Life Of Agony
Mastodon – Emperor Of Sand
Body Count – Bloodlust
Elbow – Little Fictions
Metallica – Hardwired
Sabaton - The Last Stand
Agenda
02 JUL
Rock Werchter 2017
15 JUL
Hype-o Dream 2017
16 JUL
Blues Peer
16 JUL
Kotweekend 2017
22 JUL
Lollapalooza Parijs 22 & 23 juli 2017
01 AUG
U2
11 AUG
Bryan Adams
13 AUG
Alcatraz 2017
16 AUG
Sziget 2017
20 AUG
W-festival 2017
24 AUG
Sonus Festival - Croatia
10 SEP
Lollapalooza Berlin
22 OKT
Y&t
14 NOV
Doro
07 DEC
Threshold
Fotogalerij
Concert report: Pixies
Concert report: Pixies
Concert report: Ks Choice
Concert report: Ks Choice
Woosha 2014
Woosha 2014
Photo report: Saxon - Cp Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report: Saxon - Cp Boerderij Zoetermeer (NL)
King Hiss - Izegem / De leest
King Hiss - Izegem / De leest
Dranouter Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Mich Walschaert - Duizend man sterk
Mich Walschaert - Duizend man sterk
Photo report: Buddha Bash 2016
Photo report: Buddha Bash 2016
Concert report: Night of The Proms 2016
Concert report: Night of The Proms 2016
Schippersweekend Lauwe 2013
Schippersweekend Lauwe 2013
Moskito Quintet - Isolde et Les Bens
Moskito Quintet - Isolde et Les Bens
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Beachland 2014 - Fotospecial
Beachland 2014 - Fotospecial
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun

De Grillen van Gheysen

2016, a bad year for...


 

 

 

2016, a bad year for ...

 

Bommen in Aleppo, Istanbul, Brussel... Doe-het-zelf-terroristen in Nice, Berlijn, Orlando... Een boze man met blonde toupée en oranje tronie wordt verkozen tot nieuwe leider van het Vrije Westen. Poetin en Erdogan laten zich niet doen en rollen hun dictatoriale spierballen. Zwarte piet wordt bleek van schrik en de Britten gooien roet in het Europese zevengangenmenu. En de schaapjes mekkeren bij nachte over een kerststal, begot. Een bende onderschatte Welshmen spelen een zootje overschatte Belgen volledig uit Vertonghenverband. Een club uit het Brugse wordt na elf jaar nog eens kampioen. Olli gokt en … verliest. Samsonseks – what's in a name – wordt tot woord van het jaar verkozen. En rood vlees blijkt nog iets ongezonder te zijn dan eerst gedacht. Bazart wordt purper gedraaid. Rihanna miste haar kans op eeuwige Limburgse roem en ook Fred Durst en de zijne tekenen present om één van de slechtste vertoningen op Belgische festivalbodem ten berde te brengen. Bowie wordt voorgoed the starman waiting in the sky. Cohen is voor altijd last year's man, hallelujah. Prince scheert weg in zijn little red Corvette. The Voice of Europe zal als marktkramer blijven bestaan. Voor George Michael was het zijn laatste Kerst. En ook Thielemans tootst ctr+alt+del, Bluesette for national anthem, please.

 

A good year…

 

DiCaprio krijgt eindelijk een blinkend Oscarbeeldje. Pikachu zorgt samen met zijn Japanse vrienden voor lege smartphonebatterijen en een nieuw soort (a)sociaal gedrag. Er zijn nog zekerheden want de Belgische biercultuur wordt eindelijk immaterieel erfgoed. Daar drinken we voortaan niet meer dan tien eenheden alcohol op. En Jay Vleugels mist een belangrijke vergadering terwijl de tijd soms mannequingewijs leek stil te staan. We kregen een van trots glimmende Greg op de goudgele stranden van Copacabana. Voetbalkoning Cristiano kan een trofeekast van Ibrahimokea bijzetten terwijl de immer beschaafde Jan Balliauw een onzachte knuffel kreeg van een voetbalfan die iets meer dan tien eenheden alcohol op had. Op de Mont Ventoux wappert voortaan een Belgische vlag neergeplant tussen de witte keien dankzij ene hardtrappende Thomas. En Peter S. kon zich in de verzengende zandbak van Qatar voor de tweede keer op rij in een regenboogtrui laten hijsen. Tom Boonen vreet een kassei te veel in Noord-Frankrijk en Florian ‘Poef’ Van Acker zorgt op zijn beurt voor het eerlijkste sportmoment van het jaar. Gilles ‘De Mol’ Van Bouwel leidt tot tweemaal toe half Vlaanderen om de tuin. En een ontluikende Lize Spit zorgt voor de zotste boekenverkoopcijfers sinds Dagelijkse Kost 23. Ramsey Bolton (GoT) wordt vakkundig verwerkt tot hondenvoer. Radiohead en Metallica brengen nog eens een dikke dijk van een plaat uit. Een oerdegelijke Paul McCartney wordt niet door iedereen herkend op de wei van Werchter. En Keith Richards en Iggy Pop leven nog!

 

Voor 2017 wens ik iedereen een federale begroting in evenwicht, veel machtige muziekmomenten en een goede gezondheid.

 

En dan nu toastjes smeren en meekwelen met De Tijdloze.

 

(BG)

 

Meer lezen...

 

Concert report: King Gizzard and the Lizard wizard

22 JUN 2017

 

Concertreport: King Gizzard & The Lizard Wizard (4/5)

 

Stomende set vol knotsgekke krakers

 

De album-teller van King Gizzard & The Lizard Wizard staat in 2017 al op twee wat het totaal sinds hun ontstaan in 2010 aandikt tot tien stuks. Met Flying Microtonal Banana (februari) en Murder Of The Universe (vorige week) brachten deze Aussies twee massieve knoerten vol psychedelische parels uit; en het is nog niet gedaan want er komt dit jaar zeker nog een derde en misschien zelfs nog een vierde schijf. Gelukkig is de kwantiteit recht evenredig met de kwaliteit. Naast de prijs voor gekste bandnaam kunnen ze ook die van meest stomende set vol knotsgekke krakers met gemak wegkapen voor de neus van hun genregenoten.

 

Een band bestaande uit zeven rasartiesten is eigenlijk een klein orkest, gelijk welk genre gespeeld wordt. Na het voorprogramma mocht het zootje ongeregeld uit Down Under ten tonele verschijnen. Met Rattlesnake kregen we meteen een psychedelische swinger van formaat tegen de bijters. De uitzinnige meute ging geheel op in de bezwerende melodie en kweelde uit volle borst mee: rattlesnake!, rattlesnake!, rattlesnake!... Met een gezonde portie avant-garde à la grootmeester Zappa rockte de formatie uit Melbourne zich een brede boulevard door hun lijvige set. De concertclub was uitverkocht en de zinderende hitte van buiten drong via de boxen binnen in de hijgende zaal. Géén airco-systeem is hier tegen opgewassen.

 

Ook Nuclear Fusion en Sleep Drifter werden gedreven naar voor gebracht. Bevangen door hallucinerende zweetdampen gingen we volledig op de krankjorum King Gizzard-trip. Het perfecte samenspel van de zevenkoppige formatie zorgde voor zotte taferelen. Dansende lijven, lachende gezichten en parelende voorhoofden waren terecht hun deel. Halverwege brachten de Aussies hun Alter Me/Alter Beast-tracks ten berde. Met de energie die van deze vette strepen hardrock uitgaat kan je heel Kortrijk mee voorzien van licht. De vloer veranderde in lava met een huppelend publiek als gevolg. Robot Stop en The Lord Of The Lighting zorgden naar het einde toe voor enkele muzikale hoogtepunten. De strakke set werd door frontman Stu McKenzie in ontbloot bovenlijf afgewerkt. Dagelijkse kost voor deze gestoorde bende.

 

‘Who needs drugs if you got King Gizzard & The Lizard Wizard!’

 (BG)

Meer lezen...

Steak – No God To Save

22 JUN 2017

 

Cd-review: Steak – No God To Save (4/5)

 

Urban desert rock

 

Stoner muilperen van uit London in plaats van de Californische woestijn, het is eens iets anders maar daarom zeker niet minder. Al zeven jaar bouwt Steak, met de Britse metropool als uitvalsbasis, een carrière uit in alternatieve rockmiddens. Met een snedige combinatie van fuzz-, stoner- en desertrock zijn we na Slab City (2014) toe aan een tweede loeier van formaat. No God To Save heeft heel wat in zijn mars en mag niet zomaar onder de radar blijven sluimeren. Door hun herkomst en hun vurige keuze voor deze hemelse muzieksoort kunnen we misschien van een nieuw subgenre spreken: ‘urban desert rock’, yeah!

 

Opener Overthrow werd opgebouwd volgens het gekende recept van de stonergrootheid Kyuss. Doorknallen met de nodige twists om de aandacht van de luisteraars krachtdadig bij de les te houden. Gierende gitaren en vranke vocals zijn meteen ons deel en de huiskamer verandert prompt in een dor rotslandschap. Ook Coke Dick geeft er een razende lap op. Het drumstel wordt bedreven afgeranseld en is als strakke maatmeter duidelijk aanwezig. Clones vliegt iets minder bevlogen door de boxen en kan niet meteen een blijvende indruk nalaten. King Lizard daarentegen strooit dan weer royaal met rauwe riffs alsof het kerstmis is voor adepten van het genre. Het refrein werd hier opgevuld met langgerekte oooooh’s die bevorderend werken voor het meezingen. Ook Living Like A Rat en vooral Rough House staan als een huis vol steengoede stonerstenen. Steak is een band uit één stuk en de leden vullen elkaar naadloos aan. Het ongepolijste gitaarspel gaat zo nog enkele tracks verder tot we bij The Ebb met een instrumentaal streepje akoestisch getokkel in schoonheid afsluiten.

 

No God To Save is een zeer verdienstelijke schijf, een gebalde knuist wit van ongebreidelde woede. Ideaal om wat stoom af te blazen.

 

 (BG)

Meer lezen...

Photo report: Hellfest 2017

20 JUN 2017

 

Hellfest - Clisson, France  16-17-18 juni

 

Pics: 4T6 Photography

 

Meer lezen...

Photo report: Graspop 2017

18 JUN 2017

 

Graspop 2017 - Dessel

 

Foto's: Gert Daemen

 

Meer lezen...

Photo report: Epica

14 JUN 2017

 

Epica

At Bibelot te DORDRECHT 11-06-17

 

Meer lezen...

Concert report: The perfect Tool

09 JUN 2017

 

The Perfect Tool @ De Kreun (7/6/17)  (4,5/5)

 

Bij gebrek aan het origineel

 

Bij gebrek aan het origineel zoekt men de beste alternatieven. Onder dit motto zijn de laatste jaren al heel wat coverbands van allerlei pluimage ontsproten die zich specialiseren om één welbepaalde topband met wisselend succes na te doen. Zo zijn Mac Sabbath, die klassiekers van Ozzy en co in een hamburgerjasje steken, en Mini Kiss, de dwarf version van Gene Simmons en zijn gevolg, slechts een greep uit de wildgroei aan formaties met een adoratie voor één muzikale grootmacht. Zo heb je ook The Perfect Tool uit Boston die met passie voor perfectie de echte Tool weet na te spelen.

 

De Kreun was voor de gelegenheid uitverkocht. Onze eigen Bulls On Parade, op wereldniveau misschien wel het beste RATM-surrogaat, mochten de boel in lichterlaaie zetten en een dikke drie kwartier aanwakkeren. De lyrics van Zach De La Rocha en co bleken na een twintig jaar nog steeds brandend actueel te zijn, met dank aan ene D. Trump. Het publiek deed gewillig mee en zong de opruiende slagzinnen uit volle borst mee. Een halfuur later was het de buurt aan The Perfect Tool om de sfeer erin te houden. Dat lukte moeiteloos en met de ogen dicht konden het evengoed Maynard James Keenan en zijn jolige bende zijn die voor onze neus die de stevige brokken hardrock in het Kortrijkse zwerk keilden. De Amerikaanse coverband is bezig aan een uitgebreide Europese tournee waar ze volledig Undertow, de legendarische debuutplaat van hun helden, van voor naar achter spelen. De outfit van frontman Mike Rock was ietwat van ‘the pot’ gerukt. Zijn wit geschminkte tronie en zijn korte spandex legging konden er nog mee door. Maar het witte topje met valse boezem was er misschien net over. Maar de kunstvorm van het imiteren kent geen grenzen. Al zeker niet als de inhoud van hoog niveau is. Met opener Intolerance kregen ze de opgedaagde massa meteen op hun hand. Niet alleen de kaalkop en vocals van de frontman leken griezelig op het origineel, ook het licht gebogen koortsachtige wiebelen kwam zeer authentiek over. Tool-classics als Prison Sex, Sober, Swamp Song en de titeltrack zelf werden met open armen in ontvangst genomen. Na het lijvig Undertow-hoofdstuk namen ze uitgebreid de tijd om met veel bravoure nog wat krakers te poneren. Zo mochten Ænima, Vicarious en Schism niet in de setlist ontbreken. Het enige verschil met het origineel waren de korte bindteksten waar frontman Rock in tegenstelling tot the real deal in grossierde. Een familiaire gezelligheid die bij nonkel Maynard toch soms ontbreekt.

 

En dan nu hopen dat de echte Tool de komende jaren nog eens naar ons landje afzakt of toch probeert om na elf lange jaren een vijfde plaat te fabriceren.

(BG)

Meer lezen...