Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
Farmer Boys – Born Again
The Night Flight Orchestra
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
02 MAA
Neneh Cherry
08 MAA
The Sore Losers
08 MAA
Doro
13 MAA
Betizfest 2019
22 MAA
Whispering Sons
22 MAA
Unearth
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
10 APR
Marco Mendoza
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
09 JUN
Hello Festival
12 JUN
Whitesnake
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Photo report: Portland
Photo report: Portland
Photo report: Sabaton
Photo report: Sabaton
Photo report: Alcatraz Club Show:  Crobot - Scorpion Child
Photo report: Alcatraz Club Show: Crobot - Scorpion Child
Photo report: Black Label Society
Photo report: Black Label Society
Photo report: Therapy - Arno
Photo report: Therapy - Arno
Photo report: Anvil
Photo report: Anvil
Photo report: Daan - CC Zomerloos Gistel
Photo report: Daan - CC Zomerloos Gistel
Photo report: Reo Rock Roeselare
Photo report: Reo Rock Roeselare
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Concert report: Trivium - Power Trip
Concert report: Trivium - Power Trip
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Concert report: Night of The Proms 2016
Concert report: Night of The Proms 2016
Fi:hP 2015 - Oudenaarde
Fi:hP 2015 - Oudenaarde
Night of The Proms 2014
Night of The Proms 2014

The odd man

Bosbrossers


 

“De waarheid komt uit een brossers mond”- of was het nu kindermond?

 

Bosbrossers, verduidelijking over dit thema moet ik alvast niet meer geven. Het domineert immers de media en de Brusselse donderdagen nog meer dan de uitdrukkelijke stank na de ochtendkak van de dag. Dit fenomeen heeft ervoor gezorgd dat donderdag niet meer bekend staat als uitgaansdag voor onze studerende toekomst, maar eerder als uitstapje-naar-de-hoofdstad-dag. Voor mij goed, zolang ze maar met hun poten van ‘Zondag Josdag’ af blijven! Anywhore, de nevenwerkingen hiervan kwamen, zoals verwacht, ook sneller aandraven dan mijn erectie bij het zien van Emma Watson. Voornamelijk de mening van de belastingbetalende volwassen mens was er snel bij. En net zoals bij de meeste thema’s was dit opnieuw Brugge vs Anderlecht, rechts vs links, pipi vs kaka. En ik sta, weliswaar rijkelijk geamuseerd, op de middenlijn te kijken naar alle “argumenten” die weg en weer geslingerd worden. Soms zinnig, maar vaak zo van de pot gerukt dat het aanvoelt als kijken naar Roland Garros voor debielen. Na het aanschouwen van deze debatten van hoge kwaliteit, kijk ik met een andere bril naar onze jeugdige activisten. 

 

Ik sta er van versteld hoe deze secundaire schoolkindjes dit vanuit het niets hebben teweeggebracht. In mijn tijd waren wij enkel bezig met het ruilen van flippo’s en bevel geven aan onze vrienden om het ‘aan te gaan vragen’ met die rosse van de vijfde klas. En aanschouw generatie nu, persistent little f*ckers, not? Ze staan er, net als onze ‘Gilet Jaune’-mannen: geen organisatie noch leiders of sturing. Gewoon donderdag en Brussel. Zo simpel dat zelfs een drie dagen oude drol op de afspraak aanwezig kan zijn. Dit alles verloopt vreedzaam en zonder een massale boycot of lamlegging van ons Belgische landje (in tegenstelling tot de mama’s en papa’s die soms eens manifesteren). Het verspreidt tevens als een wild vuurtje, mede dankzij sociale media, en het zet andere jongeren aan om ook na te denken over dit thema. Toch inhoudelijker dan de Pokémon-Go fase van twee zomers geleden. Ondertussen wordt hen verweten dat ze niet eens kunnen formuleren wat ze in feite willen. Maar wat verwacht je? Ze zijn gemiddeld 17 jaar. De oudere generatie zegt altijd vol narcisme dat ze beter weet wat goed voor hen is, maar nu groeperen ze zich om aan ons allen te zeggen dat we er eigenlijk de kloten van bakken. Ze willen dat volwassenen, hun ouders, hun grootouders, hun politieke leiders hun werk goed doen, want deze piepjonge generatie moet nog langer op deze planeet vertoeven, dan de galspuwende impotente zakken en zakkinnen op deze wereld (hopelijk toch). Ze weten dus geen oplossing te formuleren; zelfs geen deftige vraag. Maar wees eerlijk, de helft van de uitgesproken meningen die wij de wereld insturen zijn hetzelfde. Iedereen kan een probleem benoemen, maar niet iedereen kan met een oplossing voor de dag komen. En deze jongeren beweren niet dat ze alle oplossingen hebben, maar ze zijn heus niet zo dom om te geloven dat we goed bezig zijn. Dit in tegenstelling tot Joke Schauvliege, die met een bevuilde pamper rondloopt zonder het zelf door te hebben. Ze voelt zich gesterkt door deze betogingen. Ze ziet ze als een signaal dat haar beleid goed is en dan ook maar verder moet worden gezet (namelijk schone lucht kopen in de USSR en Scooby and the Gang verder laten zoeken naar de spookbossen). Moest het beleid dat wordt gevoerd, goed zijn, zouden deze betogingen toch helemaal overbodig zijn, niet?

 

Ach ja, onze regeringen doen “hun best”, maar dit is eerder een verwijt dan een kwijtschelding van hun incompetentie. Wij als stemmende meerderjarigen zijn hier medeplichtig aan, want wij hebben gestemd op deze geniale leiders van vandaag. Diezelfde leiders die ons één van dé basisbehoeftes van onze maatschappij niet konden garanderen deze winter: energie. Dat was voor mij nu eens een geldige reden om de regering te doen aftreden. Wel de stemmers en leiders van morgen maken duidelijk dat wij niet goed bezig zijn en dat is de essentie van deze hele zaak.

 

De jeugd is mij nog maar net aan het ontglippen, maar ik kan nu al een met konthaar gevulde bilspleet van een kloof zien tussen de bospoepers van mijn generatie en de bosbrossers van generatie nu. Ik ben blij en trots dat ze brullen om thema’s die er toe doen. Laat ze brullen, laat ze brossen en laten we eens niet luisteren naar wat ze zeggen, maar naar wat ze ermee bedoelen. Of hebben de papa’s en mama’s liever dat zoon en dochterlief brossen om op café te zitten. Ik dacht het niet.

 

This is The Odd Man saying: Beter de vrijdag gekozen, iedereen houdt van een verlengd weeken

Meer lezen...

Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018

07 AUG 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018


 

Metaldag @ Lokerse Feesten

 

Het ijzer smeden als het heet is

 

Dertig graden, geen zuchtje wind en een line-up om in te kaderen. Zo kan de metaldag van Lokerse Feesten 2018 kort samengevat worden. Naar jaarlijkse gewoonte is de eerste zondag van augustus de hoogdag voor liefhebbers van het betere metaalwerk. Zeven formaties traden aan op de Lokerse bühne. Allen met het zelfde doel voor ogen, het ijzer smeden wanneer het heet is. Een makkie zo bleek bij deze temperaturen.

 

Diablo Blvd. (3,5/5) had de ietwat ondankbare taak om de met mondjesmaat vullende Grote Kaai te prepareren. Alex Agnew had er zoals altijd zin in en slaagde er in om het volle halfuur zijn zwarte jeansvest aan te houden. De gechambreerde metalheads konden de kant-en-klare tracks van de Belgische trots van de dag wel smaken. Rise Like Lions en Black Heart Bleed gingen dan ook als een verfrissende golf over de hoofden van de vroege vogels. Daarna mocht At The Gates (4,5/5) het tweede slot vullen. Misschien had deze Zweedse metalgrootheid van weleer wat later op de avond iets beter gepast, net voor hun genregenoten van Gojira. Toch daalden de oude en nieuwe songs als mokerslagen neer over het publiek. Hun laatste worp hoort dan ook bij het betere afgeleverde werk van 2018. Omstreeks 18u vuurde Jamey Jasta zijn troepen het podium op. Hatebreed (5/5) zorgde als eerste van deze hoogdag voor een gezellige drukte vooraan. Er werd gedwee gesprongen en meegebruld en de moshpits volgden elkaar met de regelmaat van de dubbele basdrum op. Met Proven en Destroy Everything schakelde dit hardcore-genootschap van enthousiaste lieden met gemak nog twee versnellingen hoger. Met als gevolg dat één van onze meegereisde vrienden in alle hevigheid zijn schouder ontwrichtte en vroegtijdig moest afgevoerd worden. Gelukkig kon alles, na enige ontnuchtering, terug op zijn plaats gezet worden. Een pluim voor het verzorgende personeel van de EHBO en het AZ van Lokeren.

 

Steel Panther (3/5) mocht wat later de grote kleppers inluiden. De gimmick der metalgimmicks had ons twee jaar geleden, met hun beproefd recept van hairmetal en alle vunzige grapjasserij, weggeblazen. Maar na vier albums zit er wat sleet op de geföhnde formule. Desalniettemin blijven we fan en zullen we hen in de toekomst zeker niet links laten liggen. Death To All But Metal is en blijft één van de grootste oorwurmen allertijden. Nadat we de magen gevuld hadden, waren we klaar voor dé metalsensatie van de laatste jaren. Gojira (5/5) kan al een dik decennium op brede aanhang rekenen, maar na Magma (2016) is die nog exponentieel gestegen. Zelfs Rob Halford himself uitte zich via sociale media als fan van deze Fransen. Frontman Joe Duplantier laat het niet om het meeste drieste werk uit hun discografie naar voor te schuiven, afgewisseld met klassiekers als Flying Whales en Stranded. Het heerlijke Vacuity werkte deze overrompelende passage perfect af. Mochten Les Bleus zo voetballen zou dit hun gekelderde populariteit doen heropleven. Uiteindelijk was de grootste schare fans van de dag komen opdagen voor Judas Priest (4/5) Nadat de zon was verdwenen achter de einder kon al wat het daglicht niet mocht zien tevoorschijn komen. Met een kersvers album Firepower onder de arm, dat zowel bij jong en oud op heel wat bijval kon rekenen, vlogen Halford en co huppelend uit de startblokken, voor de gelegenheid gehuld in een zilverkleurige outfit. De review daarover laten we over aan de Jani Kazaltzissen van deze wereld. De Priest-jukebox spuwde classics alsof het niets was. Turbo Lover, Painkiller en Breaking The Law werden in koor meegezongen en deze kranige Britten zorgden voor een oerdegelijk orgelpunt. Brides Of Lucifer mocht voor de overgebleven zielen het metalen dessertbuffet verzorgen met een sorbet van frisse covers.

 

Tot volgend jaar, Lokeren!

 

(BG)

 

(Pics: Lightbox Revelation) 

Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018