Trixie Whitley - Lacuna
Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Agenda
29 MEI
Annisokay
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
04 JUL
Indochine
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Sevendust - Blood & Stone

23 OKT 2020

 

SEVENDUST – Blood & Stone

 

Kijk eens aan. Een nieuwe schijf van SEVENDUST. Hun dertiende worp. Nu-Metal is nog lang de wereld niet uit. De plaat start met ‘Dying To Live’. Een krachtige en toegankelijke song met alle gebruikelijke ingrediënten die het genre typeren. ‘Love’ gaat een versnelling hoger. Tijdens het refrein halveert het ritme. Mooie melodieuze zang over het aparte drumritme heen. ’Blood From A Stone’ is een échte SEVENDUST-song. Zeer afwisselende zangpartijen op een uitstekend drum- en ritmegitaarspel. ‘Feel Like Going On’ is een rustige song met zachte melodieuze zang en achtergrondsynths. Hier laat zanger Lajon Witherspoon het talent horen waarover hij beschikt. Topsong.

 

‘What You’ve Become’ start melig. De intro neemt je in het ootje want je verwacht een soort ballade. Al gauw worden alle registers opengegooid. Het refrein is een earwurm.

 

‘Nothing Left To See Here Anymore’ heeft veel weg van een moderne wals. Traag en hitparadegevoelig. Dé song om de band te laten ontdekt worden door het grote publiek. Een opvallende song is ‘Against The World’. Een krachtige en melodieuze song met drama. Sterk.

 

De schijf eindigt met een cover. ‘The Day I Tried To Live’ (Sound Garden). Een cover brengen van een ter ziele gegane superband vind ik persoonlijk gewaagd. Het is zeer moeilijk om de song iets extra mee te geven die de song ten goede komt. Hier is dat niet anders. De ziel is er uit.

 

‘Blood & Stone’ telt dertien songs. Iets van het goede te veel vind ik. Gelukkig gaan er maar drie songs over de vier minuten. De schijf is over het algemeen zeer toegankelijk. De productie is top en was van de hand van Michael “Elvis” Baskette. Producer bij o.m. Slash en Alter Bridge. De gitaren klinken fantastisch. SEVENDUST moet oppassen dat ze geen kopie worden van zichzelf. Er is wat gebrek aan variëteit. Ik vind deze plaat geen schijf om aan één stuk te beluisteren. De superproductie maakt veel goed.

 

Guido Grymonprez.

 

Meer lezen...

Concert report: Sound Of Noise

11 OKT 2020

 

Sound Of Noise

 

10/10/2020, Depart XXL, Eventplein - Kortrijk

 

Leven in de brouwerij

 

Bijna dag op dag zeven maanden na de start van de lockdown kon er op het Nelson Mandelaplein te Kortrijk terug een metalfestivalletje doorgaan, een onverhoopte kans in deze onheilspellende herfstmaanden. Sound of Noise was een oorverdovend succes na een verplichte festivalloze zomer, de organisatie was een schot in de coronabubbel, badum tss.

 

Met drie kleppers van eigen bodem kon het coronaproof evenementenplein heel wat metalboots op de been brengen. Ongeveer een 750-tal liefhebbers van het genre kon overdekt genieten. Dyscordia mocht de boel op gang blazen. Met hun tweede optreden van 2020 was het zestal gebrand om te knallen. Enkel de te luide sound zorgde voor iets te veel noise in het begin. Maar crowdpleasers Delete/Rewrite, Chthonic Star en Twin Symbiosis kunnen in deze donkere tijden op nog meer bijval rekenen dan voorheen.

 

Daarna mocht Spoil Engine nog eens uit hun pijp komen. Frontvrouw Iris Goessens had haar enthousiasme vooraf al duidelijk gemaakt op sociale media. Gitarist Steven ‘Gaze’ Sanders, the backbone of the band, deed zijn bijnaam alle eer aan. Renaissance Noir, die eind vorig jaar uitkwam, hoort zonder twijfel bij de tien beste Belgische metalalbums aller tijden. De knallers R!OT, The Hallow en Golden Cage werden gedropt en de opgedaagde ‘massa’ kon onmogelijk stil blijven zitten op hun wiebelend klapstoeltje. Gelukkig kon Iris de fans die gingen staan er tijdig op wijzen om te blijven zitten.

 

Evil Invaders mocht deze heerlijke avond afsluiten. De herfstkoude was intussen in onze kleren gekropen maar het viertal deed zijn stinkende best om ons warm te houden. Waren deze jonge wolven een Amerikaans paspoort toebedeeld, dan waren ze het nieuwe vlaggenschip van the Bay Area. Maar als Belgische vaandeldrager van de thrash-metal konden ze hun witte gympies reeds stevig neerplanten naast de rest.

 

Sound Of Noise bracht op de reeds gekende atypische manier van concerten organiseren in coronatijden leven in de brouwerij. Het bestellen via de dorst-app verliep supervlot, iedereen bleef flink in zijn bubbel en de kans op een covid-besmetting bleef volgens ons eigen virologisch aanvoelen onder nul. Meer van dat graag!

 

(BG)

 

Pics: Tom Van der Stede

Meer lezen...

Photo report: Dijf Sanders & Mattias De Craene

03 OKT 2020

 

AMOK1:

 

02/10/2020, SintJakobskerk, Brugge

 

Dijf Sanders & Mattias De Craene. In het kader van AMOK 2020.

 

Pics: Frank Verlinden

Meer lezen...

Concert report: Amenra

26 SEP 2020

 

Amenra Acoustic 

 

Schouwburg Kortrijk – zaterdag 26/09/2020

 

Storm Odette beloofde ons een bewogen weekend en dat werd het ook: massa’s regen, felle rukwinden, afgerukte takken, we kregen het allemaal.
Was dat ook de voorbode voor het dubbelconcert van de Kortrijkse doommetalband?
Geenszins, zo bleek!

 

Op weg naar de schouwburg (een ritje van amper 10 minuten) kregen we echter nogmaals het ganse scala aan weerfenomenen over ons heen: we vertrokken met de felle zon die ons zicht verblindde op het natte wegdek, even later kregen we een hevige stortbui, meteen gevolgd door een dubbele regenboog. Alsof we nog een laatste waarschuwing kregen van de weergoden.

 

Maar die bleken al snel de rust en kalmte teruggevonden te hebben, éénmaal binnen in de schouwburg, die momenteel tijdelijk omgevormd is tot een club-setting met een vlakke vloer.
Daardoor was er ruimte voor een 250-tal toeschouwers, die in bubbel rond het middenvlak zaten waar de band in een cirkel rond elkaar gezeten zou optreden.

 

De sfeer in de zaal was sereen, respectvol en vol verwachting om eindelijk nog eens een écht concert te kunnen meemaken, in een originele opstelling.
We kregen een compleet ander Amenra te zien en te horen dan wat we van hen gewend zijn.
Geen wall of sound, geen schreeuwende zang, geen dreunende bas, geen videoprojectie.
Wél een verrassend sterk bij stem zingende Colin, regelmatig akoestische gitaren, zeer subtiel drumwerk, zelfs hier en daar een vioolstreek (al vond ik de meerwaarde hier niet overtuigend).

 

Neem daar dan een perfect uitgekiende lichtshow bij, en een verstild, zeer aandachtig luisterend publiek, en je krijgt een haast sacrale ervaring, alsof we in een kerkdienst zaten voor een black mass.
De bandleden zaten niet voor niets elk op een oude, lage kerkstoel met hoge leuning.
Zoals gewoonlijk geen applaus tussen de nummers, tot na de cover Het Dorp (Zjef Vanuytsel), en daarna sporadisch nog wat. Maar het applaus barstte wél minutenlang los, nadat de bandleden één voor één de arena verlaten hadden en de gitaar-outro op loop werd gezet en stilletjes – samen met de ring van spots, uitdoofde.


Een magistraal concert, een unieke ervaring voor diegene die er bij waren, en een enige kans ook voor de schouwburg om zo eens een ander publiek aan te trekken.

 

 

Playlist:


Aorte / Razoreater / Les lieux solitaires / Kathleen / Parabol / Diaken / The dying of light / Wear my crown / Ritual / Het Dorp / Ehre / A Solitary Reign / To go on and live with out / The longest night / Deemoed

 

 

Tekst & foto’s : Stefaan Delagrange 

 

 

Meer lezen...

Photo report: STAKE

18 SEP 2020

 

STAKE + Mother

 

Op en Tent, 18/09/2020, Leffinge

 

Twee maal in evenveel maanden met superlatieven zwaaien, is zelfs met deze Corona heisa hier niet aan de orde.

 

Bij deze:  STAKE review Augustus.

 

Wel: Dikke vette proficiat aan de organisatie, crew, band, etc... om zoiets op poten te zetten in deze tijden. 

 

Pure klasse. 

 

Pics: Heidi Mares

 

 

 

Meer lezen...

Debuut-release: HIKKUP

25 AUG 2020

 

HIKKUP

 

Uber klasse

 

Met heel veel trots presenteren we jullie het muzikaal collectief HIKKUP. In de gelederen: Niek Tournois (zanger- ex-Spoil Engine), Tim Vermeulen (drums), Romuald Veys (toetsen), Emile Mosar (gitaar) en Hannes De Caluwe (bas – ex-Guilty As Charged). Maar laat u niet misleiden. Dit West-Vlaams vijftal brengt geen metal maar een mix van jazzy, funky, poprock stuff met een elektro-toets om “U” tegen te zeggen.

 

HIKKUP heeft drie songs uitgebracht. En het zijn pareltjes.

 

'Death March’ start met prachtig easy listening klassiek pianospel waarop prachtig wordt gezongen met warm stemgeluid. Het samenspel met bas, toetsen en drums is van topniveau. Een mooie variabele song met avontuurlijke structuur. Iets over halfweg krijg je een jazz-uitstap van dertig seconden lang.

 

Bij ‘Falling’ krijg je gedubde zang in het poppy refrein dat overgoten is met een swing-jazzy saus. Deze song moet toch een belletje doen rinkelen bij Radio 1. 

 

Too Fast’ is een avontuurlijke trip waarbij de rockgitaar de neus aan het venster komt steken. Een verrassende Moog tilt de song nog een niveau hoger.

 

In oktober worden er nog drie tracks gelost.

 

We hebben hier te maken met een band van topniveau. Hopelijk krijgen we zo snel mogelijk Corona klein en kunnen we met z’n allen genieten van deze talentvolle musici op een podium.

 

Spotify HIKKUP

Facebook HIKKUP

www.hikkup.be

 

Guido Grymonprez.

Meer lezen...
Page 1 of 106
Goto page: 1, 2, 3 ...