Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Agenda
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Sevendust - Blood & Stone

23 OKT 2020

 

SEVENDUST – Blood & Stone

 

Kijk eens aan. Een nieuwe schijf van SEVENDUST. Hun dertiende worp. Nu-Metal is nog lang de wereld niet uit. De plaat start met ‘Dying To Live’. Een krachtige en toegankelijke song met alle gebruikelijke ingrediënten die het genre typeren. ‘Love’ gaat een versnelling hoger. Tijdens het refrein halveert het ritme. Mooie melodieuze zang over het aparte drumritme heen. ’Blood From A Stone’ is een échte SEVENDUST-song. Zeer afwisselende zangpartijen op een uitstekend drum- en ritmegitaarspel. ‘Feel Like Going On’ is een rustige song met zachte melodieuze zang en achtergrondsynths. Hier laat zanger Lajon Witherspoon het talent horen waarover hij beschikt. Topsong.

 

‘What You’ve Become’ start melig. De intro neemt je in het ootje want je verwacht een soort ballade. Al gauw worden alle registers opengegooid. Het refrein is een earwurm.

 

‘Nothing Left To See Here Anymore’ heeft veel weg van een moderne wals. Traag en hitparadegevoelig. Dé song om de band te laten ontdekt worden door het grote publiek. Een opvallende song is ‘Against The World’. Een krachtige en melodieuze song met drama. Sterk.

 

De schijf eindigt met een cover. ‘The Day I Tried To Live’ (Sound Garden). Een cover brengen van een ter ziele gegane superband vind ik persoonlijk gewaagd. Het is zeer moeilijk om de song iets extra mee te geven die de song ten goede komt. Hier is dat niet anders. De ziel is er uit.

 

‘Blood & Stone’ telt dertien songs. Iets van het goede te veel vind ik. Gelukkig gaan er maar drie songs over de vier minuten. De schijf is over het algemeen zeer toegankelijk. De productie is top en was van de hand van Michael “Elvis” Baskette. Producer bij o.m. Slash en Alter Bridge. De gitaren klinken fantastisch. SEVENDUST moet oppassen dat ze geen kopie worden van zichzelf. Er is wat gebrek aan variëteit. Ik vind deze plaat geen schijf om aan één stuk te beluisteren. De superproductie maakt veel goed.

 

Guido Grymonprez.

 

Meer lezen...

Concert report: Sound Of Noise

10 OKT 2020

 

Sound Of Noise

 

10/10/2020, Depart XXL, Eventplein - Kortrijk

 

Leven in de brouwerij

 

Bijna dag op dag zeven maanden na de start van de lockdown kon er op het Nelson Mandelaplein te Kortrijk terug een metalfestivalletje doorgaan, een onverhoopte kans in deze onheilspellende herfstmaanden. Sound of Noise was een oorverdovend succes na een verplichte festivalloze zomer, de organisatie was een schot in de coronabubbel, badum tss.

 

Met drie kleppers van eigen bodem kon het coronaproof evenementenplein heel wat metalboots op de been brengen. Ongeveer een 750-tal liefhebbers van het genre kon overdekt genieten. Dyscordia mocht de boel op gang blazen. Met hun tweede optreden van 2020 was het zestal gebrand om te knallen. Enkel de te luide sound zorgde voor iets te veel noise in het begin. Maar crowdpleasers Delete/Rewrite, Chthonic Star en Twin Symbiosis kunnen in deze donkere tijden op nog meer bijval rekenen dan voorheen.

 

Daarna mocht Spoil Engine nog eens uit hun pijp komen. Frontvrouw Iris Goessens had haar enthousiasme vooraf al duidelijk gemaakt op sociale media. Gitarist Steven ‘Gaze’ Sanders, the backbone of the band, deed zijn bijnaam alle eer aan. Renaissance Noir, die eind vorig jaar uitkwam, hoort zonder twijfel bij de tien beste Belgische metalalbums aller tijden. De knallers R!OT, The Hallow en Golden Cage werden gedropt en de opgedaagde ‘massa’ kon onmogelijk stil blijven zitten op hun wiebelend klapstoeltje. Gelukkig kon Iris de fans die gingen staan er tijdig op wijzen om te blijven zitten.

 

Evil Invaders mocht deze heerlijke avond afsluiten. De herfstkoude was intussen in onze kleren gekropen maar het viertal deed zijn stinkende best om ons warm te houden. Waren deze jonge wolven een Amerikaans paspoort toebedeeld, dan waren ze het nieuwe vlaggenschip van the Bay Area. Maar als Belgische vaandeldrager van de thrash-metal konden ze hun witte gympies reeds stevig neerplanten naast de rest.

 

Sound Of Noise bracht op de reeds gekende atypische manier van concerten organiseren in coronatijden leven in de brouwerij. Het bestellen via de dorst-app verliep supervlot, iedereen bleef flink in zijn bubbel en de kans op een covid-besmetting bleef volgens ons eigen virologisch aanvoelen onder nul. Meer van dat graag!

 

(BG)

 

Pics: Tom Van der Stede

Meer lezen...

Elder Brother - I won't Fade On You

08 OKT 2020

 

Cd review: Elder Brother – I Won’t Fade On You

 

Dit is het derde full album na Heavy Head en Stay Inside van deze band uit California. ELDER BROTHER telt twee vaste leden: Kevin Geyer en Dan Rose. Deze keer zijn ze bijgestaan door bassist Morgan Foster en Evan Garcia-Renart die de drums en keys voor zich neemt. De band brengt rustige pop-soul-jazzy songs die zeer goed opgebouwd zijn. Kevin en Dan maken samen muziek sinds 2013 en laat het duidelijk zijn: het zijn zeer goede songwriters. De schijf opent met de titelsong. De zeer rustige song start met een akoestische gitaar en heeft prachtige samenzang bijgestaan door piano en synths. Er komen geen drums aan te pas. ‘Halloween’ is een mid-tempo song en een knipoog naar Foster The Parents. ‘If You Love Me (like you say)’ is een radio-vriendelijke mid-tempo popsong dat nooit verveelt. ‘I Get So Tired Of You’ is een slow-temposong met mooie elektrische piano en een bas met lichte distortion. Mooi gitaarwerk en solo. Ietwat Steeley Dan-achtig. Videoclip op YouTube. ‘Projector’ zet de gitaar op de voorgrond. Deze slow-temposong heeft tegentijdse ritmes en alweer mooie meerstemmige zang. ‘Ok, Alright’ start met apart drumritme dat de basis blijft in de hele song. Het sterke refrein blijft in het hoofd hangen. ‘The Champion of the East Bay’ is traag en kijk, daar is Steeley Dan terug. In ‘The War Is Over’ zit het drumwerk in tegenritme in de volledige trage song. ‘Hair’ is voor mij een miskleun. Een zeer trage song met té veel pianogepingel. Gelukkig brengt ‘High’ weer leven in de brouwerij. Deze mid-temposong heeft een apart drumritme. Afsluiter ‘Washed’ heeft geen drumwerk. Enkel wat lichte percussie. Een zeer rustige song en alweer mooi gezongen.

 

Elder Brother maakt mooie songs en heeft niets met Rock te maken. De muzikanten zijn top. Dit is Radio 1 stuff van hoog niveau.

 

Guido Grymonprez.

Meer lezen...

De 6 Meest Veske Ge-zever

03 OKT 2020

 

De 6 Meest Veske Ge-Zjever Van Belgie:

 

“Zeven anjers, zeven rozen... Ik was nooit goed in wiskunde”

 

De zon gaat ooit eens onder en bij ‘Dump’s Veske Zjever’ is dit helaas niet anders. Na 17 reviews van artiesten/bands die ik eigenhandig selecteerde uit maar liefst 433 inzendingen, valt het doek over DVZ. Deze 17 verbluffende bands hebben mij meer van mijn sokken geblazen dan alle nationale en internationale gedrochten van de laatste jaren (en dit meen ik oprecht). Na 2 jaar vissen in de poel van jonge bands heb ik beslist dat overvissen een minder gunstig resultaat heeft. “Hoe meer je jost, hoe minder de kwaliteit” is ook de mening van het fertiliteitsteam van UZ Gent. Toch wil ik niet zomaar stil de nacht in gaan! Tijdens deze laatste stuiptrekking geef ik jullie nog eens het beste van het beste mee, het schoonheidsvlekje op het neusje van de zalm, het laatste kwakje op de smoel op het einde van een porno, en ga zo maar verder. Dit zijn dus dè beste nummers die ik in de laatste twee jaar heb gehoord.

 

We beginnen waar het ooit begon! Motown op een skateboard, ‘Beats & Breakfast’ met het nummer ‘Morgen’. Een originele Louis Neefs ‘Laat ons een bloem’-adaptatie die aantoont dat oude wijsheden jammergenoeg nog steeds actueel zijn. Topnummer en topgast die Tim.

 

Van de beats gaan we naar de band ‘Oproer’ met ‘Blind Luck’. Ik heb deze al aan meerdere vrienden laten horen en ik was niet de enige die in trance werd gebracht. Zelfs de heupen van mijn 1-jarige dochter zijn fan. Mooi dynamisch nummer die maanden op repeat stond tijdens mijn fietsritjes naar de bakker. Volgens mij kunnen de mensen in de straat dit nummer ook al met mij mee brullen. Pure genialiteit.

 

Mechelen heeft naast mister Beats ook de band ‘Red Red’ te bieden. Deze gasten vingen een echte Amerikaanse kerel op in het enige land dat deftig frieten kan bakken en vroegen enkel zijn stem in ruil. Geniale zet. In het nummer ‘The Last Time’ komen alle elementen het best naar boven. Top nummer! En Belgisch?! F*ck man.

 

Als vierde stel ik je nogmaals voor aan het Brusselse ‘A Boy With A Beard’ en het nummer ‘With The Moon’. Deze Brusselse wafel smaakt als één van mijn verborgen liefdes ‘Modest Mouse’, maar dan nòg beter. Ik heb dit nummer ook al in de playlist van de Ieperse koffiebar ‘Slowwings’ horen passeren (Hey Stef!). Magie, pure magie en stiekem mijn favorietje.

 

Next up zijn de piemels van ‘Big Fat Toddlers’ met ‘East End’. Deze punkrock band heeft mij een tweede jeugd geschonken. Wanneer deze speelt kan ik niet anders dan meebrullen en, tot grote ergernis van mijn vrouw, de bustehouder van laatstgenoemde te openen met dezelfde gradatie van enthousiasme als die kutkinderen in de Kinder Surprise-reclames. Ik heb er gewoon twee! #motorboat

 

Last but not least, de vrouw die mijn hart (muzikaal) wist te stelen: ‘Lady Blaxx’ met ‘Wildfire’. Dit nummer heeft me gegrepen en nooit meer losgelaten. Ik heb het genoegen gehad deze powerlady en haar entourage te mogen ontmoeten. Een sympathieke bende die verdomd goede muziek maakt met inhoud. Lady <3.

 

Zonder overdrijven en in alle eerlijkheid kan ik stellen dat, moest ik een lijst maken met mijn 50 favoriete nummers allertijden, deze 6 nummers de top 20 zouden halen. België is verdomd goed bezig. De overige geselecteerden van DVZ zijn daar ook het bewijs van. Check maar eens de Dump’s Veske Zjever’-playlist op Spotify. En toen kwam er een varkentje met een lange snuit en blies dit verhaaltje uit. EINDE

 

This is The Odd Man saying: ‘I Feel So Who O O O’

Meer lezen...

Photo report: Dijf Sanders & Mattias De Craene

03 OKT 2020

 

AMOK1:

 

02/10/2020, SintJakobskerk, Brugge

 

Dijf Sanders & Mattias De Craene. In het kader van AMOK 2020.

 

Pics: Frank Verlinden

Meer lezen...

Concert report: Amenra

26 SEP 2020

 

Amenra Acoustic 

 

Schouwburg Kortrijk – zaterdag 26/09/2020

 

Storm Odette beloofde ons een bewogen weekend en dat werd het ook: massa’s regen, felle rukwinden, afgerukte takken, we kregen het allemaal.
Was dat ook de voorbode voor het dubbelconcert van de Kortrijkse doommetalband?
Geenszins, zo bleek!

 

Op weg naar de schouwburg (een ritje van amper 10 minuten) kregen we echter nogmaals het ganse scala aan weerfenomenen over ons heen: we vertrokken met de felle zon die ons zicht verblindde op het natte wegdek, even later kregen we een hevige stortbui, meteen gevolgd door een dubbele regenboog. Alsof we nog een laatste waarschuwing kregen van de weergoden.

 

Maar die bleken al snel de rust en kalmte teruggevonden te hebben, éénmaal binnen in de schouwburg, die momenteel tijdelijk omgevormd is tot een club-setting met een vlakke vloer.
Daardoor was er ruimte voor een 250-tal toeschouwers, die in bubbel rond het middenvlak zaten waar de band in een cirkel rond elkaar gezeten zou optreden.

 

De sfeer in de zaal was sereen, respectvol en vol verwachting om eindelijk nog eens een écht concert te kunnen meemaken, in een originele opstelling.
We kregen een compleet ander Amenra te zien en te horen dan wat we van hen gewend zijn.
Geen wall of sound, geen schreeuwende zang, geen dreunende bas, geen videoprojectie.
Wél een verrassend sterk bij stem zingende Colin, regelmatig akoestische gitaren, zeer subtiel drumwerk, zelfs hier en daar een vioolstreek (al vond ik de meerwaarde hier niet overtuigend).

 

Neem daar dan een perfect uitgekiende lichtshow bij, en een verstild, zeer aandachtig luisterend publiek, en je krijgt een haast sacrale ervaring, alsof we in een kerkdienst zaten voor een black mass.
De bandleden zaten niet voor niets elk op een oude, lage kerkstoel met hoge leuning.
Zoals gewoonlijk geen applaus tussen de nummers, tot na de cover Het Dorp (Zjef Vanuytsel), en daarna sporadisch nog wat. Maar het applaus barstte wél minutenlang los, nadat de bandleden één voor één de arena verlaten hadden en de gitaar-outro op loop werd gezet en stilletjes – samen met de ring van spots, uitdoofde.


Een magistraal concert, een unieke ervaring voor diegene die er bij waren, en een enige kans ook voor de schouwburg om zo eens een ander publiek aan te trekken.

 

 

Playlist:


Aorte / Razoreater / Les lieux solitaires / Kathleen / Parabol / Diaken / The dying of light / Wear my crown / Ritual / Het Dorp / Ehre / A Solitary Reign / To go on and live with out / The longest night / Deemoed

 

 

Tekst & foto’s : Stefaan Delagrange 

 

 

Meer lezen...