Novelists Fr
Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Agenda
22 FEB
The Darkness
22 FEB
AntennA 2020
23 FEB
1up
24 FEB
Tenacious D
13 MAA
Front 242
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Within Temptation & Evanescence
04 APR
Fleddy Melculy
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
14 APR
TaxiWars
16 APR
Parkway Drive
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
25 APR
Compact Disk Dummies
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Arno
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
Hellfest
21 JUN
TW Classic
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
29 OKT
Kensington

The odd man

Corona, liever niet, Direct


 

 

“Ali Express, nu met gratis verzending en gratis Corona! But please, do not Wish for SARS!”

 

De controversiële en compleet van de pot gerukte reclamestunt van het biermerk ‘Corona’ om een virusje te lanceren in een overbevolkte stad in China, blijkt volgens de laatste nieuwsberichten toch wat uit de hand te zijn gelopen. Dat het dodental blijft oplopen en het virus Duitsland en Frankrijk al heeft bereikt, maakt veel mensen licht hysterisch. Laten we de cataclysmische en apocalyptische gedachten even relativeren. Het Corona-virus heeft voornamelijk verzwakte en oudere mensen het leven gekost. Wereldwijd sterven jaarlijks 140.000 mensen aan de “standaard” griep. In België zijn dat er 1000 per jaar (volgens Marc Van Ranst - De Morgen 27/01/20). Rekening houdende met de hoeveelheid mensen die in China als sardientjes in een blik op elkaar leven, kan je deze aantallen toch wel een beetje relativeren. Wat me wel verbaast is de transparante houding van China, die al even vlot aan de alarmbel trok als een peuter die op het geluid van de ijskar komt aanhollen. Als je naar de geschiedenis kijkt is dit toch wel atypisch voor deze erg introverte en plan-trekkende natie. Maar wanneer je kijkt naar het nerveuze gedrag van Wall Street bevestigt dit echter mijn vermoedens: it’s all economics, stupid! China investeert veel en overal. Ook de stad Brugge begint toch wel een beetje nerveus te worden aangezien de stad draait op de bezoekjes van dit fotograferende volkje. Wat ik echter steeds minder begrijp is het groeiende aantal mensen die tegen vaccinaties zijn.

 

Nu ik een dochter heb, word ik meer dan ooit geconfronteerd met spuitjes en beslissingen om nog meer spuitjes te geven die niet in het standaardschema van onze abstinente overheid zitten. Wat ik echter als een evidentie acht, blijkt echter voor meer en meer mensen een discussiepunt te zijn. Stupiditeit, overgewaaid uit de USA, is zich hier als een virus aan het verspreiden onder de vele ‘conspiracy idiots’ en overige ‘naturalistische’ trutten. Al deze mensen blijken te weten waarover ze spreken, want ze lezen alles wat ze moeten weten op hun anti-vax forums. Wat een geniaal idee om enkel om te gaan met like-minded mensen op het internet, een plaats waar de waarheid en niets anders dan de waarheid heerst (eye-roll). Natuurlijk worden rationele tegenargumenten genegeerd zoals de meeste peuters hun broccoli negeren. Éen van hun argumenten is dat vaccins schadelijke stoffen als aluminium, zink en what not bevatten. Deze stoffen zijn echter nodig om een milde, plaatselijke irritaties uit te lokken zodat het immuunsysteem voldoende gealarmeerd is om ter plaatse te gaan kijken, een verzwakte ziektekiem aan te treffen en antistoffen aan te makken. Een appel bevat trouwens ook zink en chocolade wordt na het eten van twaalf kilogram toxisch. En het hele “kans op autisme”-argument werd al in de vorige eeuw weerlegd. Er zijn nog meer van deze stupide theorieën waarmee ik deze column in een essay zou kunnen omtoveren, maar gezien de meeste onder ons, mezelf inclusief, ADHD of een ander excuus hebben om niet aandachtig te zijn, zullen we hier stoppen.

 

Waar ik wel nog wat mensen attent op wil maken is het volgende. Gevaarlijke ziektes als mazelen zijn (waren) zo goed als uitgeroeid, net door het stelselmatig vaccineren. Dat je ze zo goed als niet meer ziet opduiken in het westen, is geen excuus om niet meer te vaccineren. Anti-vaxers in Amerika dachten er ook zo over en guess what... It’s back! “Mijn kind heeft geen vaccin nodig. Ik geloof in kruiden en dat zijn lichaam zelf een goeie immuniteit kan aanmaken.” Doe maar mevrouw de hippie. Polio-patiëntjes kunnen ook schattig zijn. Wist je trouwens dat kanker simpelweg te genezen is door appelsienen te eten? Laten we nu eens even ons eigenbelang aan de kant schuiven. Er zijn altijd mensen die, omwille van medische problemen, geen vaccinaties mogen krijgen. Het is onze maatschappelijke taak om te zorgen voor een collectieve immuniteit om deze mensen in onze samenleving te beschermen.

 

Gezien een “banale” griep, die we jaarlijks in een iets gewijzigde vorm zien terug komen, massaal veel doden teweeg brengt, stel ik mij de vraag waar we meer angst voor moeten hebben: de verspreiding van het nieuwe Corona-virus, dat als een zware griep kan gezien worden, of het idee dat vaccinaties slecht zijn en dat we onze kinderen niet meer mogen vaccineren? Ik denk het laatste. Trouwens, als al die kruiden en alternatieve remedies zoveel beter werken dan de reguliere farma, zouden deze heus wel in het gereguleerde medische systeem opgenomen zijn. De meeste medicatie is trouwens gemaakt uit extracten die ook in de natuur terug te vinden zijn, denk bijvoorbeeld maar aan penicilline. Gebruik peperdure, alternatieve geneeskunde desnoods als aanvulling, niet als vervanging. Want zoals ik al zei: “It’s all economics, stupid!

 

This is The Odd Man saying: Up next, is de wereld wel echt rond? #makeamericastupidagain

Meer lezen...

Cd Review: Lowrider - Refractions

16 FEB 2020

 

LOWRIDER – Refractions

 

Dit is het tweede full album van de Zweedse stonerrockers. De band ontstond in de jaren ’90. Een EP verscheen in 1999 en een full album ‘Ode To Lo’ in 2000. Dit album werd opnieuw uitgebracht in 2002 en kreeg toe meer aandacht. Nu is er dus ‘Refractions’. De plaat opent met ‘Red River’, een  bluesy rocker waarin meteen het prachtig combinatiewerk opvalt.  Alles klopt gewoon. Schitterend gitaarwerk met wah-wah effect en helemaal los van structuren die we gewoon zijn. Gewaagd en geslaagd. ‘Ode To Ganymede’ start rustig tot na 1’30” de drive de bovenhand neemt. Na 2’40” wordt niet meer gezongen en volgt nog meer dan 4’ muziek. Gitaren!

 

‘Sernanders Krog’ is een up-temponummer met ruwe klaagzang en een lekkere drive. Na 3’ valt het drumritme weg om te hernemen na 4’ maar een stuk trager. Dan volgt opnieuw gitaarwerk om duimen en vingers af te likken. De gitaarmelodie duurt tot het einde van de song die 8’14” duurt. Let op het fantastisch werk van bas en drum. Wat een song.

 

‘Ol’ Mule Pepe’ heeft een doomy start maar na 48” hebben we opnieuw een swingende drive. Alle zangpartijen bevinden zich in de eerste helft van de song.

 

‘Sun Devil’ is een instrumentaal nummer in mid-tempo. Alweer een indrukwekkend samenspel van deze heren.

 

De plaat sluit af met ‘Pipe Rider’. We zijn vertrokken voor 11’25. Mid-tempo en bij momenten een knipoog naar Kyuss. De gitaarmelodie blijft in uw hoofd hangen.

 

Dit is stoner van de bovenste plank. De songs hebben eigenzinnige structuren. De drums zorgen hier niet alleen voor het ritme. Het is tegelijkertijd een frontinstrument. Alles klikt. Ik vermoed dat deze schijf hoog zal scoren in de lijstjes.

 

Guido Grymonprez

 

Meer lezen...

Festival report: Moshroomfest

09 FEB 2020

 

Moshroomfest, 08/02/2020

 

Code rood

 

De tweede editie van Moshroomfest was een schot in de roos. Na de vorige keer, een dikke twee jaar geleden, met coverbands Letz Zeppelin, Food Fighters en Cheap Sunglasses gooide Moshroom vzw het dit keer over een andere boeg met meer talent uit eigen streek. In september 2019 werd een rockrally georganiseerd, de jonge wolven van Severdhed kaapten daar de juryprijs weg en mochten Moshroomfest 2020 openen. Beginnende bands een duwtje in de rug geven is nu eenmaal waar het om draait bij deze vzw.

 

Door enkele afzeggingen moest het Moshroom-comiteit creatief zijn. Capitan werd met verve vervangen door Endnote. Het tweede optreden van deze kameraden ging als een verschroeiende platwals over een reeds goed gevulde zaal. Nog voor storm Ciara haar duivels ontbond was het al code rood in de Link te Sint-Eloois-Winkel. Van Endnote hebben we het laatste zeker nog niet gehoord en gezien. Hopelijk komt er snel een debuut-EP of LP. De heerschappen van Sentre mochten als derde de Winkelse arena betreden. Gierende gitaren en loeihard gebrul deden onze oren suizen. Van dit ongeleid projectiel kan je reeds drie pegels beluisteren op Spotify die zeker de moeite waard zijn om toe te voegen aan je lijstje edelmetalen mixtape.

 

Toen de grote kleppers van de avond hun riedels nog moesten loslaten op de massa zat de sfeer er al goed in. Carneia, die drie weken geleden de plek van geteisterde Bear innamen, kregen het goed opgewarmde publiek gemakkelijk op hun hand. Hun laatste worp is één van de beste Belgische metalplaten van het vorige decennium en er werd dus gulzig uit gegrossierd. Combes en co ontgoochelen nooit. Bizkit Park zorgde voor de kers op de taart. Het verguisde nu-metal-genre kan door niemand beter in ere hersteld worden dan ‘Earth’s mightiest nu-metal tribute band’. Het in Adidas-vestjes gehulde vijftal maakte er een party down memorylane van met alle klassiekers van weleer. Deze snoeshanen sloten Moshroomfest 2020 met het nodige muzikale vuurwerk af.

 

Reikhalzend uitkijkend naar een volgende editie kan je alvast Moshroom Metalquiz (11/09/20) en de 3x3 Kroegentocht (4/10/20) met dikke stift in je agenda schrijven.

https://moshroom-vzw.behttps://3x3-kroegentocht.behttps://moshroomfest.be

 

Full photo report: Moshroomfest FbDump

 

Pics: 4T6 Photography

Rev: BG

 

 

 

 

Meer lezen...

Cd Review: Stereoseat - Heavenly Creatures

04 FEB 2020

 

Stereoseat – Heavenly Creatures (3.5/5)

 

Vorig jaar kregen we de single in de bus. Nu is er het nieuwe album ‘Heavenly Creatures’.

 

Dit Vlaamse viertal,  Tom Van Dorpe (gitaar/zang), Maarten De Meyer (keys), Jelle Lefebvre (drums) en David Van Glabeke (gitaar) zijn geen onbekenden in de muziekscene. David was actief bij Kenji Minogue, Jelle bij Celestial Wolves, Maarten bij Vive La fête en Tom bij Chrome Yellow.

 

De muziekstijl  moet je zoeken ergens tussen Raketkanon en Ministry. Zeker wat de sound betreft is er een ferme knipoog naar Raketkanon.  Maar dan zonder de extreme wendingen. Er wordt afgetrapt met ‘Waltz’. Een sterke midtempo song en zeer variërend qua opbouw.  Dan volgt Sluthead’, de eerder besproken single. ‘Secret Hell’  is zeer strak en volgepropt met synths. Mooi melodieus refrein. ‘Wigs’ heeft ferme ritmewisselingen en zou een écht Raketkanonsong kunnen zijn maar dan zonder geschreeuw. ‘Landskin’ is Raketkanon ten voeten uit. Bij ‘Sittard’ ga je eigenlijk de ruimte in, in plaats van naar Sittard. Na 3’30” word je omvergeblazen en wordt de song in een gedreven ritme terug naar de “ruimte” geloodst. 

 

Persoonlijk vind ik ‘November’ een topnummer. Vette gitaren en drumpartijen in tegenritme. ‘Arcade’ is een instrumentaal nummer met goed gitaarwerk . Na 2’30” neemt de song een vreemde wending. Het wordt stil met wat gepraat en gitaargetokkel. Bij ‘Shiver’ neemt de Hammond de bovenhand. De prijs voor de gekste structuur gaat naar ‘Out Of Tune’. Aparte song. ‘Retard’ heeft vreemd gitaargetokkel met mooie zachte zang. Dit blijkt een intro te zijn voor ‘Coda’ . Dit nummer heeft een zeer speciale sfeer zonder drumbeat. Spacy.

 

Heavenly Creatures barst van de kwaliteit. Een zeer goede sound en opname. Retestrak. De synths en gitaren vormen één geheel in een eigen sound. Deze schijf vind ik uitermate geslaagd omdat het geschreeuw achterwege is gebleven. Topschijf.

 

Guido Grymonprez

Meer lezen...

Concert report: Sabaton

03 FEB 2020

 

Sabaton

 

Amaranthe - Apocalyptica

 

02/02/2020 – Sportpaleis, Antwerpen, België

 

Voor een reeds redelijk gevuld Sportpaleis mag Amaranthe de avond openen. Deze Zweedse melodieuze deathmetal band weet door hun toegankelijke, iet wat poppy, muziek gemakkelijk de zaal op te warmen en mee te krijgen. Ze vinden het niet erg om af en toe kort de show stil te leggen om een gesprek/interactie met het publiek te hebben.

 

Tegen dat Apocalyptica begint, is het Sportpaleis volledig volgelopen. Deze drie cellisten en drummer zijn bekend geworden door hun covers van Metallica. Deze avond brengen ze een mooie mix van eigen werk en covers. Door het diepe geluid van de cello’s en de visuals wordt een donkere, intense sfeer gecreëerd. Zangers Elize Ryd van Amaranthe brengt samen met hen ook nog enkele nummers. Ze bewijzen dat klassieke muziek heel makkelijk death metal kan worden. Apocalyptica brengt nog even wat rust voor Sabaton er aan kan beginnen. Het hele publiek zingt mee met Nothing Else Matters en haalt hun lichtjes boven, zo sluiten we samen de set van Apocalyptica af.

 

Het publiek is volledig klaar, net als Sabaton, die hun optreden openen met heroïsche muziek, vuurwerk en heel veel explosies. Een trend die zich het hele optreden voort zal zetten. Tijdens de voorprogramma’s hadden we al een deel van de atributen van Sabaton gezien. Soms stonden deze toen een beetje in de weg. Maar tijdens de pauze is er nog een heel stuk bij gekomen en we zijn precies in een setting voor een oorlogsfilm terecht gekomen. Daarenboven gaan er veel credits naar de VJ voor de achtergrond die heel de tijd overgangen van live beelden, animaties en filmfragmenten blendt. Op deze achtergrond komen ook af en toe delen van de tekst die het publiek maar al te graag mee zingt/uitroept. We kennen Sabaton in hun vaste kledij, maar hier worden af en toe uitzonderingen voor gemaakt. Zo dragen alle bandleden plots gasmaskers. Zelfs Joakim Brodén heeft een heel kostuum aan en weet acteren en zingen perfect te combineren. Nadat de zaal verwelkomd wordt, heeft het publiek maar één handklap nodig om Seven pillars of Wisdom in te zetten. Sabaton houdt van kleine grapjes. Plots staat er een Hammond Orgel in de vorm van het vliegtuig van The Red Baron op het podium dat rare geluidjes maakt. Zo doen ze soms ook alsof ze een klassieker zouden coveren, maar de andere bandleden houden dit telkens tegen. Na een langere pauze met vuurwerk en geknal staan plots de cellisten van Apocalyptica op het podium. Zij brengen een extra, wel gesmaakte, dimensie toe aan de muziek van Sabaton tijdens een vijftal songs. Met Primo Victoria schieten ze de bisnummers op gang. Op het einde van de show worden alle pyrotechnics nog eens extra uit de kast gehaald en wordt de zaal nog een laatste keer in vuur en vlam gezet.

 

Top concert! 

 

Pics/Rev: Tom Van Meerssche

Meer lezen...

Concert report: Sunn

30 JAN 2020

 

SUNN O))) + Caspar Brotzmann Bass Totem

 

De Kreun (Kortrijk) Belgium – 29 januari 2020. (Sold Out.)

 

Muziek is smaak. Muziek moet je proeven. Smaken verschillen. Muziek moet je begrijpen. Iedereen begrijpt maar niet iedereen begrijpt hetzelfde.

 

Caspar Brötzmann mocht de avond openen. Deze Duitser is een bassist. Zonder begeleiding van iets of iemand martelde hij zijn viersnarig instrument veertig minuten lang. De klanken die zijn versterking uitspuwde waren bijna onmenselijk te noemen. Het geluid was scherp en het kletteren van de snaren tegen de gitaarelementen oorverdovend. Deze klanken kan je niet onderbrengen in een muziekgenre dat meer algemeen is. Willekeurig (vermoed ik) slaan op de snaren en gitaararm bij een zeer hoog volume doet mijn wenkbrauwen fronsen. Een song kan ik er niet in vinden. Anderen misschien wel. Over één ding kunnen we het met z’n allen eens zijn: volume. Op het podium staan er gigantische luidsprekerkasten met versterkers. Op één van de versterkers staat nog een klein apparaat dat met de hand bediend wordt. Als dit gebeurt dan geeft deze handeling het geluid een boost van jewelste. Neen, oordoppen zijn geen overbodige luxe. De geluiden doen mij denken aan gegrom in een oneindige spelonk met als grondbedekking ijzeren roestige staven. Na twintig minuten begint de brave man plots te zingen. Bij een stillere passage van ongeveer twee seconden meen ik de tekst ‘..in your arms..’ te horen. Het zou dus in de Engelse taal geweest zijn.

 

Om 21:25 uur mag Sunn O))) de avond ‘afmaken’. Er wordt rook geproduceerd dat het een lieve lust is. Tot in de bovengelegen toiletten toe zie je amper één meter ver. Het podiumlicht kan er niet doordringen. Het duurt vijfendertig minuten eer je een silhouet opmerkt op het podium. Ondertussen wordt uw lichaam getest op weerbaarheid bij trillingen. Het gegrom van de gitaren eist zijn tol. Iemand in het publiek zakt in elkaar en wordt afgevoerd. Soms hoor ik enkele Hammondorgelklanken. Ik ben niet in staat om deze geluiden te analyseren of te catalogeren. Zou het aan mij liggen? Ervaart het aanwezige publiek iets anders? In ieder geval: na vijfenveertig minuten heb ik het gehad. Ik verlaat de hel. Ik had over Sunn O))) gelezen en gehoord en was zeer nieuwsgierig. Een band zonder ritmesectie? Wat zou dat geven?

 

Ik begrijp niet waarom deze muziek onder de noemer metal valt. Ik wil dolgraag een fan ontmoeten. Hopelijk kan hij mij duidelijk maken wat hij hoort en ik niet.

 

Guido Grymonprez.

 

Meer lezen...

Novelists Fr

27 JAN 2020

 

Cd-review: Novelists FR - C'est La Vie

 

 

De FR in de groepsnaam staat voor Frankrijk. De band bestaat sedert 2013 en bracht in 2015 hun eerste full-CD Souvenir uit. Dit is hun derde worp dat zopas verschenen is. Ze brengen metalcore maar met een lichte progressieve inslag. Neem een mix van Taproot, Linkin’ Park en Parkway Drive en je komt al aardig in de buurt wat betreft hun werk. Wat meteen opvalt is dat het viertal klasbakken zijn. De schijf start met ‘Somebody Else’. Een ongewone gitaarmelodie in een aparte stijl maakt u meteen duidelijk dat kwaliteit voorop staat. Dit is technisch top. Cleane zang wisselt af met schreeuwzang terwijl refreinen in cleane samenzang worden gebracht. ‘Deep Blue’ barst van het heftig nerveus drumwerk.

 

‘Lily’ is een iets trager nummer met uitstekende samenzang. In ‘Modern Slave’ hoor je wat voor een kunstenaar de leadgitarist Florestan Durand is. Zijn helden moeten we in de progwereld zoeken vermoed ik. Titeltrack ‘C’est La Vie’ is een mooi toegankelijker nummer met een gastzangeres. En alweer met fantastisch gitaarwerk. ‘Rain’ is een song waar de schreeuwzang het minst aanwezig is.

 

Novelists FR brengt een mix van moderne metal en metalcore met progressieve invloeden. Een combinatie die werkt blijkbaar. De schijf telt negen songs met een gemiddelde duur van ongeveer vier minuten. Het product is tot in de puntjes afgewerkt.

 

Guido Grymonprez

 

Meer lezen...