Life Of Agony
Mastodon – Emperor Of Sand
Body Count – Bloodlust
Elbow – Little Fictions
Metallica – Hardwired
Sabaton - The Last Stand
Agenda
26 MEI
Wovenhand
04 JUN
Rory Gallagher International Tribute festival (IRL)
04 JUN
Vestrock 2017
15 JUN
The Afghan Whigs
18 JUN
Hellfest 2017
19 JUN
Eddie Vedder
22 JUN
Lollapalooza Parijs 22 & 23 juli 2017
26 JUN
The Thurston Moore Group
02 JUL
Rock Werchter 2017
16 JUL
Blues Peer
01 AUG
U2
11 AUG
Bryan Adams
13 AUG
Alcatraz 2017
16 AUG
Sziget 2017
20 AUG
W-festival 2017
24 AUG
Sonus Festival - Croatia
10 SEP
Lollapalooza Berlin
22 OKT
Y&t
14 NOV
Doro
07 DEC
Threshold
Fotogalerij
Photo report: Alcatraz Club Show:  Crobot - Scorpion Child
Photo report: Alcatraz Club Show: Crobot - Scorpion Child
The Bollock Brothers @ Harmonie Oudenaarde
The Bollock Brothers @ Harmonie Oudenaarde
Photo Report: Afro C Festival Bredene 2016
Photo Report: Afro C Festival Bredene 2016
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Photo report: Glenn Hughes Ft Doug Aldrich - Cultuurpodium Boerderij (NL)
Photo report: Glenn Hughes Ft Doug Aldrich - Cultuurpodium Boerderij (NL)
Photo report: Bryan Ferry
Photo report: Bryan Ferry
Photo report: Dranouter 2016
Photo report: Dranouter 2016
Roeselare Jazz Festival
Roeselare Jazz Festival
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Concert report: Taxiwars - Nijdrop
Concert report: Taxiwars - Nijdrop
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Vd review Like a Storm - Awaken the Fire
Vd review Like a Storm - Awaken the Fire
Buddha Bash 2015
Buddha Bash 2015

De Grillen van Gheysen

2016, a bad year for...


 

 

 

2016, a bad year for ...

 

Bommen in Aleppo, Istanbul, Brussel... Doe-het-zelf-terroristen in Nice, Berlijn, Orlando... Een boze man met blonde toupée en oranje tronie wordt verkozen tot nieuwe leider van het Vrije Westen. Poetin en Erdogan laten zich niet doen en rollen hun dictatoriale spierballen. Zwarte piet wordt bleek van schrik en de Britten gooien roet in het Europese zevengangenmenu. En de schaapjes mekkeren bij nachte over een kerststal, begot. Een bende onderschatte Welshmen spelen een zootje overschatte Belgen volledig uit Vertonghenverband. Een club uit het Brugse wordt na elf jaar nog eens kampioen. Olli gokt en … verliest. Samsonseks – what's in a name – wordt tot woord van het jaar verkozen. En rood vlees blijkt nog iets ongezonder te zijn dan eerst gedacht. Bazart wordt purper gedraaid. Rihanna miste haar kans op eeuwige Limburgse roem en ook Fred Durst en de zijne tekenen present om één van de slechtste vertoningen op Belgische festivalbodem ten berde te brengen. Bowie wordt voorgoed the starman waiting in the sky. Cohen is voor altijd last year's man, hallelujah. Prince scheert weg in zijn little red Corvette. The Voice of Europe zal als marktkramer blijven bestaan. Voor George Michael was het zijn laatste Kerst. En ook Thielemans tootst ctr+alt+del, Bluesette for national anthem, please.

 

A good year…

 

DiCaprio krijgt eindelijk een blinkend Oscarbeeldje. Pikachu zorgt samen met zijn Japanse vrienden voor lege smartphonebatterijen en een nieuw soort (a)sociaal gedrag. Er zijn nog zekerheden want de Belgische biercultuur wordt eindelijk immaterieel erfgoed. Daar drinken we voortaan niet meer dan tien eenheden alcohol op. En Jay Vleugels mist een belangrijke vergadering terwijl de tijd soms mannequingewijs leek stil te staan. We kregen een van trots glimmende Greg op de goudgele stranden van Copacabana. Voetbalkoning Cristiano kan een trofeekast van Ibrahimokea bijzetten terwijl de immer beschaafde Jan Balliauw een onzachte knuffel kreeg van een voetbalfan die iets meer dan tien eenheden alcohol op had. Op de Mont Ventoux wappert voortaan een Belgische vlag neergeplant tussen de witte keien dankzij ene hardtrappende Thomas. En Peter S. kon zich in de verzengende zandbak van Qatar voor de tweede keer op rij in een regenboogtrui laten hijsen. Tom Boonen vreet een kassei te veel in Noord-Frankrijk en Florian ‘Poef’ Van Acker zorgt op zijn beurt voor het eerlijkste sportmoment van het jaar. Gilles ‘De Mol’ Van Bouwel leidt tot tweemaal toe half Vlaanderen om de tuin. En een ontluikende Lize Spit zorgt voor de zotste boekenverkoopcijfers sinds Dagelijkse Kost 23. Ramsey Bolton (GoT) wordt vakkundig verwerkt tot hondenvoer. Radiohead en Metallica brengen nog eens een dikke dijk van een plaat uit. Een oerdegelijke Paul McCartney wordt niet door iedereen herkend op de wei van Werchter. En Keith Richards en Iggy Pop leven nog!

 

Voor 2017 wens ik iedereen een federale begroting in evenwicht, veel machtige muziekmomenten en een goede gezondheid.

 

En dan nu toastjes smeren en meekwelen met De Tijdloze.

 

(BG)

 

Meer lezen...

Enter Shikari - Le Grand Mix

15 MEI 2017

 

Enter Shikari @ Le Grand Mix, Tourcoing  14/05/2017

 

Pics: Nathan Dobbelaere

Meer lezen...

Filmreview: King Arthur: Legend Of The Sword

11 MEI 2017

 

King Arthur: Legend Of The Sword (3,5/5)

 

Rock, Excalibur & roll  

 

Nadat de topserie Sons Of Anarchy was uitgereden kwamen de hoofdrollen in kaskrakers voor Charlie Hunnam (Green Street Hooligans, The Lost City of Z…) niet uit de lucht vallen. Met de rol van King Arthur in de kersverse adaptatie van de middeleeuwse mythe door Guy Ritchie (Sherlock Holmes, Snatch en Lock, Stock & Two Smoking Barrels) zou daar wel eens verandering in kunnen komen. De ex-Madonna-Guy neemt na Sherlock Holmes (1 en 2, nr. 3 is onderweg) en The Man From U.N.C.L.E. (2015) en derde klassieker, behorend tot het Britse cinema-erfgoed, onder handen voor een remake waar het kruim van de filmcritici (zie Humo en De Morgen) duidelijk niet op zat te wachten. Volgens ons slaagt Ritchie met voldoening en heeft de Britse badass, na zijn laatste relatief saaie worp, een vermakelijke prent afgeleverd alwaar je het verstand best op 0 zet.

 

Het eerste kwartier – waarin de voorgeschiedenis van de grote King Arthur-historie met de nodige toeters, breedopgezette veldslagen, majestueuze quotes en bellen wordt afgehandeld – gaat vlot, misschien iets té vlot. Maar deze obligate intro is nodig zodat de rest van het twee uur durende epos toch ergens steek houdt. Een afgetrainde Hunnam (Arthur) steelt de show, een (te) snel gecaste Jude Law (Vortigern) als slechterik doet zijn stinkende best, maar het is vooral het zwaard Excalibur dat doorheen de film een prominente rol opeist. Zodra het stuk betoverde vechtmetaal in beeld komt, stijgt de spanning. Zet daar de twee stoere klauwen van Arthur rond en je krijgt onderhoudende cinema. Af en toe grijpt Ritchie terug naar zijn snelle vertelstijl (zie Snatch, RocknRolla en Lock, Stock…) waardoor het mythische verhaal geen enkele keer stil valt of vertraagd wordt door ellenlange conversaties. De hedendaagse zinsneden met de nodige ‘fucks’ moet je er bijnemen. Daarnaast zijn enkele kleine rollen weggelegd voor toppers van de tweede rij en één wereldberoemde oud-voetballer (wie zoekt die vindt, moeha). Zo speelt Aidan Gillen (Lord Baelish uit Game Of Thrones) de pannen van de daken van heel Londinium (Londen in’t Latijn). Wie fan is van fantasy met klinkend zwaardgekletter zal niet bedrogen uitkomen. Of je jouw filmkont daarvoor in een cinemazetel moet ploffen is een andere vraag.

 

Desalniettemin kwamen we zonder het filmische mes in de rug thuis en gingen we met een verzadigd gevoel slapen. Maar dat kan ook te wijten zijn aan onze late-night-snack bij de plaatselijke pitaboer.

(BG)

Meer lezen...

Concert report: Groezrock 2017

05 MEI 2017

 

Dag 2 - Groezrock 30/04/2017

 

 

 

Ondanks de vele ‘lokale’ festiviteiten dat weekend dan toch de tijd gevonden om samen met het mooi weertje de sfeer te gaan opsnuiven op GroezRock in Meerhout. Dit op de 2de dag van het festival. Grootste reden is om nog eens Undeclinable Ambuscade te kunnen gadeslaan op hun once-in-a-lifetime reünie op dit festival. De groep liet me een grote indruk na bijna 16 jaar geleden bij het uitbrengen van het album Sound City Burning.

 

Nog maagd zijnde qua naar GroezRock gaan en als “eerste” festival van het seizoen zijnde,  slaan we hier 2 vliegen in 1 klap. Kort na de middag gearriveerd, en na een kwartiertje stappen van de parking komen we aan. Gemakkelijk raken we door de entree en begeven we ons direct naar de “monster energy” stage (hoofdstage) om er Belvedere te checken. Stevige Canadese melodieuze punkrock die zoet binnengaat maar geen echte hoogtepunten kent. Wat me opvalt is het volume van het optreden (van alle optredens in de “monster energy” tent). Ik bracht m’n oordoppen mee, maar vond ze niet echt nodig daar. Wat in de “Back to Basics” tent wel het geval was. Na Belvedere gaan we naar de “Watch Out Stage” waar Mobina Galore aan het spelen is. Zalige band, 2 energieke Canadese vrouwen die er op los beuken met een stem die me wat aan Courtney Love of L7 toestanden doet denken. Met een zeer minimalistische setup weten ze mij zeker te bekoren. Rechtdoor punkrock, de thrash van de punk als het ware. Zalig …

 

Daarna terug naar de main voor Zebrahead. Amerikaanse Ska-Punk / HipHop band die zowat de ruimte vult tussen hiphop en punk. Naar t schijnt ben je ervoor of niet. Ewel , eerlijk gezegd hebben we maar een nummer of 2 geluisterd. Qua klank zat het wel snor. Maar het miste me aan enthousiasme om het volledig uit te horen. Dan wat gaan knabbelen dat we niet door onze stokskes vallen …

 

Rond 17u richting Back to basics stage voor Counterfeit. Een Engelse Punk Rock band met als zanger een blijkbaar bekende Engelse acteur Jamie Campbell Bower. Hij zou meespelen in the Twilight Saga en één van de Harry Potter films. Wat direct opvalt zijn de 3 gitaristen die toch redelijk allemaal wel hetzelfde spelen, (waarom dan 3 gitaristen?) en het redelijk wat materiaal dat die gasten geetalleerd hebben. Met een backdrop die geheel de achterwand van de stage vult is het een redelijk duidelijke zaak dat dit een band is die kosten nog moeite spaart om er te geraken als band. In 2015 begonnen als band en nu al zo’n tours doen kan volgens mij maar op 2 manieren. Ofwel ben je als band direct echt de top, en verdien je dit. Ofwel heb je connecties en bakken geld om de nodige deuren te openen. Aan jullie de keuze uiteraard ….

 

Daarna komt voor mij het hoogtepunt van de dag. De reünie van Undeclinable Ambuscade. Wat keek ik daar naar uit. Ooit eens 16 uur in de wagen gezeten naar Portugal met enkel 2 cd’s in de auto, Sound City Burning van Undeclinable Ambuscade en Toxicity van System of a Down. Met als resultaat 16 uur luisteren naar Toxicity op de heenweg en 16u luisteren naar Sound City Burning op de terugweg. En ‘k moet zeggen, beide ritten waren zo zalig dat we er geen enkele minuut aan gedacht hebben om de cd af te leggen. Digitale muziek toestanden waren nog een ver van mijn bed show dan …. Man man, wat komen we vlug oud.

Back to business nu, Undeclinable Ambuscade is een Nederlandse punk rock band begonnen in 1992, die indertijd vlug veel furore maakte in Nederland, België, Italië en Spanje.

De tent zat goed vol en het feest kon beginnen. Nostalgie tot en met … Een strakke set met een tent vol meezingers. Zalig !!! Songs zoals Snowboard, 7 years, Can’t bring me down, Magic Hairspray, African Song, Trapped, …. één voor één zalige meezingers, en dat had het publiek ook wel duidelijk begrepen.

 

Na mijn ‘hoogtepunt’ van de dag gezien te hebben begeven we ons nog eens naar de “main stage” om daar Pennywise te checken. Blijkbaar was het concert hoofdzakelijk het spelen van hun bijna 22 jaar oude album “About Time”. Eerlijk gezegd heb ik niet echt hoogtepunten meegemaakt tijdens hun optreden, behalve dan het “nog altijd” charismatische Bro Hymn die terug een vol podium lokte en met geheel de tent op zijn kop zette.

 

Tot slot kan ik meegeven dat dit een leuk en eigenlijk wel rustig festival is waar niet constant voor de voeten wordt gelopen door te veel volk. Ik hoor dat het festival 3 keer kleiner was dan vorige jaren, maar dat deerde mij langs geen kanten. Aanschuiven aan drank en eten was totaal het geval niet. Wel hadden we terug te maken met de “kartonnen” hamburgers en “gouden” frieten die we trouwens op ieder Belgisch festival vinden. Daarmee bedoel ik vaneigens de slechte kwaliteit en dure kostprijs voor eten die naar mijn smaak op niets trekt.
Waarom zijn al die festivals in België niet wat inventiever en laten ze lokale handelaars het eten niet verzorgen zoals in Frankrijk wel het geval is. Daar krijg je echt eten voor uw geld.

 

Festivalgevoel: 8/10  - Bands: 8/10

review door Vandamme Wouter

Meer lezen...

Photo report: Joe Bonamassa

02 MEI 2017

 

Joe Bonamassa - Lotto Arena - 28 April 2017

 

Pics: Nin Fonténai

Meer lezen...

Photo report: Meuris

22 APR 2017

 

Meuris @ Ab - Brussel

 

Pics: Nin Fonténai

 

Meer lezen...

Concert-report: Soulwax @ LAeronef Lille

11 APR 2017

 

Cd-review: Soulwax – From Deewee (4/5)

Concert-report: Soulwax @ L’Aeronef Lille (5/5)

 

Strakke set in een steriel decor

 

Na twaalf jaar ‘radiostilte’ – de lyrische soundtrack van Belgica niet meegerekend – hadden de Fucking Dewaele Brothers weer goesting om als Soulwax zijnde een schijf te fabriceren. Het werd meteen dé release waar naar Belgische normen de hoogste verwachtingen aan gekoppeld werden. Maar ook hier bewijzen Stephen en David dat hun universele blieps en mondiale melodieën moeiteloos de landsgrenzen overstijgen.

 

Dat het gros van hun concerten op hun Europese tournee hopeloos uitverkocht is, bewijst dat onze eigenste Kraftwerk – want ja, je mag ze gerust met deze Duitse synthpop-pioneers vergelijken – nog steeds naam en faam maken in het buitenland. Ook de namen die naast de originele bezetting werden uitgenodigd om mee te werken aan From Deewee zorgen voor extra cachet. Zo werden er drie drummers van wereldniveau gevraagd. Igor Cavalera (Sepultura, Cavalera Conspiracy…), Blake Davies (Turbowolf) en Victoria Smith (Ipso Facto) droegen alle drie hun ritmisch steentje bij. Deze niet alledaagse plaat moet gezien worden als één geheel met Transient Programs For Drums and Machinery als kloppend hart van het gevaarte. Het album heeft songs (Masterplanned, Missing Wires, Do You Want To Get In Trouble?...) die meteen onder de vorm van een single als parels voor de zwijnen maximale airplay verdienen. Soulwax zou Soulwax echter niet zijn mochten er met experimentele strepen electropop (Conditions Of A Shared Belief, My Tired Eyes, Here Comes The Men In Suits…) grenzen worden opgezocht. We keken er toch naar uit hoe de kersverse plaat live naar voorgebracht zou worden.

 

Na een mooie lentedag staken we zonder politiecontrole de zuidelijke landsgrens over richting de parel van Noord-Frankrijk, Rijsel. Stephen en David weten heel goed in welke zalen ze willen aantreden want L’Aeronef mag met recht en rede bij de gezelligste concertclubs van de regio gerekend worden, de buitenkant met bijhorend shoppingcenter niet meegerekend. De concertgangers werden vakkundig opgewarmd met een DJ-set van Deewee DJ’s. De zaal liep aardig vol en er hing een ongedwongen vrijdagavondsfeer. Klokslag 21u en geen minuut later schoot Soulwax uit zijn eigengereide startblokken. Alle nieuwe From Deewee-songs werden in een alternatieve volgorde naar voor gebracht met het oerdegelijke gedrum van Cavalera op Missing Wires als eerste hoogtepunt. Het strakke steriele decor stond in schril contrast met de huppelende blieps die de dansende massa frivool besprenkelden. De drie drummers, die met oog voor enige symmetrie op de bühne waren gepositioneerd, zetten elkanders gedrum kracht bij die Safri Duo deed verbleken. Zonder een wall-of-sound-effect als nefast gevolg mochten de trommelaars zich als perfect afgestelde metronomen uitleven. Je zou haast vergeten dat er centraal op het podium nog enkele topmuzikanten van eigen bodem aan het werk waren. Het publiek, dat volgens onze oren hoofdzakelijk uit Vlaamse fans bestond, was uitgelaten en werkte trouw mee om van iedere opbouw naar een climax een onvergetelijk moment te maken. De gebroeders Dewaele hebben gelijk wanneer ze zingen dat machinery the answer is, maar de bediener moet wel op het juiste moment de juiste knop omdraaien en daar blijven David en Stephen heer en meester in. NY Excuse zorgde voor een uitgelezen excuus om het concert nog een paar dartele minuten langer te laten duren. Deze live-vertoning was af tot in de puntjes.
(BG)

Meer lezen...
Page 1 of 67
Goto page: 1, 2, 3 ...