In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
Marco Mendoza
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
13 APR
Betizfest 2019
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Photo report: Alcatraz Club Show:  Wizz Wizard - Y&T
Photo report: Alcatraz Club Show: Wizz Wizard - Y&T
Doro @ Cultuurpodium Boerderij -NL
Doro @ Cultuurpodium Boerderij -NL
Photo report: Graspop 2017
Photo report: Graspop 2017
Photo Report: Ertebrekers
Photo Report: Ertebrekers
Concert report: Kamelot
Concert report: Kamelot
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Concert report: Filter - Combichrist
Concert report: Filter - Combichrist
Cd-review: The Hickey Underworld – Ill
Cd-review: The Hickey Underworld – Ill
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
John Garcia @ Trix
John Garcia @ Trix
Photo report :10 CC live @Zomerloos Gistel
Photo report :10 CC live @Zomerloos Gistel
W.A.S.P - Alcatraz club Show
W.A.S.P - Alcatraz club Show
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Photo report: Midge Ure
Photo report: Midge Ure

The odd man

Mc Lovin


 

“ The truth is out there”

 

De afgelopen maanden ontplooide er zich een waar mediacircus waarvan zelfs ik, met mijn dertig zomers op deze mestbal, met verstomming was geslagen. Kort even voor jullie samengevat: Veel plastiek en andere vuile dingen. Studenten worden boos en verenigen zich rond een genderneutrale “Jeanne D’Arc” die al meer van de grond is gegaan dan het collectief van Playboy Bunny’s in de Playboy Mansion (maar dan met een vliegtuig in plaats van een oude zak in een bordeaux peignoir). Rechts blijft ondertussen met lege blikjes ‘Cara Pils’ naar links gooien, terwijl links hetzelfde doet naar rechts, maar dan met home compost en CO2-neutrale croque monsieurs. Ondertussen doet Kortrijk wat Kortrijk goed kan, namelijk andere grote steden na-apen. Ditmaal met een Anuna wannabe. En als kers op de holy-f*ck-taart belde Joke Schauvliege Bigfoot en E.T op om de boel te komen verklaren, met vele tranen en een, vermoedelijk, voordelige ontslagvergoeding tot gevolg. Al dit geclown zo kort voor de verkiezingen. Ik heb in feite nu al meer materiaal om mijn volledig columnjaar mee vol te krijgen, dan de plastische chirurg die Lolo Ferrari’s “comme ça” heeft moeten vullen. Toch ga ik deze maand lekker over iets anders zwaffelen.

 

Tijdens al dit gepalaver over bosbrossers en complottheorieën, gooide mijn vader een klein en vergeten digitaal artikeltje, van ‘Het Laatste Nieuws’ weliswaar, in mijn shoot. En het voelde alsof ik een vinger in Pikachu’s anus duwde: I was in shock! Eind januari liet onze favoriete appelsien Trump een f*ckload aan Amerikaanse gevechtshelikopters en andere militaire sh*t aan wal komen in Zeebrugge en Antwerpen. Al deze kaboemboems reizen momenteel gezellig door het Europese grondgebied om te stranden aan de grens tussen ons en “Le Putin” himself. Evenveel militair spiergeflex als wanneer je binnen wandelt in de Basic Fit. Trumpie en Putin zijn dus in feite aan het fluimen naar elkaar over de omheining. Jammergenoeg zijn wij de omheining. Nu ze beiden ook uit het ‘missile pact’ zijn gestapt en China ladida ook nogal zelfzeker met zijn militaire pik staat te zwaaien naar de rest van de wereld, begin ik mij toch een beetje zorgen te maken. Ik heb aan een heleboel mensen (ook aan vrienden die altijd goed geïnformeerd zijn omdat ze een abonnement op de Knack en de Story hebben) gevraagd of zij hiervan op de hoogte waren. Collectief klonk er een dikke, vette, met drol overgoten NOPE. Onze Belgische regering heeft van dit alles  niks gepiept aan hun bevolking en dat vind ik nog het ergste van allemaal. Ondertussen gaat wel het Joke-meets-Bigfoot-circus gezapig verder en zijn er geen ogen gericht naar het reële gevaar. Wat wordt ons nog allemaal verzwegen? Leeft Johny Turbo nog? Was onze koloniale periode simpelweg blanke propaganda? Hoeveel echte informatie hebben wij tot onze beschikking? Dat is een interessant vraag die we in ons achterhoofd moeten houden wanneer we binnenkort op de volgende serie leugenachtige idioten gaan stemmen.

 

Om aan te tonen dat onze leiders nog meer relevant nieuws in de met schaduw gevulde hoek der vergetelheid willen duwen: de CBO-burger is terug te verkrijgen in McDonald’s. Ik durf te wedden dat de meesten onder jullie hier ook niet van op de hoogte zijn. Dit was by far het belangrijkste nieuws dat ik de afgelopen tijd te horen kreeg. Nadat macie’do’s ’s werelds beste burger van hun menu schrapte, zijn talloze mensen niet bij de pakken blijven zitten en een petitie gestart. Dit ging gepaard met een hele beweging waar zelfs de ‘gilets jaunes’ jaloers op zouden zijn. In tegenstelling tot onze milieu-activisten en gele frakskes zie je dit niet in de media. Maar god zijt geprezen! Gerechtigheid triomfeert! De overheerlijke CBO is back! Er is nog hoop voor de mensheid en activisme kan inderdaad wonderlijke dingen teweeg brengen.

 

This is The Odd Man saying: I’m such a fu*king fatso, Mclovin 

Meer lezen...

Concert report: Unearth

22 MAA 2019

 

Unearth, Darkest Hour, Misery Signals, Malevolence en Left Behind 

 

Entrepot 22/03/19

 

Pissing in the mainstream voor gevorderden


Het entrepot. Eens iets nieuw proberen. Qua zaal dan, want voor Unearth (5/5) zijn we niet aan ons proefstuk toe. We dalen de trappen af en komen in een betonnen bunkerachtig kelder terecht. De merch van de spelende bands ligt ten toon gespreid op een paar tafels, met onder die tafels grote primitieve Sportsdirect “duffle bags”. Dit alleen al brengt mij terug naar mijn jeugdjaren toen ik nog kleine onbekende hardcoregroepen op gelijkaardige manier hun tshirts aan de man zag brengen in het jeugdhuis achter de hoek. Heerlijk. Het belooft een goede avond te worden.

 

De aftrap wordt gegeven door het Amerikaanse Left Behind (3,5/5). Het handjevol mensen die al op de afspraak zijn laten het optreden op zich afkomen. Weinig bravoure muzikaal, maar een imposante zanger qua figuur. Matig en vrij statisch optreden, zeker voor dit genre, maar de laatste twee nummers kunnen wel bekoren. Ik begrijp waar de groepsnaam vandaan komt, ze blijven inderdaad voorlopig nog wat achterop, maar er is potentieel. Dit is dan ook hun eerste tournee in Europa.

 

Voor Malevolence (4,5/5) is de zaal al beduidend voller, en terecht. Wat een bom! Halfgeschoren Britse jonkies met sportshortjes en tattoos all over. Strakke set van begin tot eind, alles moet kapot. En het publiek smult ervan. Lang geleden dat ik moest vrezen om een trap tegen mijn bakkes te krijgen door één van de wild om zich heen maaiende individuen die de pit doorspartelen. Maar als het kwaad wilt…

Malevolence is dan ook de perfecte bandnaam voor dit enige niet Amerikaanse explosieve vijftal. Ze bespelen het publiek meesterlijk en zorgen voor het eerste hoogtepunt van de avond. Als de micro ter hoogte van het publiek gehouden wordt, springen de fans erop als een school piranhas uit het water, en allen kennen ze de teksten. Het kon ons ten zeerste bekoren, wat ons na het optreden regelrecht naar hun merch stand brengt, waar ze nog zelf de verkoop doen. Wanneer we ze feliciteren met hun overdonderend en energiek optreden, zijn ze oprecht gecharmeerd. “Thanks man, appreciate it”. Daar gaat het om, appreciatie. Het heet niet voor niets de “death to false metal core tour”. Vanavond staan hier een resem bands die trouw blijven aan hun idealen en hun muzikale explosiviteit. Pissing in the mainstream voor gevorderden. Dit is waar het om draait, interactie met het publiek en de muziek spelen waarin je gelooft. Next up,

 

Misery Signals (3,5/5). Je zou het de geblondeerde zanger niet nageven op straat als je hem zou voorbijlopen, dat er uit die keel zo een zoetgevooisde grunt kan komen. Muzikaal een stuk melodischer dan Malevolence, waardoor het er in het publiek ook wat rustiger aan toe gaat. Alleen kwamen de misery signals tijdens dit optreden vooral van de P.A., want de zang gaat ergens verloren in de boxen, wat de kwaliteit van het optreden naar beneden haalt. Ze hadden er nochtans zin in. Enig lichtpuntje was toen de fan met Hatebreed shirt de micro uit blondie zijn handen sneerde en de zang even overnam. Dit kon toch nog een glimlach op zijn gezicht brengen.

 

Dan is het tijd voor de band waarvoor wij ons ticket op de kop tikten: Unearth. Hun nieuwe plaat Incinerate, die vooral over de brandend actuele klimaatproblematiek gaat, is alvast een pareltje, zo niet hun beste ooit. De set bestaat dan ook hoofzakelijk uit nummers van deze topplaat. Unearth is altijd een vrolijk zootje ongeregeld op het podium en de heren genieten er duidelijk van. Het ontaardt dan ook snel in een heus metalcorefeestje. Naar het einde toe krijgt een fan nog een open doekje voor de authenticiteit van zijn Unearth t-shirt. De heren gaan al een kleine 20 jaar mee in het genre, avonden als deze bewijzen waarom: their will be done! Darkest Hour (4/5)mag deze avond afsluiten. Het is een co-headline toer met Unearth, om de andere dag mogen zij als laatste de fans huiswaarts sturen. Persoonlijk is Darkest Hour iets minder toegankelijk dan Unearth, maar de bebaarde heren slagen er toch deels in hun enthousiasme over te brengen op het publiek. Het zorgt voor een waardige afsluiter.

 

Kortom, een topavond met snedige metalcore, waarvoor we met plezier nog eens terugkomen naar het Entrepot!

 

Alexander Clarysse

Meer lezen...

Photo report: Delv!s - Ertebrekers

15 MAA 2019

 

Delv!s - Ertebrekers

 

De kreun Kortrijk, 15/03/2019 

 

Pics: Tommy Debecker

Meer lezen...

Concert report: Godsmack

13 MAA 2019

 

Godsmack

 

Support: Like A Storm   

 

Trix – Antwerp 13/03/2019

 

Like A Storm start stipt om 20 uur met ‘Pure Evil’ uit hun album ‘Catacombs’, het album dat zijn stempel zet op dit optreden met uitzondering van de songs Wish You Hell, Become The Enemy en Love You To Hate Me uit ‘Awaken The Fire’. Like A Storm is een modern metal band die hun songs een zeer toegankelijke touch geven. De structuren zijn ietwat voorspelbaar. Er wordt handig gebruik gemaakt van simpele melodieën wat refreinen betreft. Cleane zang gaat hand in hand met schreeuwerige uithalen en komen in elke song voor. Sommige songs proberen zich af te zonderen door het gebruik van een bottleneckgitaar in- en outro (Wish You Hell) en didgeridoos (Become The Enemy en The Devil Inside). Het geluid valt best mee. De set duurt 40 minuten. Leuk weetje: met uitzondering van drummer Zach Wood bestaat de band verder uit broers Chris, Matt en Kent Brooks. En ze vallen in de smaak bij het vrouwelijk geslacht.

 

Vóór Godsmack de deur intrapt worden we getrakteerd op een technisch staaltje geluid en licht. Er wordt een remix vol samples de zaal ingeslingerd voorzien van een spetterende lichtshow (!). Het start met het drumwerk van Queen’s ‘We Will Rock You’ en herkenbare deuntjes worden er kort na elkaar in verweven. We horen samples van o.a. Rush en Aerosmith. Mooi origineel opwarmertje. Het echte werk begint met ‘When Legends Rise’ uit hun gelijknamige album. Godsmack, en in het bijzonder Sully, heeft er zin in. Het geluid is loepzuiver (drums!!) en de lichtshow gewoonweg verbluffend. Uitschieters zijn ‘Crying Like A Bitch’, Straight Out of Line’, ‘Awake’, ‘Keep Away’ en ‘Voodoo’. Het showgedeelte mag er ook zijn. Op een gegeven moment krijgt het drumstel gezelschap van een tweede drumstel uitgebreid met een percussieset. Sully neemt plaats en er ontstaat een soort drumbattle waar Sully zich profileert als uitstekend percussionist. Dit wordt door een bomvolle Trix gesmaakt. We worden verwend: ‘Come Together’ van The Beatles wordt gecoverd én omgetoverd in een brok rockgeschiedenis. Stukjes wereldbekende muziekjes volgen elkaar op. ‘Tom Sawyer’ (Rush), ‘Dream On’ (Aerosmith), ‘Back in Black’ (AC/DC) en de gitaarfinale van ‘Stairway to Heaven’ (Led Zeppelin) volgen elkaar op. Met ‘Whatever’ wordt de setlist afgesloten. We krijgen drie toegiften. Eerst volgt er een (te lange) uitleg door Sully over het project ‘Scars’. Dit gaat over o.a. financiële hulp voor mensen met psychische problemen. (Bekende namen worden genoemd: C.Cornell, Chester Bennington..) Daarna volgt ‘Under your Scars’ met Sully op keyboard. Een tearjerker te vinden op ‘When Legends Rise’. De tweede toegift ‘Bulletproof’ verdrijft de melige sfeer gevolgd door het met volle overgave gebrachte ‘I Stand Alone’.

 

Wat opviel was dat gitarist Tony Rombola zichzelf niet in de kijker zet. Eigenaardig want hij speelt zeer voortreffelijk gitaar. Zijn solowerk is herkenbaar. Het is zijn werk. Uitstekend werk. Godsmack rules..en hopelijk blijft dit zo want ‘When Legends Rise’ klinkt anders..

 

Guido Grymonprez

 

Meer lezen...

Photo report: Tears for Fears

21 FEB 2019

 

Tears for Fears 

 

Lotto Arena Antwerpen, 20/02/2019

 

Pics: Steven T'joen

Meer lezen...

Photo report: Marc Ribot's Ceramic Dog

19 FEB 2019

 

Marc Ribot's Ceramic Dog

 

De Casino, St-Niklaas - 16/02/2019

 

Pics: Frank Verlinden

Meer lezen...

Photo report: Steel Panther

16 FEB 2019

 

Steel Panther

Support: Gus G

 

De Mast, Tothout, 16/02/2019

 

Pics: Tom Van der Stede

 

Meer lezen...
Page 1 of 93
Goto page: 1, 2, 3 ...