hoofden van de vroege vogels. Daarna mocht At The Gates (4,5/5) het tweede slot vullen. Misschien had deze Zweedse metalgrootheid van weleer wat later op de avond iets beter gepast, net voor hun genregenoten van Gojira. Toch daalden de oude en nieuwe songs als mokerslagen neer over het publiek. Hun laatste worp hoort dan ook bij het betere afgeleverde werk van 2018. Omstreeks 18u vuurde Jamey Jasta zijn troepen het podium op. Hatebreed (5/5) zorgde als eerste van deze hoogdag voor een gezellige drukte vooraan. Er werd gedwee gesprongen en meegebruld en de moshpits volgden elkaar met de regelmaat van de dubbele basdrum op. Met Proven en Destroy Everything schakelde dit hardcore-genootschap van enthousiaste lieden met gemak nog twee versnellingen hoger. Met als gevolg dat één van onze meegereisde vrienden in alle hevigheid zijn schouder ontwrichtte en vroegtijdig moest afgevoerd worden. Gelukkig kon alles, na enige ontnuchtering, terug op zijn plaats gezet worden. Een pluim voor het verzorgende personeel van de EHBO en het AZ van Lokeren.

 

Steel Panther (3/5) mocht wat later de grote kleppers inluiden. De gimmick der metalgimmicks had ons twee jaar geleden, met hun beproefd recept van hairmetal en alle vunzige grapjasserij, weggeblazen. Maar na vier albums zit er wat sleet op de geföhnde formule. Desalniettemin blijven we fan en zullen we hen in de toekomst zeker niet links laten liggen. Death To All But Metal is en blijft één van de grootste oorwurmen allertijden. Nadat we de magen gevuld hadden, waren we klaar voor dé metalsensatie van de laatste jaren. Gojira (5/5) kan al een dik decennium op brede aanhang rekenen, maar na Magma (2016) is die nog exponentieel gestegen. Zelfs Rob Halford himself uitte zich via sociale media als fan van deze Fransen. Frontman Joe Duplantier laat het niet om het meeste drieste werk uit hun discografie naar voor te schuiven, afgewisseld met klassiekers als Flying Whales en Stranded. Het heerlijke Vacuity werkte deze overrompelende passage perfect af. Mochten Les Bleus zo voetballen zou dit hun gekelderde populariteit doen heropleven. Uiteindelijk was de grootste schare fans van de dag komen opdagen voor Judas Priest (4/5) Nadat de zon was verdwenen achter de einder kon al wat het daglicht niet mocht zien tevoorschijn komen. Met een kersvers album Firepower onder de arm, dat zowel bij jong en oud op heel wat bijval kon rekenen, vlogen Halford en co huppelend uit de startblokken, voor de gelegenheid gehuld in een zilverkleurige outfit. De review daarover laten we over aan de Jani Kazaltzissen van deze wereld. De Priest-jukebox spuwde classics alsof het niets was. Turbo Lover, Painkiller en Breaking The Law werden in koor meegezongen en deze kranige Britten zorgden voor een oerdegelijk orgelpunt. Brides Of Lucifer mocht voor de overgebleven zielen het metalen dessertbuffet verzorgen met een sorbet van frisse covers.

 

Tot volgend jaar, Lokeren!

 

(BG)

 

(Pics: Lightbox Revelation) 

Meer lezen...

Festival report: Cirque Magique 2018

06 AUG 2018

 

Cirque Magique, Ledegem 3-4-5 Augustus 2018

 

Op vrijdag 3 augustus om 16 uur werd het startschot gegeven van de eerste festivaldag van Cirque Magique. Vanuit alle hoeken van België, en zelfs ver buiten de landsgrenzen, zakken festivalgangers dit weekend af naar Ledegem voor hét meest magische dancefestival van het jaar: Cirque Magique!

 

De camping opende al om 14 uur, de kampeerders werden vrolijk verwelkomd op de tunes van Amare en door leuke clowns die je onmiddellijk in de circus-sfeer brachten. De kampeerders werden dit jaar enorm in de watten gelegd op Cirque Magique.  Zo waren er heel wat verschillende campingopties. Had je voor de gelegenheid je festivalsquad verzameld? Super! Er waren namelijk privécampings voor kleine en grotere groepen aanwezig. Leuke extra's waren onder andere een eigen toiletcabine met slot, elektriciteit, je eigen BBQ set én leuke Cirque Magique extra's.

 

Geen zin om te zeulen met je kampeermateriaal? Geen probleem! Cirque Magique was een samenwerking aangegaan met FestiTent. Deze organisatie bood vooraf geïnstalleerde tenten aan. Daarnaast had je ook de mogelijkheid om extra campingbenodigdheden en -diensten te bestellen, zoals opblaasbare matrassen, stoelen, slaapzakken, ontbijt, … . Kamperen in stijl noemen ze dat! Vorig jaar konden fanatieke bezoekers op vrijdag al terecht op de legendarische préparty op de camping. Echter, onder het motto ‘bigger, better, stronger’ opende Cirque Magique dit jaar de magische deuren van het festivalterrein een dag vroeger. Resultaat: nóg meer dansplezier! Op de Circodrome-stage gaven maar liefst 9 artiesten én 2.000 festivalgangers het beste van zichzelf! Simon & Masian openden met veel goesting de Circodrome-stage. Later die avond passeerden onze nationale helden Clerkie, Endove, Goldfox en Ode Maen & Massaar nog op diezelfde stage en ook zij wisten het publiek hongerig naar meer te maken! Omstreeks 19 uur was het de beurt aan de Nederlandse house pionier, Jaydee. Deze graag geziene DJ liet het publiek helemaal wild gaan toen hij zijn gerenommeerde track ‘Plastic Dreams’ oplegde! Het was duidelijk dat de festivalgangers uitkeken naar de 2 uur durende set van de Fransman, Paul Ritch. Zijn set werd gekenmerkt door krachtige en harmonische techno met een vleugje pure emotionele soul. De toeschouwers wisten dit alvast te smaken! e weergoden waren Cirque Magique ook dit jaar goed gezind, het werd namelijk een zonovergoten eerste festivaldag! Gelukkig had de organisatie de nodige maatregelen genomen. Ze lieten mooie hervulbare flessen produceren die je kon aankopen op het terrein. Wie dorst had, kon deze laten bijvullen met gekoeld leidingwater, waarvoor je trouwens slechts 1 magic coin hoefde te betalen. Er waren ook vernevelaars om de nodige koelte te brengen en zowel op de camping als op het festival was een zwembad voorzien. Daarbovenop deelde de organisatie ook gratis zonnecrème uit aan de festivalgangers.

 

Een recordaantal van maar liefst 7.000 feestvierders zakten zaterdag af naar Ledegem om mee te kunnen dansen op de tunes van onder andere Cocoon-labelbaas en ware Ibiza-legende Sven Väth, Ben Sims die een speciale back-to-back set speelde met Truncate, de label-baas van Misstress Recordings DVS1, Nicole Moudaber oprichtster van Mood Records, Oscar Mulero van PoleGroup, electro pionier Miss Kittin, Insider die een prachtige live set bracht én nog veel meer! Het festival opende de deuren om 12 uur en de sfeer zat er van in het begin goed in. Daar had het mooie weer vast en zeker iets mee te maken. Naast de vingerlikkend goeie line-up werd er ook dit jaar enorm veel tijd en energie gestoken in de randanimatie en inkleding. Beleving staat sinds dag 1 centraal op Cirque Magique. Het thema “CURIOSA" werd dan ook tot in de puntjes uitgewerkt. Eens je de magische festivaldeuren binnenstapte, bevond je jezelf in een magisch universum vol exotische sferen, fabelachtige objecten, mysterieuze “curiosa” en eigenaardige wezens. Conceptueel werd het thema volledig uitgewerkt in de podia en in de animatie. Cirque Magique ging dit jaar in zee met ‘Hexa Structures’, ‘Artescape’ en ‘Locus Pocus Deco’ die instonden voor de unieke podiumontwerpen. Daarnaast konden de festivalbezoekers deelnemen aan te gekke animaties, coole workshops en adembenemende acts die verzorgd werden door Circodans. Circusplezier verzekerd! Festivalgangers hadden de nodige energie nodig om al dit circus –en muziekplezier te overleven. Geen probleem want ook daar had de organisatie voor gezorgd. Maar liefst 14 foodtrucks waren op het festivalterrein aanwezig! Bakkerij Gozin, Bamboeddha, Bavet, Chez Rose, Manuel Kartel, It’s a wrap, Pizzafoodtruck – Little Italy, Los Churros, Omeletshop, Paul’s Boutique, Retro-Rent, Spithouse, Taste Of Asia en Würst verwenden het hele weekend de bezoekers met authentieke en ambachtelijke gerechten. Omstreeks 19 uur, na een heerlijke avondmaaltijd van een van de foodtrucks, liep de Imaginarium-stage vol voor de 3 uur durende set van papa Sven (Väth). Hij is één van de meest unieke en gepassioneerde visionairs uit de techno scene. Velen noemen hem een levende legende omdat zijn toewijding en passie een grote invloed heeft gehad op de evolutie van elektronische muziek. Sven Väth is een initiatiefnemer die houdt van risico’s nemen en dat bleek ook uit zijn verrukkelijke set die hij gisteren op de Cirque Magique-bezoekers losliet. Hij was volkomen professioneel, absoluut onvoorspelbaar en 100% uniek! De tweede festivaldag werd traditioneel afgesloten met een indrukwekkend vuurwerk. Om 2 uur doofden de lichten van de Imaginarium, Circodrome en Kaleidoscope. De festivalgangers trokken huiswaarts voor een goede nachtrust en zoete dromen over de laatste festivaldag of naar de camping voor de afterparty tot 4 uur met Jaydee.

 

De derde en tevens laatste festivaldag op Cirque Magique was een groot succes! 5.000 festivalbezoekers maakten er samen een memorabele dag van. Over het hele weekend kwamen maar liefst 14.000 mensen een dansje wagen in Ledegem! De meest opmerkelijke bezoekers waren echter gisteren van de partij: de allerkleinsten van 5 tot 12 jaar waren uitgenodigd in een speciaal voor hen ontworpen gebied: Kids Magique. Ook voor de oudere deugnieten was er alweer genoeg animatie en muziekplezier voorzien. Aan het hoofd van het muzikale programma stond niemand minder dan de Zwitser/Chileen Luciano die met zijn minimalistische sound het Cirque Magique-publiek wist te betoveren. Cirque Magique opende zondag om 12 uur gratis de deuren voor enkele honderden opmerkelijke bezoekers; jonge (b)engeltjes van 5 tot 12 jaar! Niemand op aarde houdt meer van de intriges en het spektakel van magie dan kinderen, en Cirque Magique zorgde er zondag voor dat de kleintjes een speciale tijd op het festival konden beleven. De organisatie gelooft sterk dat onze kinderen, de kleine deugnieten, de toekomst zijn. Daarom riepen ze "KIDS MAGIQUE" in het leven. Het is een oogverblindende miniatuurversie van het festival. De kinderen konden dansen en spelen van 12u tot 18u en kregen mogelijk hun eerste kennismaking met de magische festivalwereld. Ook de oudere bengeltjes werden opnieuw verwend op Cirque Magique. Net zoals op zaterdag konden de kampeerders de dag starten met een yoga sessie op de camping. De bezoekers die op krachten wilden komen om ook de derde festivaldag gedenkwaardig te kunnen afsluiten, konden relaxen in de chill area die voorzien was van een zwembad, ligzetels, een cocktailbar, hangmatten, … Ook konden de festivalgangers op het festivalterrein zich laten verwennen door professionele massagetherapeuten.

 

Daarbovenop waren er ook heel wat unieke kraampjes in de chill area. Zo kon je bij “Lucid” terecht om je eigen kledij te laten pimpen. Bij “A Pulleke” uit Antwerpen en “Valo Design” uit Finland kon je dan weer zelfontworpen kledij shoppen. Er was ook een make-up tent waar je jezelf in het thema van Cirque Magique kon laten opmaken door een gespecialiseerd team van de “Tomvmakeup Academy”. De durvende diehard fans konden bij “Ben'Ink Tattoo Convention” het originele Cirque Magique-logo laten tatoeëren, eigen ontwerpen waren natuurlijk ook een optie. irque Magique is en blijft natuurlijk een muziekevent. En dat nam de organisatie wel héél serieus. Zelfs aan het kleinste kamertje, wat in dit geval een Dixi-toilet is, werd er muziek gespeeld. Toilet Dj’s van dienst waren Lebawski, René Opsedee, Lauwie & Quikness én Grandmaster Flush, die laatste verdient van ons de award voor beste toilet DJ-naam! De liefde van je leven ontmoet op Cirque Magique? Proficiat! Dolverliefde koppeltjes konden op het festivalterrein onmiddellijk in het huwelijksbootje stappen. Er was namelijk een trouwkapel aanwezig waar alle geliefden konden trouwen, gevolgd door een trouwceremonie! En voor de afterparty hoefden de gasten ook niet ver te gaan! Naast de toilet Dj’s stonden er ook nog een heleboel nationale en internationale artiesten op de line-up. Op de Kaleidoscope-stage konden we genieten van melodic summervibes, gebracht door onder andere Konstantin Sibold, Roman Flügel en Mano Le Tough. Op de Circodrome-stage overheersten de retro tunes gebracht door Marko De La Rocca B2B Phi Phi, CP, Zolex en nog veel meer. Op de Imaginarium-stage barstte het feest helemaal los tijdens de set van Luciano, die werd voorafgegaan door een noemenswaardige set van niemand minder dan Mathias Kaden. De immens populaire Monika Kruse, die vorig jaar trouwens ook op de line-up stond, had de eer het Imaginarium-podium af te sluiten. En dat deed ze op een meer dan voortreffelijke manier!

 

Om 00.30 uur stopte de muziek op het festivalterrein. Tijdens het prachtige vuurwerk werden de Cirque Magique-fans duidelijk emotioneel. Het driedaagse festival zit erop, en nu is het heel hard uitkijken naar 2, 3 en 4 augustus 2019 om het 5-jarig bestaan van Cirque Magique te vieren!

 

 

Meer lezen...

Photo report: Roadkill Fest 2018

06 AUG 2018

 

Roadkill Fest 2018

 

Waarschoot - 04/08/2018 

 

Buzzkill Baby - Powder for pigeons - Electric Eel Shock - Clowns - The Andrew Surfers

 

Pics: Trees Rommelaere

Meer lezen...

Cd-review: Tribulation – Down Below

04 AUG 2018

 

Tribulation – Down Below (4,5/5)

 

Tribuleren voor gevorderden

 

Zweden fabriceert, naast zelfbouwpakketen van IKEA, ook heel wat self-made metalbands. Langharige formaties die vikinggewijs hun posities in de maatschappij der edelmetalen op eigen kracht verwerven zonder platgestampte paden te bewandelen. Kwaliteit komt vroeg of laat altijd bovendrijven en bij Down Below is dit in tegenstelling tot de titel meteen duidelijk.

 

Tribulation brengt een mélange van death en black metal die even gemakkelijk binnen gaat als een catchy ABBA-hit. Ook al willen we niets afdoen aan de laatste maar Tribulation speelt het klaar, in hun queeste naar enige mainstreame erkenning, om hun songs niet aan rauwheid te laten inboeten. Dat kan niet van iedere genregenoot gezegd worden. Opener The Lament steekt meteen het vuur aan de lont en geeft je wat je voor de rest van deze puike plaat kan verwachten. Ook Nightbound, Lady Death en Cries From the Underworld behoren tot de beste tracks. Eerlijkheidshalve moeten we wat wennen aan de grofkorrelige vocals van Johannes Anderson, de charismatische frontman. Maar eens we daar door zijn, gaan de gitaarlijnen binnen als köttbullar met frieten. Bij Subterranea wordt zelfs een onheilspellend Halloweenachtig pianowijsje ingezet om het geheel fris en vernieuwend te houden. Down Below zinkt allesbehalve weg in eentonigheid en slaagt er tien keer in om erg verrassend uit de hoek te komen. Het instrumentale Purgatorio kan zo van een soundtrack van een horrorclassic geplukt zijn en loopt allerminst verloren tussen het harde geweld van de rest. Tribulation kan samenvattend gezien worden als een Ghost-alternatief met de scherpe randjes nog aanwezig. Voor fans die naast Minute Maid ook wel eens zin hebben in een koud glaasje versgeperst fruitsap met een stevige scheut vodka. The World en Here Be Dragons, de langste van het pak, laten het op het einde nog eens lekker breed hangen. De verzengende hitte van een Zweedse bosbrand anno 2018 is er niets bij vergeleken. Het sluitstuk Come, Become, to Be blijft als statige zuilengalerij overeind en rondt de boel in schoonheid af.

 

Google leert ons dat tribulatie een beangstiging betekent. Dat is dan ook waar deze heerschappen met hun mix van extremen in slagen.

(BG)

 

 

Meer lezen...