In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
Marco Mendoza
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
13 APR
Betizfest 2019
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
King Kong Parkfest 2014
King Kong Parkfest 2014
Age of love  XXXL
Age of love XXXL
Photo report: The Sore Losers
Photo report: The Sore Losers
Groezrock 2016
Groezrock 2016
Daan - Le Franc Belge - Schouwburg Kortrijk
Daan - Le Franc Belge - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Mauro Pawlowski - Remo Perrotti.
Photo report: Mauro Pawlowski - Remo Perrotti.
Elementz 2013 Brugge
Elementz 2013 Brugge
Grensrock 2013
Grensrock 2013
Howe Gelb & Grant Lee Philips - De Harmonie / Oudenaarde
Howe Gelb & Grant Lee Philips - De Harmonie / Oudenaarde
Festival report: Cirque Magique 2018
Festival report: Cirque Magique 2018
Concert review: Guy Swinnen Band
Concert review: Guy Swinnen Band
Photo report: Ten Years After
Photo report: Ten Years After
Concert report: Cactus Festival - Zaterdag
Concert report: Cactus Festival - Zaterdag
Concert report: Black Tolex
Concert report: Black Tolex

The odd man

Mc Lovin


 

“ The truth is out there”

 

De afgelopen maanden ontplooide er zich een waar mediacircus waarvan zelfs ik, met mijn dertig zomers op deze mestbal, met verstomming was geslagen. Kort even voor jullie samengevat: Veel plastiek en andere vuile dingen. Studenten worden boos en verenigen zich rond een genderneutrale “Jeanne D’Arc” die al meer van de grond is gegaan dan het collectief van Playboy Bunny’s in de Playboy Mansion (maar dan met een vliegtuig in plaats van een oude zak in een bordeaux peignoir). Rechts blijft ondertussen met lege blikjes ‘Cara Pils’ naar links gooien, terwijl links hetzelfde doet naar rechts, maar dan met home compost en CO2-neutrale croque monsieurs. Ondertussen doet Kortrijk wat Kortrijk goed kan, namelijk andere grote steden na-apen. Ditmaal met een Anuna wannabe. En als kers op de holy-f*ck-taart belde Joke Schauvliege Bigfoot en E.T op om de boel te komen verklaren, met vele tranen en een, vermoedelijk, voordelige ontslagvergoeding tot gevolg. Al dit geclown zo kort voor de verkiezingen. Ik heb in feite nu al meer materiaal om mijn volledig columnjaar mee vol te krijgen, dan de plastische chirurg die Lolo Ferrari’s “comme ça” heeft moeten vullen. Toch ga ik deze maand lekker over iets anders zwaffelen.

 

Tijdens al dit gepalaver over bosbrossers en complottheorieën, gooide mijn vader een klein en vergeten digitaal artikeltje, van ‘Het Laatste Nieuws’ weliswaar, in mijn shoot. En het voelde alsof ik een vinger in Pikachu’s anus duwde: I was in shock! Eind januari liet onze favoriete appelsien Trump een f*ckload aan Amerikaanse gevechtshelikopters en andere militaire sh*t aan wal komen in Zeebrugge en Antwerpen. Al deze kaboemboems reizen momenteel gezellig door het Europese grondgebied om te stranden aan de grens tussen ons en “Le Putin” himself. Evenveel militair spiergeflex als wanneer je binnen wandelt in de Basic Fit. Trumpie en Putin zijn dus in feite aan het fluimen naar elkaar over de omheining. Jammergenoeg zijn wij de omheining. Nu ze beiden ook uit het ‘missile pact’ zijn gestapt en China ladida ook nogal zelfzeker met zijn militaire pik staat te zwaaien naar de rest van de wereld, begin ik mij toch een beetje zorgen te maken. Ik heb aan een heleboel mensen (ook aan vrienden die altijd goed geïnformeerd zijn omdat ze een abonnement op de Knack en de Story hebben) gevraagd of zij hiervan op de hoogte waren. Collectief klonk er een dikke, vette, met drol overgoten NOPE. Onze Belgische regering heeft van dit alles  niks gepiept aan hun bevolking en dat vind ik nog het ergste van allemaal. Ondertussen gaat wel het Joke-meets-Bigfoot-circus gezapig verder en zijn er geen ogen gericht naar het reële gevaar. Wat wordt ons nog allemaal verzwegen? Leeft Johny Turbo nog? Was onze koloniale periode simpelweg blanke propaganda? Hoeveel echte informatie hebben wij tot onze beschikking? Dat is een interessant vraag die we in ons achterhoofd moeten houden wanneer we binnenkort op de volgende serie leugenachtige idioten gaan stemmen.

 

Om aan te tonen dat onze leiders nog meer relevant nieuws in de met schaduw gevulde hoek der vergetelheid willen duwen: de CBO-burger is terug te verkrijgen in McDonald’s. Ik durf te wedden dat de meesten onder jullie hier ook niet van op de hoogte zijn. Dit was by far het belangrijkste nieuws dat ik de afgelopen tijd te horen kreeg. Nadat macie’do’s ’s werelds beste burger van hun menu schrapte, zijn talloze mensen niet bij de pakken blijven zitten en een petitie gestart. Dit ging gepaard met een hele beweging waar zelfs de ‘gilets jaunes’ jaloers op zouden zijn. In tegenstelling tot onze milieu-activisten en gele frakskes zie je dit niet in de media. Maar god zijt geprezen! Gerechtigheid triomfeert! De overheerlijke CBO is back! Er is nog hoop voor de mensheid en activisme kan inderdaad wonderlijke dingen teweeg brengen.

 

This is The Odd Man saying: I’m such a fu*king fatso, Mclovin 

Meer lezen...

Cd review: Beuk - Dynamiet

24 MAA 2019

 

Beuk - Dynamiet 3.5/5

 

Boem boem boem boem, patatten met andjoen”

 

Op 15 maart jongstleden stond de Brugse ‘Beuk’ (de band, niet de boom) vroeg in bloei. Maar in plaats van een dom, groen blaadje krijgen we iets veel beter: hun nieuwste plaat, getiteld ‘Dynamiet’.

 

Voor wie ‘Beuk’ nog niet kent, kan ik een korte, maar accurate beschrijving geven: beschouw ze als ‘De Kreuners’ die onder invloed van een berg coke beslisten om Ben Crabbé met zijn debiele Duplo blokken buiten te sjotten en als kers op de hard-rock-neuk-je-oma-taart een groepje hamsters met een hamer dood te Beuk-en (ha!). Even een auditieve visualisatie en TADA: Beuk!

 

Hun jongste plaat ‘Dynamiet’ werd geproportioneerd in de bekende Jupiler-configuratie: een sixpack aan harde muziek die ons een bierbuik zal bezorgen om trots op te zijn (zo één van het soort dat je uw eigen ‘flieter’ niet meer kan zien). Onze Belgische wonderdrummer Ace Zec (King Hiss, Spoil Engine) heeft dan ook in deze pap te brokken gehad. De master van de plat werd door Grammy Award-winnaar Alan Douches (Monster Magnet, Mastodon, Aerosmith) bestegen en dit is te merken.

 

De EP opent en explodeert met de titelsong ‘Dynamiet’, een krachtige power/speed-song over de power van vinyl. Al vanaf het begin voel je de invloeden van ‘Peter Pan Speedrock’ en ‘Motörhead’ op je afrazen en kan je een eerste bierboer lossen. Het derde blikje, getiteld ‘Turbotine’, is een vette song over één of ander ros wijf dat blijkbaar goed kan wippen in het gras. Ik ben ook nog met twee rosse samen geweest. Ze deden het jammergenoeg niet graag in het gras en deden het zeker ook niet goed. Ze heetten ook niet Tine en vermoedelijk ligt hier de problematiek. Enkele drieëndertigers later komen we aan bij het geniale ‘Geniale Gypsy’. De titel van de song zegt genoeg; ga luisteren! Het nummer ‘Tijdbom’ is het laatste blikje pils waar we van mogen genieten. Deze “dikke tijdbom in je kop” is inderdaad een bom van een lied dat met veel kracht de laatste stoot aan deze rockpartij geeft. Hiervan wil ik zeker de allerlaatste druppel uit het blikje persen.

 

De hele plaat is een wilde rockrit met bulderlachwekkende lyrics en smaakt naar veel meer! Op naar de nachtwinkel dus voor meer van dat elixir, zodat we de hele nacht kunnen door Beuk-en op deze plaat vol vettigheid!

 

Op 13 april staat Beuk samen met ‘The Glücks’, ‘H3KTOR’, ‘Liquid Therapy’ en nog vele anderen op Music4Charity in De Verlichte Geest te Roeselare City. De opbrengst van dit evenement gaat naar Clinidogs. Ik zal alvast de intrede van Turbotine afwachten. See you there f*ckers!

 

The Odd Man out, Peace!

Meer lezen...

Cd review: Ultraphonix - Original Human Music

11 MAA 2019

 

Ultraphonix – Original Human Music

 

Dit is het debuut van deze uitzonderlijke band. Zanger Corey Glover (Living Color) en gitarist George Lynch (Lynch Mob, Dokken) hebben de handen in elkaar geslagen en brengen dit tot iets apart en uniek. De muziek is moeilijk onder één noemer te brengen. De hoofdnoot is rock. Metal komt er niet aan te pas. Veel harde funky stuff en stevige rock met krachtige zanglijnen in het typische stemgeluid van Corey vullen deze schijf.

 

Het album opent met ‘Baptism’. De song heeft  een traag ritme maar beukt er lekker op los. De stem van Corey is nog niet ‘verouderd’. Hij klinkt top. ‘Another day’ is zowaar een melodieuze popsong dat tussen uw oren blijft hangen. Catchy en prachtig gezongen. G.Lynch laat horen dat hij één van de betere snarenplukkers is.

 

De single ‘Walk Run Crawl’ is een perfecte mix van Lynch (Mob) stijl en Glover (L.Color). De riff grijpt je onmiddellijk bij de keel.  Met een meezinger als refrein. Sterk. ‘Counter Culture’ is heerlijk traag swingend met sterk funky drumwerk van Chris Moore, die trouwens een gegeerd studiodrummer is.

 

‘Heart Full of Rain’ is een traag nummer waar Corey laat horen dat hij er nog steeds staat. Dit werkje is bestemd voor een breed publiek. ‘Free’ start met trage funky riff en een diepe stem. Het meerstemmige refrein wordt ondersteund door zware gitaarakkoorden. ‘Wasteland’ is een slow-tempo song met alweer een sterk refrein. Halfweg trekt George alle registers open. Niet zoals we van hem gewoon zijn maar met geluiden en effecten. Dit schept een aparte sfeer. Jammer dat het einde van het nummer ‘uitsterft’. ‘Take a Stand’ kan zo op een Living Color-album. Heavy funky (jazzy?) song met schitterend gitaarwerk en een ritmesectie om ‘U’ tegen te zeggen. ‘Ain’t too Late’ is een rariteit en heeft ook een hoog Living Color gehalte.  ‘Soul Control’ is de speeltuin van bassist Pancho Tomaselli. Funky bas en dito drums. ‘What You Say’ herbergt twin gitaren in de achtergrond maar funkt door en door. ‘Powertrip’ is de afsluiter. Bassist Pancho voelt zich hier in zijn nopjes. Hier een knipoogje naar de song ’21 century schizoid man’ maar dan de versie van April Wine. Op het einde van de schijf schreeuwt Corey zich de longen uit het lijf. Precies kwaad dat de schijf afgelopen is.

 

‘Original Human Music’ is een sterke schijf vol variatie gespeeld door topmuzikanten. De co-productie was in handen van Bob Daspit (SAMMY HAGAR) en levert hier prachtwerk.

 

 

Guido Grymonprez

 

Meer lezen...

Cd review: Tiny Legs Tim - Elsewhere Bound

11 MAA 2019

 

Tiny Legs Tim - Elsewhere Bound 3.5/5

 

Begin februari kwam de vijfde studioplaat van één van dé beste blues artiesten van België en omstreken uit. Ik heb het natuurlijk over niemand anders dan ‘Tiny Legs Tim’, die met ‘Elsewhere Bound’ een dijk van een album heeft gefabriceerd!

 

Tim heeft al een hele weg afgelegd sinds hij zijn eerste album ‘One Man Blues’ op ons heeft losgelaten, maar ondanks de experimentele evolutie in zowel nummers als sound heeft Tim nog niets van zijn ‘Sun House’-roots verloren. Sterk om vernieuwend uit de hoek te komen zonder te vergeten waar je vandaan komt. Iets waar Seasick Steve nog iets van kan leren, want ‘Elsewhere Bound’ geeft ‘Can U Cook?’ een ‘run for his money’ (zoals ze dat in Trumpland zeggen).

 

‘Elsewhere Bound’ geeft je een vol gevoel, zonder de souplesse van de blues te verliezen. Dit mede dankzij een goede bodem die door Tim geleverd wordt en waar de rest van de band kan op steunen. Het gitaarwerk is fenomenaal en je krijgt het gevoel dat hier een grote productie doorheen is geraasd. De prachtige klanken en compositie worden vergezeld door de juiste lyrics die vol emotie en echtheid gebracht worden.

 

Dit totaalplaatje begroet je al van bij de start met de titelsong ‘Elsewhere Bound’, waardoor je weet dat dit een plaat is die het verdient om van kop tot teen te worden uitgekleed. De nummers ‘Still In love’, ‘Don’t Be Sorry’ en ‘The Game’ zijn parels in een doos gevuld met parels. Het album eindigt met ‘I Ain’t Ready’ en hij heeft gelijk! Ik ben ook nog niet klaar om dit verhaal te beëindigen. Dus zetten we de plaat maar op repeat.

 

‘Elsewhere Bound’ is hét beste album in het genre, zowel nationaal als internationaal, dat ik in jaren door mijn trommelvliezen kon laten glijden. Petje af en een welgemeend dankjewel aan meneer De Graeve. Voor wie deze Tiny Legs aan het werk wil zien: op 29 maart speelt hij een set in de 4AD-tempel te Diksmuide. Hierbij wordt hij ondersteund door Miguel Verschaeve met zijn ‘One With The Blues’-project, een ruwe diamant van de Westhoekse blues-wereld

 

The Odd Man out.

Meer lezen...

Cd review: Proleter - Bubbles

09 MAA 2019

 

Proleter - Bubbles 4/5

 

“Bubbles in bad zijn scheten… #instanthappiness”

 

Op twee juli 2018, tijdens mijn rondreis in Bretagne, kwam de laatste plaat van mijn favoriete producer ‘Proleter’ (Benjamin Roca) tevoorschijn op mijn Spotify-scherm. Dit werd onmiddellijk zonder pardon de soundtrack van de volledige reis. Deze Franse meester der beats was al een tijdje aan het klimmen in the scene toen hij ‘Bubbles’ op ons lanceerde. Een goed half jaar later brengt hij deze plaat in een beperkte oplage uit op vinyl. Een uitgesproken moment om ‘Bubbles’ eens in de verf te zetten.

 

Zoals bij alle platen van Proleter werd er gretig gebruik gemaakt van old school samples om al dit lekkers een 40’s/50’s vibe te geven. Het resultaat: leuke, zomerse, dromerige en speelse nummers, met ‘What Lana Says’, ‘Miss Her’ en ‘The Precious Hours’ als uitblinkers van de zesdelige plaat. Of het nu om te cruisen is in de auto, of te gebruiken in je volgende Gopro-vakantiefilmpje, ‘Bubbles’ is een machtig album die de Proleter-badge met trots mag dragen.

 

Het enige wat me teleurstelt… is dat deze vinyl-editie razend snel uitverkocht was. Jammergenoeg voor ik de kans kreeg er eentje op de kop te tikken om aan mijn eigen platencollectie toe te voegen. Hopelijk komt Proleter nog terug op zijn beslissing deze plaat gelimiteerd op vinyl te releasen. Indien niet hebben we gelukkig nog altijd Spotify. Waar ik echter nog meer van droom is een coalitie met onze eigen Belgische ‘Beats & Breakfast’ (hint, hint). En voor wie me zegt dat ik niet te veel mag dromen: F U b*tch! Pleeg zelfmoord. Niemand houdt van jou!

 

This is The Odd Man saying: een korte review is als een vluggertje; kort.

Meer lezen...

Habibeats & Hummus by Beats & Breakfast

08 MAA 2019

 

Habibeats & Hummus by Beats & Breakfast

 

Onze goede vriend Tim Alexandre van Beats & Breakfast,heeft nog maar net zijn eerste kindje  ‘Over Morgen’ gebaard en hij komt al met iets nieuws op de proppen. Het is overduidelijk dat deze hip- en soms ook hop-vogel veel noten op zijn zang heeft.

 

Tim verbleef voor een maand in Amman, Jordanië, om als vrijwilliger aan de slag te gaan bij de organisatie ‘Make Life Skate Life’. Hij bouwde zo mee aan het skatepark ‘7 Hills’, dat de bedoeling heeft vluchtelingen en lokale inwoners te verenigen via de skate filosofie (skate, niet schijt) en de kloof tussen verschillende sociale klassen, culturen, religies en andere achtergronden te overbruggen. Concreet worden kinderen uit vluchtelingenkampen en achtergestelde wijken naar het skatepark gebracht, waar ze lessen kunnen volgen en gebruik kunnen maken van boards en veiligheidsmateriaal.

 

Na deze ervaring besliste Tim om zijn muzikale talent te gebruiken en een Arabisch geïnspireerd album uit zijn hoed te toveren. Bedoeling was om de 12 nummers die het album zal tellen te streamen via allerhande platformen als Youtube, iTunes en Spotify en met de opbrengst het 7 Hills-project te steunen. Maar gezien grote stukken van de taart op die manier blijven plakken aan verschillende bedrijven, werd een nieuw plan op tafel gegooid. Tim zal een sponsor zoeken om een fysieke CD te produceren, zodat zoveel mogelijk opbrengst naar het project kan gaan in plaats van in de zakken van multinationals die de centen zouden gebruiken om seksfeestjes en what-not te financieren. Of was dat nu Oxfam? Any-f*ck, in afwachting worden we getrakteerd op drie nummers op Soundcloud, een voorsmaakje van het komende album.

 

Net zoals toen ik 15 was en van enkele vrienden te horen kreeg dat de paspoppen van de Hunkemöller nieuwe setjes hadden gekregen met kant en jarretellen, stormde ik naar ‘le internet’ om deze drie nummers te beluisteren. Zoals verwacht krijgen we hiphop/triphop te horen die overduidelijk van de hand is van onze Mechelse Beats & Breakfast. Dit alles werd overgoten met een sterk aromatische, Arabische saus, vergezelt met krokante samples gepaneerd in awesomeness. Ear-porn! De drie nummers vervelen niet, zijn elk vernieuwend en blijven toch het vooropgestelde thema trouw. Als de overige negen nummers van dezelfde kwaliteit zijn, is dit een monsterplaat in wording, die naar mijn mening hoog zal scoren bij de fans van dergelijke muziek/kunst.

 

De naam van de plaat komt van het Arabische woord ‘habibi’, wat ‘lieveling’ wil zeggen. Hiermee zint Tim op de kameraadschap en liefde die Make Life Skate Life met 7 Hills tracht te creëren. De hummus in de titel is nog simpeler te verklaren. In Amman hadden ze immers volgens Tim de beste hummus ter wereld.

 

De plaats is opnieuw, net als ‘Over Morgen’, vergezelt van een prachtige en veelzeggende cover. Ik hoop, zowel voor 7 Hills als voor mijn persoonlijke cd-collectie, dat de nodige sponsoring snel komt aandraven om dit project te backen.

 

This is The Odd Man saying: Een goed doordachte naam is ook belangrijk, vraag het maar aan de ‘Kenji’s’ en ‘Shania’s’ van de wereld.

 

De drie nummers kan je vinden op de link: https://soundcloud.com/habibeatsandhummus

 

Link organisatie: https://makelifeskatelife.org/projects/jordan

Meer lezen...

Cd review: Queensryche - The Verdict

04 MAA 2019

 

Queensryche – The Verdict

 

De nieuwe schijf van Queensrÿche is een schot in de roos. Alle typische Queensrÿche- ingrediënten zijn aanwezig met als uitschieter zanger Todd La Torre.

 

Bij de openingssong ‘Blood of the Levant’ hoor je onmiddellijk wat ik bedoel. Deze stuwende song steekt vol meerstemmige zang. Wat een strot heeft die man. Bepaalde uithalen kan je bijna onmenselijk noemen. Uitzonderlijk? Jazeker. Een meerwaarde voor de song? Da’s iets anders. Maar in ieder geval kan niet getwijfeld worden aan zijn talent. En dat geldt niet enkel voor de zang want Todd heeft ook het drumwerk op dit album voor zijn rekening genomen. En hij drumt uitstekend als je het mij vraagt. Officieel heeft drummer Scott Rockenfield de band niet verlaten maar het doet wenkbrauwen fronsen: Scott is niet betrokken bij deze plaat. Wordt vervolgd.

 

‘Man The Machine’ wordt gepromoot als uithangbord voor het album. Hier kopieert  Queensrÿche zichzelf een beetje. Een ferme knipoog naar ‘Operation: Mindcrime 1’. ‘Light Years’ begint zeer sterk maar vervalt in een goedkoop refreintje. Dat breekt de sfeer. Gelukkig houdt het drumwerk de song recht. ‘Inside Out’ kent een mysterieuze start maar telt overbodige versnellingen. ‘Propaganda Fashion’ is een snel nummer met afwisselende tragere passages. Deze song steekt vol technische (geluids)snufjes en zangeffecten. ‘Dark Reverie’ doet het rustiger aan en heeft interessant drum- en baswerk. ‘Bent’ is een zangdemonstratie. Geweldig wat Todd hier brengt. En opnieuw handig gebruik makend van de effecten. ‘Inner Unrest’ heeft een refrein met oorwurmgehalte. ‘Launder the Conscience’ is een snelle song met de typische Queensrÿche gitaarloopjes. Afsluiter ‘Portrait’ is een traag nummer in een rustige sfeer met alweer prachtig drum- en baswerk. Een sterke song met een melodieus refrein.

 

‘The Verdict’ is het resultaat van hard werk. Dat hoor je onmiddellijk aan de ritmesectie. Klasse.  Het geluid is loepzuiver. De mix is de max. Er is veel gebruik van effecten maar geeft meerwaarde.  De originele Queensrÿchesound is nooit ver weg. Benieuwd wat dit live zal geven.

 

Guido Grymonprez

Meer lezen...
Page 1 of 42
Goto page: 1, 2, 3 ...