Life Of Agony
Mastodon – Emperor Of Sand
Body Count – Bloodlust
Elbow – Little Fictions
Metallica – Hardwired
Sabaton - The Last Stand
Agenda
02 JUL
Rock Werchter 2017
15 JUL
Hype-o Dream 2017
16 JUL
Blues Peer
16 JUL
Kotweekend 2017
22 JUL
Lollapalooza Parijs 22 & 23 juli 2017
01 AUG
U2
11 AUG
Bryan Adams
13 AUG
Alcatraz 2017
16 AUG
Sziget 2017
20 AUG
W-festival 2017
24 AUG
Sonus Festival - Croatia
10 SEP
Lollapalooza Berlin
22 OKT
Y&t
14 NOV
Doro
07 DEC
Threshold
Fotogalerij
Photo report: Dog Eat Dog
Photo report: Dog Eat Dog
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
Photo report: Maverick & The Poodles
Photo report: Maverick & The Poodles
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Photo report: Dinosaur Jr
Photo report: Dinosaur Jr
Testament @ De Effenaar Eindhoven
Testament @ De Effenaar Eindhoven
King Kong Club
King Kong Club
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Photo report: De Fanfaar - Radio Guga
Photo report: De Fanfaar - Radio Guga
Photo report: Joe Bonamassa
Photo report: Joe Bonamassa
Roeselare Jazz
Roeselare Jazz
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Filmvoorstelling "Image"
Filmvoorstelling "Image"

De Grillen van Gheysen

2016, a bad year for...


 

 

 

2016, a bad year for ...

 

Bommen in Aleppo, Istanbul, Brussel... Doe-het-zelf-terroristen in Nice, Berlijn, Orlando... Een boze man met blonde toupée en oranje tronie wordt verkozen tot nieuwe leider van het Vrije Westen. Poetin en Erdogan laten zich niet doen en rollen hun dictatoriale spierballen. Zwarte piet wordt bleek van schrik en de Britten gooien roet in het Europese zevengangenmenu. En de schaapjes mekkeren bij nachte over een kerststal, begot. Een bende onderschatte Welshmen spelen een zootje overschatte Belgen volledig uit Vertonghenverband. Een club uit het Brugse wordt na elf jaar nog eens kampioen. Olli gokt en … verliest. Samsonseks – what's in a name – wordt tot woord van het jaar verkozen. En rood vlees blijkt nog iets ongezonder te zijn dan eerst gedacht. Bazart wordt purper gedraaid. Rihanna miste haar kans op eeuwige Limburgse roem en ook Fred Durst en de zijne tekenen present om één van de slechtste vertoningen op Belgische festivalbodem ten berde te brengen. Bowie wordt voorgoed the starman waiting in the sky. Cohen is voor altijd last year's man, hallelujah. Prince scheert weg in zijn little red Corvette. The Voice of Europe zal als marktkramer blijven bestaan. Voor George Michael was het zijn laatste Kerst. En ook Thielemans tootst ctr+alt+del, Bluesette for national anthem, please.

 

A good year…

 

DiCaprio krijgt eindelijk een blinkend Oscarbeeldje. Pikachu zorgt samen met zijn Japanse vrienden voor lege smartphonebatterijen en een nieuw soort (a)sociaal gedrag. Er zijn nog zekerheden want de Belgische biercultuur wordt eindelijk immaterieel erfgoed. Daar drinken we voortaan niet meer dan tien eenheden alcohol op. En Jay Vleugels mist een belangrijke vergadering terwijl de tijd soms mannequingewijs leek stil te staan. We kregen een van trots glimmende Greg op de goudgele stranden van Copacabana. Voetbalkoning Cristiano kan een trofeekast van Ibrahimokea bijzetten terwijl de immer beschaafde Jan Balliauw een onzachte knuffel kreeg van een voetbalfan die iets meer dan tien eenheden alcohol op had. Op de Mont Ventoux wappert voortaan een Belgische vlag neergeplant tussen de witte keien dankzij ene hardtrappende Thomas. En Peter S. kon zich in de verzengende zandbak van Qatar voor de tweede keer op rij in een regenboogtrui laten hijsen. Tom Boonen vreet een kassei te veel in Noord-Frankrijk en Florian ‘Poef’ Van Acker zorgt op zijn beurt voor het eerlijkste sportmoment van het jaar. Gilles ‘De Mol’ Van Bouwel leidt tot tweemaal toe half Vlaanderen om de tuin. En een ontluikende Lize Spit zorgt voor de zotste boekenverkoopcijfers sinds Dagelijkse Kost 23. Ramsey Bolton (GoT) wordt vakkundig verwerkt tot hondenvoer. Radiohead en Metallica brengen nog eens een dikke dijk van een plaat uit. Een oerdegelijke Paul McCartney wordt niet door iedereen herkend op de wei van Werchter. En Keith Richards en Iggy Pop leven nog!

 

Voor 2017 wens ik iedereen een federale begroting in evenwicht, veel machtige muziekmomenten en een goede gezondheid.

 

En dan nu toastjes smeren en meekwelen met De Tijdloze.

 

(BG)

 

Meer lezen...

Steak – No God To Save

22 JUN 2017

 

Cd-review: Steak – No God To Save (4/5)

 

Urban desert rock

 

Stoner muilperen van uit London in plaats van de Californische woestijn, het is eens iets anders maar daarom zeker niet minder. Al zeven jaar bouwt Steak, met de Britse metropool als uitvalsbasis, een carrière uit in alternatieve rockmiddens. Met een snedige combinatie van fuzz-, stoner- en desertrock zijn we na Slab City (2014) toe aan een tweede loeier van formaat. No God To Save heeft heel wat in zijn mars en mag niet zomaar onder de radar blijven sluimeren. Door hun herkomst en hun vurige keuze voor deze hemelse muzieksoort kunnen we misschien van een nieuw subgenre spreken: ‘urban desert rock’, yeah!

 

Opener Overthrow werd opgebouwd volgens het gekende recept van de stonergrootheid Kyuss. Doorknallen met de nodige twists om de aandacht van de luisteraars krachtdadig bij de les te houden. Gierende gitaren en vranke vocals zijn meteen ons deel en de huiskamer verandert prompt in een dor rotslandschap. Ook Coke Dick geeft er een razende lap op. Het drumstel wordt bedreven afgeranseld en is als strakke maatmeter duidelijk aanwezig. Clones vliegt iets minder bevlogen door de boxen en kan niet meteen een blijvende indruk nalaten. King Lizard daarentegen strooit dan weer royaal met rauwe riffs alsof het kerstmis is voor adepten van het genre. Het refrein werd hier opgevuld met langgerekte oooooh’s die bevorderend werken voor het meezingen. Ook Living Like A Rat en vooral Rough House staan als een huis vol steengoede stonerstenen. Steak is een band uit één stuk en de leden vullen elkaar naadloos aan. Het ongepolijste gitaarspel gaat zo nog enkele tracks verder tot we bij The Ebb met een instrumentaal streepje akoestisch getokkel in schoonheid afsluiten.

 

No God To Save is een zeer verdienstelijke schijf, een gebalde knuist wit van ongebreidelde woede. Ideaal om wat stoom af te blazen.

 

 (BG)

Meer lezen...

Cd-review: Millionaire – Sciencing

06 JUN 2017

 

Cd-review: Millionaire – Sciencing (4,5/5)

 

Een citytrip in het hoofd van Tim

 

Evil Superstars, Eagles Of Death Metal, Broken Glass Heroes, The Hickey Underworld… maar bovenal Millionaire is zowat het eerste wat bij je opkomt bij het horen van de klinkende naam Tim Van Hamel. Twaalf jaar na Paradisiac (2005) zorgt de charismatische frontman misschien wel voor dé belpop-verrassing van het jaar door uit het niets een nieuwe Millionaire-schijf te droppen. Sciencing is een wonderbaarlijke citytrip in het hoofd met grijzende krullen van Tim geworden. Deze plaat is een geslaagd wetenschappelijk experiment in naam van de muziek en zal tot buiten onze landsgrenzen op heel wat bijval kunnen rekenen. Vraag het maar Tims goeie vriend Josh Homme die experimentele rock in een kleurrijk psychedelisch jasje wel weet te smaken.

 

I'm Not Who You Think You Are verbaasde een maand geleden vriend en vijand. Millionaire was in één klap terug en hoé. De lange lacune die ze na hun laatste wapenfeit achterlieten werd hen meteen vergeven. Under The Bamboo Moon past perfect bij de broeierige hitte van de laatste dagen. Bij een terras met ijskoude pintjes en een ondergaande zon zou deze song, badend in de zuiderse, sfeer als ideale achtergrondmuziek kunnen dienen. Maar Tim is geen backgroundman en zet zich graag met zijn gitaar op het voorplan. Op Love Has Eyes bewijst hij met een sublieme solo dat hij nog steeds tot de beste gitaristen van deze kleine natie hoort. Guru’s Feet is dan weer psychedelische rock ten top. Deze track is het beste dat we dit jaar tot nu toe uit deze genrehoek te horen kregen. Met een berekende opbouw à la QOTSA stijgt deze vette streep muziek naar een puntige piek. De keuze om er een Jon Lord-achtig orgeltje bij te zetten plaatst Van Hamels klasse alleen maar in de verf. Ook Silent River en Back In You weten zonder grommende Champagne-riffs probleemloos te bekoren. Vooral de laatste heeft een frisse akoestisch gitaarlijn die zoetjes binnengaat tijdens zwoel zweetweer. L’Homme Sans Corps is zowel muzikaal als taalkundig het buitenbeentje van de plaat. Met een high-pitched voice en een Tame Impala-melodie worden we ondergedompeld in een dartele soundscape van groen gras met madeliefjes en boterbloemen in overvloed. Busy Man schakelt bij de voorlaatste halte nog een versnelling hoger. De snedige strakheid spat uit de boxen bij deze track met bakken hitpotentieel. Het instrumentale Visa Running rondt deze schijf met scherpe rand af met een welgemikte uppercut. Knock-out in de twaalfde ronde is het verdict en Tim Van Hamel mag zijn magische handen oververdiend in de lucht steken.

 

De kroonprins van de belpop is terug en dat zullen we geweten hebben!

(BG)

 

 

Meer lezen...

Cd-review: The Black Angels – Death Song

06 JUN 2017

 

The Black Angels – Death Song (4/5)

 

Psychedelica pur sang

 

Austin, de hoofdstad van Texas, is naast de woonplaats van liegebeest Lance Armstrong op muzikaal vlak één van de hardst bonkende harten van de VS. Janis Joplin, The 13th Floor Elevators, Spoon, Explosions In The Sky en het wereldvermaarde South by Southwest Music Festival zijn onherroepelijk aan ‘the Weird City’ gelinkt. Met The Black Angels hebben ze al een tiental jaar ook een psychedelische rock-parel om trots op te zijn. Death Song, hun vijfde worp, zet hen nog iets steviger in het zadel. Een doorbraak bij het grote publiek is nakend.

 

Inspiratie voor een klinkende bandnaam vonden ze bij The Black Angel’s Death Song van The Velvet Underground & Nico. De titel van deze kakelverse schijf kwam dus ook niet als een iconische banaan uit de lucht vallen. Dit vijftal weet perfect zijn invloeden te kanaliseren en om te zetten in opmerkelijke plaatjes. Currency is er meteen boenk op en hoort zonder twijfel tot het beste van wat dit genre te bieden heeft. Vlijmscherpe riffs en onheilspellend tromgeroffel bepalen de koers van deze overdonderende openingstrack. Het refrein bekt lekker mee en de machtige melodie past nog het best bij een actiefilm van Tarantino. I’d Kill For Her is naar Black Angels-normen relatief luchtig maar rockt er wel stevig op los. Deze track werd terecht uitgekozen om als single vooraf af te vuren. Half Believing is de eerste en enige ballad die op Death Song staat. De bijna jankerige manier van zingen mist zijn doel niet en gaat door merg en been. Het melancholische pad wordt met Hunt Me Down weer verlaten voor een streep opgejaagde garagerock. Het broeierige Texaanse klimaat klinkt overal in door en je waant je bij momenten eenzaam en alleen achtergelaten in de verzengende hitte van een uitgestrekte woestijn. Zo ook bij het beklijvende Estimate die met weinig bombast en volume weet te imponeren. I Dreamt is allesbehalve een zachte droom en schakelt weer een versnelling hoger om over de geasfalteerde aders van het dorre landschap door te jakkeren. Er wordt gegoocheld met woorden waardoor geestverruimende lyrics naar boven komen: Oh I dreamt that you dreamt that I dreamt with you’.  En zo gaat deze trip nog enkele tracks verder om uiteindelijk zelfverzekerd af te sluiten met Life Song. Nog even dit: Als je lang genoeg naar de hoes kijkt begint ze op het ritme van de muziek mee te draaien.

 

In september staan ze in de AB. Maar deze zomer zullen ze ook wel ergens in de buurt halt houden.

(BG)

Meer lezen...

Cd review: Dimmu Borgir - Forces of the Northern Night

18 MEI 2017

 

Dimmu Borgir - Forces of the Northern Night

 

Voor wie Dimmu Borgir kent moet ik er geen doekjes om winden … dit is waarschijnlijk de meest bekende Symfonische Black Metal groep van het moment. Die uitgegroeid is van een donkere Noorse band tot een wereld dominerende winstgevende machine voor zowel band als label Nuclear Blast.

 

Voor de leken onder ons, Dimmu Borgir is gestart in 1993 met een naam die afgeleid is van een vulkanisch gebied in Ijsland wat donker fort of grimmige stad wil zeggen. De invloed van hun muziek komt van bands zoals venom, celtic frost en mayhem met invloeden van de klassieke componisten zoals Richard Wagner en Antonín Dvorák en dit gecombineerd met snelle drums en agressieve gitaren.

 

De drie stichtende leden hadden volgens mij nooit verwacht ooit in de Noorse top 30 te staan of om met meer dan 100 muzikanten van het Norwegian Broadcasting Orchestra en Schola Cantorum Choir op te treden … laat staan om er 6 jaar later een vette DVD en Live CD van uit te brengen … en wat voor een DVD.

 

De muziek van Dimmu Borgir is al jaren een samenspel van epische, thematische en symphonische arrangementen die uiteindelijk wel het best tot zijn recht komen wanneer het gespeeld wordt door een volwaardig orkest, een koor en natuurlijk de leden van de band zelf.

 

Een niet alledaags zicht om zo enkele langharige met bloed besmeurde black metal kerels te zien staan screamen en headbangen tussen gekostumeerde koorzangers en orkest lui met een mooi “debardeurke” aan. Maar het werkt !!!

 

Ik heb Dimmu Borgir wel al een keer of 6 gezien live, maar toen ik dit voor het eerst zag (op youtube weliswaar) kreeg ik direct kippenvel. De sfeer, het bombastische, de composities, …. alles valt op zijn plaats op deze album. Hiervoor is hun muziek gemaakt.

 

De CD bevat 17 tracks en is een must voor de liefhebber.

De BluRay versie bevat 2CD / 2 BluRay met het optreden in Oslo met het Norwegian Broadcasting Orchestra en Schola Cantorum Choir alsook het legendarisch optreden op Wacken Open Air met het Nationaal Tsjechisch Symfonisch Orkest en een In-Depth documentaire met behind-the-scene fragmenten van de immense stage-production in Noorwegen

 

Score: 5/5

Review door VANDAMME WOUTER

 

CD Tracklist:

1. Xibir

2. Born Treacherous

3. Gateways

4. Dimmu Borgir

5. Dimmu Borgir

6. Chess With The Abyss

7. Ritualist

8. A Jewel Traced Through Coal

9. Eradication Instincts Defined

10. Vredesbyrd

11. Progenies Of The Great Apocalypse

12. The Serpentine Offering

13. Fear And Wonder

14. Kings Of The Carnival Creation

15. Puritania

16. Mourning Palace

17. Perfection Or Vanity

Meer lezen...

Cd-review: Mark Lanegan – Gargoyle

11 MEI 2017

 

Mark Lanegan – Gargoyle (4/5)

 

Mark graaft als vanouds putten in zijn ziel

 

Mark Lanegan (Screaming Trees, Queens Of The Stone Age, Gutter Twins…), 52 jaar intussen, heeft zijn schuurpapieren stem met grove korrel nog eens gesmeerd om met zijn huisband een plaat op te nemen. Het middelmatige Phantom Radio (2014) verdween al vlug uit onze persoonlijke ether en het was dus hoog tijd dat Zijne Rauwheid nog een schijf afleverde die het merk Lanegan waardig was. En ja hoor, Gargoyle imponeert zonder veel franjes en tekent nu al voor een langer verblijf in onze playlist dan zijn voorganger.

 

Zinderend en vol overtuiging rekent onze favoriete karakterkop af met zijn kwelduivels. Met de openingstrack Death’s Head Tattoo tatoeëert Lanegan lustig verder op zijn magnum opus Blues Funeral (2012). Met lyrics als: ‘Wild thing / See the monkey in the jungle swing / Canary in the cavern sing / That the devil lives in anything’ worden er taalkundig rake klappen uitgedeeld. Er is dan ook niets beters dat bij deze vlijmscherpe woorden past dan de schorre stem van deze statige ‘screaming tree’. Nocturne is de perfecte soundtrack voor een wild nachtje stappen. Donkere synths en doordringende gitaarlijnen zorgen tegelijk voor een onheilspellend en opzwepend tempo. Wij slaan alvast een avondje bar hangen met Mark niet af. Beehive werd als voorbode gelost en zoemt zeemzoet ons gehoorkanaal binnen. Als een doorwinterde stielman weet Lanegan zijn ambachtelijk maatwerk aan de man te brengen. Mede door de middeleeuws ogende hoes druipt er een soort archaïsche echtheid van het album dat men niet veel meer tegenkomt. Hopelijk weet hij komende festivalzomer ook wat jong volk uit hun tent te lokken om vooraan bij zijn optredens post te vatten. In Emperor hoor je duidelijk het aandeel van boezemvriend Josh Homme. Het is algemeen geweten dat de frontman van QOTSA graag met ‘b-kantjes’ strooit bij zijn beste kameraden. En ook deze track mag er zeker wezen en blijft hangen als een absolute heerser. Daarna volgen nog enkele bokkige ballads (Goodbye to Beauty en First Day Of Winter), vintage Lanegan. Old Swan is geen zwanenzang maar een vastberaden orgelpunt van een puike plaat, dé zoveelste op het conto van deze grootmeester.

 

Met tussenstops Werchter, Eindhoven en Arras zijn er aan het begin van deze festivalzomer voldoende kansen om deze doorleefde tronie te aanschouwen.

(BG)

 

 

 

 

Meer lezen...

Cd review: Spoil Engine - Stormsleeper

05 MEI 2017

 

Spoil Engine : Stormsleeper (2017)

 

 

 

Na de EP “Stormsleeper” is er nu de full-length vanuit het Spoil Engine kamp.

Het nieuwe album bevat de nummers vanop de EP met nog  4 nieuwe nummers.

En welke … Black Sails, Silence Will Fall, Wastelands en Doomed to Die zijn terug veelzijdige metal core schijven die zullen zot gedraaid worden bij velen.

 

Het album werd opgenomen in de Oceanside Studio en gemixed in Studio Fredman in Zweden waar onder andere ook bands zoals In Flames, Dark Tranquillity en Hammerfall hun meesterwerken lieten “opkuisen” …

 

De schijf begint met Disconnect die al meteen een statement maakt dat da madamke niet met haar kl*ten laat spelen. Met een hoog meezinggehalte wordt je direct in een opzwepende walm van techniek en agressie gedompeld. En geloof me, de trend wordt hier al goed aangegeven. Dit is trouwens één van de songs met bijhorende videoclip.

https://youtu.be/xloB-nOf0Io?list=PLBDWL0UeQ0AU_wHn9R6L6-pJjdh_2oCep

 

Volgend nr is Silence Will Fall die er ook wel redelijk op door beukt. Weliswaar wat minder meezing gehalte, maar toch met een opvallende middenstuk die van akoestisch perfect overgaat naar de apotheose van het nummer. Zalig hoe nummers plots een andere wending kunnen krijgen zonder de focus te verliezen van de basis.

 

Doomed to Die is volgens mij de “hit” op de cd. Met de woorden “everybody flip flop” kun je er de rest van de avond op teren. Doet me vooral denken aan Arch Enemy qua zangstijl en mee roep toestanden. Hier ook past een videoclip bij …. https://www.youtube.com/watch?v=tdyrT89NRxs

 

Na een sfeervolle opbouwende gitaarpartij hakt Weightless er in al een bijl … Misschien is dit wel het minst toegankelijk nummer qua jump up gevoel, maar daarom niet minder interessant. Integendeel, het volgens mij meer aanwezig zijn van samples brengt de schijf naar een soort mysterieuze sfeer wat we van vorige platen niet gewend waren.

 

De titeltrack Stormsleeper is uiteraard wel al wat gekend ondertussen door meerdere verzamels en lijsten die de schijf al beklommen heeft. Hier hebben we terug het ‘hit’ gevoel met het aanstekelijke refrein.

check ook de video: https://youtu.be/r2LdZ2RGdbc

 

Hollow Crown is terug eentje die ook op de EP stond. Rechtdoor, vette gitaarstukken, dikke bas en een retestrakke drum maakt dit nummer een van de agressiefste op de plaat. Toch kantelt de song naar een terug soort sferisch tussenstukje, maar tegen dat je het goed en wel beseft is de trein daar al terug aan 300 km/u …

 

Dit is mijn persoonlijke één van mijn favorieten: Black Sails.  Qua sfeer en sound gaat dit tussen Arch Enemy en Dark Tranquillity met vette break down stukken … Sommige gitaarriffs klinken lekker Zweeds , andere doen dan de vazen van de kast donderen …. Veelzijdig nummer met hopen potentieel.

 

The Verdict is dan voor mij de minste van het nest. Geen slecht woord over deze song, maar al er één moet gekozen worden … Dit nummer geeft volgens mij het minst evolutie in de weg die Spoil Engine bewandelt.

 

Met Singing Sirens gaan we een beetje de duistere toer op … Het lied weerspiegelt wat sommige 20’ers momenteel meemaken en voelen in de wereld van vandaag. Gevoelens die nu en dan resulteren in zelfmoord en achteruitgang van de wil om iets te bereiken of doen.

Dit is “de” plaat van het album volgens mij, maar is toch de vreemde eend in de vijver hier.

 

Aan alle goede dingen komt een einde, met Wastelands wordt de Stormsleeper album afgesloten. Terug een knaller van formaat waardoor je de duistere gedachten van zijn voorganger al vlug vergeten bent. Lekkere metal die smaakt naar meer.

 

De plaat is beschikbaar op CD, Digitaal en Vinyl via Arising Empire.


Op 20 mei is er trouwens de CD release gig in Torhout met Spoil Engine, The Charm the Fury en Static. En er is ook een tour gepland met Prong en in het najaar schuimen ze Frankrijk en Portugal af.

 

 

score: 8,5 / 10

review by Vandamme Wouter

 

 

Meer lezen...
Page 1 of 35
Goto page: 1, 2, 3 ...