Noel Gallagher
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Foo Fighters
Body Count – Bloodlust
Cd-review: Channel Zero – Exit Humanity
Queens Of The Stone Age
Agenda
16 DEC
Gesfakrock 2017
20 DEC
Coely
31 DEC
Hindu Nights NYE
26 JAN
Persistence Tour 2018
16 MAA
Editors
17 MAA
Avatar
23 APR
G3
03 JUN
Vestrock 2018
16 JUN
Werchter Boutique 2018
24 JUN
Hellfest 2018
30 JUN
Rock Zottegem 2018
01 JUL
Ed Sheeran
08 JUL
Rock Werchter 2018
12 AUG
Alcatraz 2018
15 AUG
Sziget 2018
Fotogalerij
Filmvoorstelling "Image"
Filmvoorstelling "Image"
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Concert review: Sass Jordan
Concert review: Sass Jordan
Photo report: Graham Nash - De Roma
Photo report: Graham Nash - De Roma
Photo report: Marilyn Manson
Photo report: Marilyn Manson
Chronicles 2014 Expo Kortrijk
Chronicles 2014 Expo Kortrijk
Photo report: Kneistival 2016
Photo report: Kneistival 2016
Photo Report: Fat Freddy's Drop
Photo Report: Fat Freddy's Drop
Photo report: De Fanfaar - Radio Guga
Photo report: De Fanfaar - Radio Guga
Legacy Festival 2014
Legacy Festival 2014
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Photo report: JX2BIG-APE / Odyssee & Good Company @ Cactus Brugge
Photo report: JX2BIG-APE / Odyssee & Good Company @ Cactus Brugge
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk

De Grillen van Gheysen

Bail me out!


 

 

 

Bail me out!

 

Een helgroen grasveld aan de Kortrijkse stadsgrenzen werd in een vingerknip omgetoverd met stalen constructies tot een sacraal gazon voor aanhangers van het hardere genre. Een pretpark voor jong en oud, gevuld met vele kleine en twee grote attracties. Twee bühnes waar veertig hardrock-, stoner rock-, grunge rock-, pyschedelic rock-, heavy metal-, death metal-, thrash metal-, black metal-, gothic metal-, speed metal-, groove metal-, doom metal-, nu metal-, glam metal-, power metal-, sludge metal-, bpost metal-, viking metal-, progressieve metal-, avant-garde metal, industrial metal, San Francisco Bay Area metal-, metalcore- en last but not least hair metal bands. Forse formaties met uiteenlopende carrières afkomstig uit the UK, the US of A, Duitsland, Zwitserland, Nederland, Noorwegen, Zweden, Portugal, Denemarken en ons eigen kleine Belgenlandje. Ondergedompeld in een uitnodigend gevangenisdecor zonder corrupte cipiers. Een muziekfeest badend in ongedwongen kameraadschap beklonken met high fives, fistbumps en puntige metalhorns. Een gezellige sfeer opgehitst door strak gespannen gitaarsnaren en dreunende bassen vanuit de onderbuik. Overgoten met een schuimende waaier aan Belgische bieren en andere suikerhoudende en geestverruimende dranken. Een culinaire keuze uit pulled pork, een inferno burger, frockadel of een wokschoteltje van Mr. Long. Maar bovenal met snoeiharde edelmetalen riffs centraal in de spotlights. Te beginnen met Dyscordia, Evil Invaders, Ghost en Dirkschneider. Gevolgd door King Hiss, Death Angel, High On Fire, Iced Earth, Testament en Saxon. En om af te ronden op zondag hoogdag met UFO, Sacred Reich, Life Of Agony, Trivium, Amon Amarth, Paradise Lost en mijn grote jeugdhelden van Korn. Daarnaast nog heel wat ensembles om te ontdekken tijdens ons penitentiair verblijf op the prison grounds van de Lange Munte. Meer is er niet nodig om een weekend vol leute, plezier en metalvertier van het hoogste niveau met al je zintuigen te beleven.

Alcatraz Hardrock & Metal Festival, het niet zo kleine broertje meer van Graspop en het Tomorrowland voor metalheads, kan beginnen. Bail me out on Monday, around 2:00 AM please.

 

Meer lezen...

Arch Enemy - Will To Power

22 NOV 2017

“Imago belangrijker dan muziek ….”

 

CD review Arch Enemy - Will to Power

 

Arch Enemy was vroeger een van mijn favoriete bands … maar er is jammergenoeg veel veranderd. Toen ik Arch Enemy leerde kennen in 1998 met Stigmata & Burning Bridges was ik door het dolle heen met deze band. Snede scherpe riffs, vette sound en vocals om U tegen te zeggen.

 

Ondertussen zijn we 20 jaar verder, en de band is naar mijn bescheiden mening maar een schim meer van waar ze indertijd voor stonden.

Arch Enemy is wel uitgegroeid van een underground band naar een van de meest succesvolle extreme metal bands in de wereld.… Met de frontvrouw wissel van Gossow naar White-Gluz hebben ze niet moeten inboeten aan power en veelzijdigheid. De nieuwe zangeres kan heel wat meer tonen aan dan haar voorgang(st)er. Luister maar naar Reason To Believe.

 

Na de gebruikelijke overbodige instrumentale intro vliegen ze erin met The Race. Een plaat die de trademark tempos en melodieën van de band hoog in het vaandel draagt.

Op Blood in the Water is de Loomis stijl wat meer hoorbaar wat het nummer toch een meerwaarde geeft.

The World is Yours is verzadigd met een soort pop melodietje die maar moeilijk uit het hoofd geraakt. Met in het midden een typisch Iron Maiden eerbetoon die overgaat naar een sample/pop/piano moment met tot slot de climax van hun pop melodietje ….   

Next in line ‘The Eagle Flies Alone’ borduurt wat verder op de vorige track.

Reasons To Believe is zowat de meest clean gezongen track op deze plaat waar White-Gluz laat horen wat ze kan. En het maakt zeker indruk.

Mijn favoriet op de plaat.

Murder Scene doet al gauw het melige van vorige track vergeten en vliegt er in als een bom. Een plaat die mij op sommige momenten aan Episode 666 van In Flames doet denken.

 

Zowat de meest zinloze instrumentale plaat ooit staat ook op deze CD. Saturine

Ofwel hadden ze nog wat plaats over op hun CD, ofwel hebben ze deze vergeten te wissen bij de druk.

Dreams of Retribution is zowat het meest gevarieerde nummer van de plaat. De song wisselt van onheilspellende klavecimbels naar power metal riffs … met hier en daar een children of bodom deuntje ertussen ….

 

First Day In Hell begint wat ‘MachineHead’ achtig, maar gaat dan al gauw over naar cliché riffs om er toch maar een eind te moeten aan breien. Dat geldt trouwens ook voor de laatste 2 liedjes van hun album My Shadow and I en A Fight I must Win.

 

Bij het beluisteren van hun laatste plaat krijg ik echt het gevoel dat ze nog een album ‘moesten’ maken van hun platenmaatschappij. Vlug hup hup een liedje of 10 schrijven, opnemen en klaar is kees. Bij sommige riffs heb je zelfs het ‘heb ik al eens gehoord’ gevoel na de eerste luisteren. Gitarist Michael Amott zou beter het schrijven terug wat meer overlaten aan zijn collega Jeff Loomis (Nevermore).

 

Al bij al geen slechte plaat die gemakkelijk binnen gaat, maar voor vernieuwing gaan ze bij mij geen hoge punten scoren. Zoals de titel al aangaf zijn ze bij Arch Enemy meer bezig met hun Imago dan dat ze nog bezig zijn met ‘goeie’ platen maken.


De moderne Arch Enemy bevat alle eigenschappen van een pop metal band …
overdreven productie, misplaatste samples, simpele songstructuur en focus op de vocals in plaats van op het geheel. Een gemiste kans ….

 


review: Vandamme Wouter

score: 2,5/5

 
Meer lezen...

CD review: Butcher Babies - Lilith

22 NOV 2017

 

Wijven met ballen !!!

CD review Butcher Babies - Lilith

 

 

 

 

 

Voor wie Butcher Babies niet kent, een kleine introductie.

 

 

Butcher Babies is afkomstig uit het zonnige Californië en is ontstaan in 2011.

 

 

Getekend bij Century Media Records in 2012, en ondertussen aan hun 3e full album.

 

 

De band bestaat uit 2 zangeressen, een drummer, gitarist en bassist…. en wat voor zangeressen. Duidelijk geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.

 

 

Over hun nieuwe plaat niets dan goeds …
Een genre op plakken zal moeilijk zijn, ik hoor zowel invloeden van Meshuggah, Slipknot, Nu Metal, Thrash Metal ….

 

 

De titel van het album ‘Lilith’ gaat over de vertegenwoordiging van losbandigheid en ongehoorzaamheid. De band ziet dit echter als een positief iets. Een symbool van autonomie, gelijkheid en volledige controle over uw eigen bestemming. Een ‘left path woman’ die niet bang is om alle instrumenten beschikbaar, ook haar seksualiteit, te gebruiken om het doel te bereiken.

 

 

Genoeg over hun ‘filosofie’ nu, … op naar het echte werk.

 

 

De schijf telt 11 nummers en die blazen alles weg. De schijf beukt er van de eerste minuut al in … Met een typische Nu-Metal sound klinkt de boel super vettig.

 

 

Sommige van de platen hebben een enorm ‘meezing’ gehalte die live wel eens de gangmakers kunnen worden. Dit is de Evanescence met ‘ballen’. Echte metal met echte metal vrouwen …

 

 

Vette metal die lang blijft plakken. Iedere plaat apart bespreken ga ik niet doen. Grunts, screams, gewone zang wisselen zich af met de daarop veelzijdige passages van beat down, thrash, nu-metal en hier en daar wat djent …
Listen and enjoy !!!

 

 

Een kerel zoals Weinstein zou volgens mij alleen maar tandjes moeten rapen mocht ie met hen trachten zijn ding te doen ….  

 

 

Wie deze band nog niet kent, geen tijd verspillen en rijf de plaat binnen … een aanrader.

 

 

Review Vandamme Wouter
Score 4,5/5

 

 

"Lilith" track listing:

 

01. Burn The Straw Man
02. Lilith
03. Headspin
04. Korova
05. #Iwokeuplikethis
06. The Huntsman
07. Controller
08. Oceana
09. Look What We've Done
10. Pomona (S**t Happens)
11. Underground And Overrated

 
Meer lezen...

EP review: In Flames - Down, Wicked & No Good

22 NOV 2017

 

“A lesson in how to cover a song ….”

 

 

EP Review: IN FLAMES - Down, Wicked & No Good

 

Inderdaad, In Flames brengt een cover EP uit … en die mag er wezen !!!
Covers van Depeche Mode, Alice in Chains, Nine Inch Nails en zelfs Chris Isaak passeren de revue.

 

De EP begint met de cover It’s No Good van Depeche Mode. Een mooi alternatief voor een song die tot op heden toch niet de meest gecoverde was van Depeche Mode. Het is leuk om covers te horen waar bands hun eigen ziel in steken in plaats van klakkeloos te kopiëren.

 

Verrassende keuze is toch de 2e plaat op de EP. Down in a Hole van Alice in Chains.
Een goede poging deze te coveren. Toch wordt het moeilijk om Layne Staley te evenaren met zijn unieke stem. De plaat draait helemaal anders uit dan verwacht en toont nog maar eens dat In Flames veel in hun mars hebben.

 

Volgende in de rij is Wicked Game van Chris Isaak. Inderdaad “wtf” … In Flames en Chris Isaak? Maar het klinkt fantastisch. De manier waarop ze de plaat omzetten naar hun eigen sound is opmerkelijk. De zang van Anders Fridén brengt een bepaalde sfeer die perfect aansluit op deze prachtige uitvoering van Wicked Game.

 

Als afsluiter staat een live versie van Hurt op de tracklist. De Nine Inch Nails hit die Johnny Cash ook al eens bracht  … Een aardige poging van In Flames. De emotie die Anders brengt samen met de akoestische set is subliem.

 

review: Vandamme Wouter

score: 4,5/5

 

Tracklist:

It’s No Good - Depeche Mode

Down in a Hole - Alice In Chains

Wicked Game - Chris Isaak

Hurt - Nine Inch Nails

 
Meer lezen...

Cd-review: Diablo Blvd – Zero Hour

21 OKT 2017

 

Diablo Blvd. – Zero Hour (4,5/5)

 

Stand-upmetal

 

Met de nodige toeters en bellen, waarvan de geluidjes vakkundig werden nagedaan door Alex Agnew himself, werd de nieuwe plaat van Diablo Blvd. maanden vooraf aangekondigd. Zero Hour is al het vierde album dat stand-upcomedian/brulboei Agnew met zijn metalen gevolg op ons afvuurt. Het is meteen duidelijk, dit wordt de schijf van het stapje hogerop en dat met een eigen sound die niet meer te vergelijken valt met hun grote voorbeelden Danzig en Type O Negative.

 

Deze beestige boel wordt op gang getrokken met Animal, een oorwurm van jewelste die ons gehoorkanaal zonder enige waarschuwing komt binnen gedenderd. De grommende gitaarlijnen blijven ook bij het sublieme Sing From The Gallows aanwezig. Beide songs kunnen zo naast het betere werk van Mastodon gezet worden. Een verwarmend voorprogramma dringt zich op, Alcatraz!? Ook Life Amounts To Nothing kunnen we na drie luisterbeurten met onze beste Agnew-imitatie meekwelen. Het oerdegelijk gedrum van Kris Martens krijgt door een sublieme productie evenveel aandacht als de gouden stembanden van AAYou Are All You Love is op maat van het Sportpaleis gemaakt. Dat Diablo Blvd. de grootste concertzaal van het land zou kunnen vullen, was tot een paar jaren terug een utopie. Maar deze plaat zal nog meer deuren openen dan de bekende gelkop van Agnew ooit opende. Halverwege kan de instrumentale titeltrack 00:00 voor wat rust zorgen. Maar veel tijd wordt er niet uitgetrokken voor pauze. Bij Like Rats gieren de gitaren als voorheen. Snerpende snaren, gedegen gedrum en een klok van een stem vormen een mooi geheel. Demonize, de langste loeier van de plaat, is de glimmende kers op deze romige metaltaart. Deze machtige song is nog maar eens het bewijs dat deze band meer is dan de frontman alleen. De outro is er eentje om in te kaderen. The Future Will Do What It’s Told is een soort She Sells Sanctuary in the Temple Of Love. Op dit meest uitgesproken buitenbeentje van Zero Hour kunnen we heel duidelijk een ferme snuif Sisters Of Mercy en The Cult on speed voorbij horen waaien en daar is zeker niets mis mee. Met Summer Has Gone wordt de donkere winterperiode met een knaller ingezet en daarmee is alles gezegd.

 

Na een uitgebreide tour in onze buurlanden zal menig Belgisch festival in 2018 met zekerheid onveilig gemaakt worden.

(BG)

 

 

Meer lezen...

Concertreport: Equal Idiots

21 OKT 2017

 

Equal Idiots @ De Kreun (20/10/17)  (4/5)

 

Met de twee voeten vooruit

 

Sinds Equal Idiots met de hoofdprijs van De Nieuwe Lichting 2016 gingen lopen gaat het hen voor de wind. Het duo uit Hoogstraten loste in juni van dit jaar hun eerste LP. En het moet gezegd worden Eagle Castle BBQ is voorlopig nog steeds het mooiste belpoppareltje van 2017. Ook live zijn Thibault en Pieter een perfect match en brengen ze onversneden rock met de rollende R van ruig.

 

Het voorprogramma werd opgeleukt door Freddie and The Vangrails. Dit Kortrijkse kwartet brengt punkrock zoals The Sex Pistols en The Exploited in het prille begin van de punkscene deden. Niets ontziend en met een dikke middelvinger in de lucht werden de korte tracks als handgranaten in het publiek gedropt. Frontman Freddie nam van de gelegenheid gebruik om de ruimte tussen het toestromende publiek te benutten en schreeuwend enkele sprintjes te trekken. De zaal was op deze eerste echte herfstdag vakkundig opgewarmd.

 

Op de opgewekte tonen van The Pina Colada Song kwamen Thibault en Pieter met een kamerbrede glimlach op het gezicht het podium op. Met opener Cover The Corpse vloog het tweetal met de twee voeten vooruit uit de startblokken. De snedige singles Hippie Man en Salmon Pink konden vanzelfsprekend op heel wat bijval rekenen bij de opgedaagde fans. Het jeugdig enthousiasme spatte op deze mooie Dag van de Jeugdbeweging van de bühne. Het geluid zat strak en dat is zeker niet altijd het geval bij genregenoten van hetzelfde allooi. Halverwege zorgde het rustige Toothpaste Jacky voor een verdiende pauze of zoals Thibault het zo mooi verwoordde was dit het uitgelezen moment om nog eens bier te halen. Equal Idiots weten zichzelf na al het succes nog steeds te relativeren. Iets wat hier in de West-Vlaanders zeker geapprecieerd wordt. Het fantastische Butter Up Down vette de boxen nog eens in met een dikke klodder rock & roll van de bovenste plank. Deze song was in al zijn grootsheid het perfecte orgelpunt van een sappige set. Tijdens de bisronde werden we nog getrakteerd op een eigengereide cover Ca Plane Pour Moi en de nu al Belgische klassieker Put My Head In The Ground. Deze passage, ver van huis, was af.

 

Achteraf namen Thibault en Pieter uitgebreid de tijd om hun t-shirts en platen, die als zoete broodjes verkochten, aan de man en vrouw te brengen met bijhorende handtekening. Het Wilde Westen kan weer een puike gig op hun conto bijschrijven. Waarvoor dank!

(BG)

Meer lezen...

Cd-review: The War On Drugs – A Deeper Understanding

18 SEP 2017

 

The War On Drugs – A Deeper Understanding (5/5)

 

Heartlandrock met het hart op de juiste plaats

 

Vrijdag 25 augustus 2017 zal de geschiedenisboeken ingaan als albumreleasedag van het jaar. Naast Queens Of The Stone Age, Triggerfinger en Iron & Wine bracht ook frontman Adam Granduciel met The War On Drugs een kakelverse plaat uit. Een langverwachte opvolger van het baanbrekende album Lost In The Dream (2014) dat bol stond van de hemelse wijsjes Under The Pressure, Red Eyes, Burning, Ocean Between The Waves… Geen simpele opdracht dus om daar aan tippen. Maar Granduciels liedje is nog lang niet uitgezongen zo blijkt want A Deeper Understanding is wederom heartlandrock pur sang met het hart op de juiste plaats.

 

Voor de release kregen we al heel wat voorsmaakjes met Thinking Of A Place voorop. Deze elf minutenlange nostalgische trip down memory lane werd meteen omarmd door alle fans en kon op kousenvoeten voor heel wat nieuwe volgers zorgen. Het moet geleden zijn van Purple Rain dat Studio Brussel een lange loeder van begin tot einde op de ether gooide. Up All Night is een tegendraadse binnenkomer die meteen de volledige schijf samenvat. Als gewiekste nachtraaf kwinkeleert Granduciel zich een brede boulevard door de openingstrack. Aan ‘I’ve been up all night, spinning round the floor’ is er weinig toe te voegen. Bij Pain worden de heartlandrock-grenzen opgezocht en gretig overschreden. Pijn is hier fijn met de P van prachtig. Strangest Thing is The War On Drugs op z’n best. Zwevend op een wolk van melancholie worden we meegenomen op reis langs de liefdesperikelen van de frontman. Hier wordt wederom bewezen dat deze piekfijne formatie uit Philadelphia een belevenis is voor alle zintuigen, kippenvel gegarandeerd. Nothing To Find is op zijn beurt, samen met het zeer hit-gevoelige Holding On, het meest up-tempo dat A Deeper Understanding te bieden heeft. Denk aan de klassieker Red Eyes en dan weet je meteen dat Granduciel en zijn gevolg ook wat vlotter goed uit de voeten kunnen. In Chains werkt ontketenend op onze gemoedstoestand. Deze bekoorlijke brok opgewektheid zet moeiteloos al onze sinussen open. Zo dikt het rijtje nieuwe heartlandrock-toppers gewillig aan en nestelt The War On Drugs zich voorzichtjes tussen de groten van deze aardkluit. Dit is ontegensprekelijk een band van wereldniveau die we nog steeds kunnen koesteren als een warme verkwikkende kop koffie op een koele matin.

 

Tot in Vorst Nationaal, Adam en company!

(BG)

 

Meer lezen...
Page 1 of 36
Goto page: 1, 2, 3 ...