Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Noel Gallagher
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Foo Fighters
Cd-review: Channel Zero – Exit Humanity
Queens Of The Stone Age
Agenda
24 FEB
Anvil
28 FEB
King Gizzard and the Lizard Wizard
02 MAA
King Kong Club 2018
03 MAA
Jd Mcphersons Band
10 MAA
Midge Ure
15 MAA
School is cool
16 MAA
Level 42
16 MAA
Editors
17 MAA
Avatar
18 MAA
Don Airey - Deep Purple
28 MAA
Feeder
28 MAA
Zap Mama
29 MAA
Labtrio
29 MAA
Fleddy Melculy
03 APR
Kensington
04 APR
The Scorpions
08 APR
Evanescence
13 APR
Douglas Firs
14 APR
Lacuna Coil - Epica
15 APR
Candy Dulfer
17 APR
Chrysta Bell
20 APR
Garland Jeffreys
23 APR
G3
28 APR
Warhaus
30 APR
Ensiferum
04 MEI
The Scabs
05 MEI
Les negresses Vertes
09 MEI
The Sheila Divine
12 MEI
Roger Waters
20 MEI
Tears for Fears
29 MEI
Monster Magnet
03 JUN
Vestrock 2018
10 JUN
Joe Bonamassa
16 JUN
Werchter Boutique 2018
24 JUN
Hellfest 2018
25 JUN
Nickelback
30 JUN
Rock Zottegem 2018
01 JUL
Ed Sheeran
08 JUL
Massive Attack
08 JUL
Sjock 2018
08 JUL
Rock Werchter 2018
14 JUL
Mad Cool 2018 - Madrid
14 JUL
TW-Classic 2018
15 JUL
Melt 2018
29 JUL
Tomorrowland 2018
12 AUG
Alcatraz 2018
15 AUG
Sziget 2018
01 SEP
Crammerock 2018
26 OKT
Oscar and the Wolf
07 NOV
Nightwish
Fotogalerij
Gruppo Di Pawlowski @ De kreun
Gruppo Di Pawlowski @ De kreun
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Blaudzun @ De Kreun
Blaudzun @ De Kreun
Roeselare Jazz Festival
Roeselare Jazz Festival
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Photo report: Bockor Rock - Kortrijk
Photo report: Bockor Rock - Kortrijk
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Photo report: Fear Factory - Vooruit Gent
Photo report: Fear Factory - Vooruit Gent
Photo report: Ieperfest 2017
Photo report: Ieperfest 2017
Photo report: Tjens Matic
Photo report: Tjens Matic
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Concert report: STUFF
Concert report: STUFF
Grensrock 2013
Grensrock 2013

De Grillen van Gheysen

De tijdloze


 

 

 

 

 

 

I read the news today, oh boy.

De middenstand regeert het land, beter dan ooit tevoren.

There's too much confusion.

Words like violence, break the silence.

 

See the blind man, shooting at the world.

You were caught on the crossfire of childhood and stardom.

I watched the world float to the dark side of the moon.

A little anxious when it's dark.

 

There's a lady who's sure.

All five horizons, revolved around her soul.

Through the veins of history.

I hear her voice, calling my name.

But I’m a creep, I’m a weirdo.

 

Me and Mary we met in high school when she was just seventeen.

It started out with a kiss.

Take me out tonight.

Housewife.

 

And those were the days of roses, poetry and prose.

Dancing to electro-pop like a robot from 1984.

The pleasure is to play, makes no difference what you say.

Players only love you when they're playing.

 

Why'd you leave the keys upon the table?

Why is the bedroom so cold?

Isn't it always so?

You're probably right.

Where is my mind!?

You are like a hurricane.

 

Help me to carry the fire.

That David played and it pleased the Lord.

We can beat them, just for one day.

With the fire from the fireworks up above me.

There is no other Troy for you to burn.

 

I know the pieces fit.

So I lift those heavy eyelids.

And it's hard to hold a candle,

Thunderstruck!

 

Here we are now, entertain us.
A band is blowing Dixie, double four time.

Scaramouch, Scaramouch will you do the Fandango.

But please don't put your life in the hands of a Rock 'n' Roll band, who'll throw it all away.

 

And now you do what they told ya.

We get some rules to follow.

Obey your master.

It's such a perfect day!

 

Tijdloze 2017

(BG)

Meer lezen...

Cd-review: Wardrobe – Crawling

14 JAN 2018

 

Wardrobe – Crawling (4/5)

 

Kleerkast vol breekbaarheid

 

Wardrobe, het nieuwe project van Johan Verckist (Shun Club, Glitterpaard), is er eentje om in te kaderen en vooral te koesteren. Verckist komt met zijn kleerkast vol breekbare pop heel sterk naar voor. Het is een kunst om de hele woonkamer te vullen met dit soort terughoudende muziek. Dat hebben we de laatste jaren enkel Bon Iver en Sufjan Stevens horen doen. Verckist laat zich dan ook ten volle inspireren door de singer-songwriters van de jaren 60 en 70, en dat kan je heel goed horen.

 

Thick As Thieves steelt meteen al riedelend ons hart. StuBru, gelieve dit de airplay te geven dat het verdient want dit is de kwaliteit die je ’s morgens en ’s avonds tijdens de piekuren als ‘alternatieve zender’ toch ietwat ontbeert. Ook Nowhere Now pakt ons zonder veel moeite in. Invloeden van onder andere Nick Drake, één van de grootste singer-songwriter allertijden, zijn hier duidelijk hoorbaar. Zo kabbelt Crawling gezellig verder. Sour Time Advocate komt met de zoetgevooisde vocals van Verckist zachtjes binnen. Dit is zonder twijfel één van de zoetste vruchten van dit album. We verlangen nu al naar een zomers strand met een ijskoude cocktail in de hand, waarvoor dank. Drop The Hammer en Before The Flood geven de nodige vibes om verder te luisteren. Net over de helft zakt de plaat niet weg, integendeel ze doet gewoon door op het ingezette elan van de eerste nummers. Rags en Man Of Straw doen er op het einde nog een schepje bovenop. De naakte sound wordt uitgebuit en tot het uiterste gedreven. Zowel gitaar als piano krijgen hier een belangrijke rol in toebedeeld.

 

Wardrobe bewijst dat makkelijk toegankelijk niet altijd prefab-beats moeten zijn die in herhaling vallen. Topper.

(BG)

Meer lezen...

Arch Enemy - Will To Power

22 NOV 2017

“Imago belangrijker dan muziek ….”

 

CD review Arch Enemy - Will to Power

 

Arch Enemy was vroeger een van mijn favoriete bands … maar er is jammergenoeg veel veranderd. Toen ik Arch Enemy leerde kennen in 1998 met Stigmata & Burning Bridges was ik door het dolle heen met deze band. Snede scherpe riffs, vette sound en vocals om U tegen te zeggen.

 

Ondertussen zijn we 20 jaar verder, en de band is naar mijn bescheiden mening maar een schim meer van waar ze indertijd voor stonden.

Arch Enemy is wel uitgegroeid van een underground band naar een van de meest succesvolle extreme metal bands in de wereld.… Met de frontvrouw wissel van Gossow naar White-Gluz hebben ze niet moeten inboeten aan power en veelzijdigheid. De nieuwe zangeres kan heel wat meer tonen aan dan haar voorgang(st)er. Luister maar naar Reason To Believe.

 

Na de gebruikelijke overbodige instrumentale intro vliegen ze erin met The Race. Een plaat die de trademark tempos en melodieën van de band hoog in het vaandel draagt.

Op Blood in the Water is de Loomis stijl wat meer hoorbaar wat het nummer toch een meerwaarde geeft.

The World is Yours is verzadigd met een soort pop melodietje die maar moeilijk uit het hoofd geraakt. Met in het midden een typisch Iron Maiden eerbetoon die overgaat naar een sample/pop/piano moment met tot slot de climax van hun pop melodietje ….   

Next in line ‘The Eagle Flies Alone’ borduurt wat verder op de vorige track.

Reasons To Believe is zowat de meest clean gezongen track op deze plaat waar White-Gluz laat horen wat ze kan. En het maakt zeker indruk.

Mijn favoriet op de plaat.

Murder Scene doet al gauw het melige van vorige track vergeten en vliegt er in als een bom. Een plaat die mij op sommige momenten aan Episode 666 van In Flames doet denken.

 

Zowat de meest zinloze instrumentale plaat ooit staat ook op deze CD. Saturine

Ofwel hadden ze nog wat plaats over op hun CD, ofwel hebben ze deze vergeten te wissen bij de druk.

Dreams of Retribution is zowat het meest gevarieerde nummer van de plaat. De song wisselt van onheilspellende klavecimbels naar power metal riffs … met hier en daar een children of bodom deuntje ertussen ….

 

First Day In Hell begint wat ‘MachineHead’ achtig, maar gaat dan al gauw over naar cliché riffs om er toch maar een eind te moeten aan breien. Dat geldt trouwens ook voor de laatste 2 liedjes van hun album My Shadow and I en A Fight I must Win.

 

Bij het beluisteren van hun laatste plaat krijg ik echt het gevoel dat ze nog een album ‘moesten’ maken van hun platenmaatschappij. Vlug hup hup een liedje of 10 schrijven, opnemen en klaar is kees. Bij sommige riffs heb je zelfs het ‘heb ik al eens gehoord’ gevoel na de eerste luisteren. Gitarist Michael Amott zou beter het schrijven terug wat meer overlaten aan zijn collega Jeff Loomis (Nevermore).

 

Al bij al geen slechte plaat die gemakkelijk binnen gaat, maar voor vernieuwing gaan ze bij mij geen hoge punten scoren. Zoals de titel al aangaf zijn ze bij Arch Enemy meer bezig met hun Imago dan dat ze nog bezig zijn met ‘goeie’ platen maken.


De moderne Arch Enemy bevat alle eigenschappen van een pop metal band …
overdreven productie, misplaatste samples, simpele songstructuur en focus op de vocals in plaats van op het geheel. Een gemiste kans ….

 


review: Vandamme Wouter

score: 2,5/5

 
Meer lezen...

CD review: Butcher Babies - Lilith

22 NOV 2017

 

Wijven met ballen !!!

CD review Butcher Babies - Lilith

 

 

 

 

 

Voor wie Butcher Babies niet kent, een kleine introductie.

 

 

Butcher Babies is afkomstig uit het zonnige Californië en is ontstaan in 2011.

 

 

Getekend bij Century Media Records in 2012, en ondertussen aan hun 3e full album.

 

 

De band bestaat uit 2 zangeressen, een drummer, gitarist en bassist…. en wat voor zangeressen. Duidelijk geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.

 

 

Over hun nieuwe plaat niets dan goeds …
Een genre op plakken zal moeilijk zijn, ik hoor zowel invloeden van Meshuggah, Slipknot, Nu Metal, Thrash Metal ….

 

 

De titel van het album ‘Lilith’ gaat over de vertegenwoordiging van losbandigheid en ongehoorzaamheid. De band ziet dit echter als een positief iets. Een symbool van autonomie, gelijkheid en volledige controle over uw eigen bestemming. Een ‘left path woman’ die niet bang is om alle instrumenten beschikbaar, ook haar seksualiteit, te gebruiken om het doel te bereiken.

 

 

Genoeg over hun ‘filosofie’ nu, … op naar het echte werk.

 

 

De schijf telt 11 nummers en die blazen alles weg. De schijf beukt er van de eerste minuut al in … Met een typische Nu-Metal sound klinkt de boel super vettig.

 

 

Sommige van de platen hebben een enorm ‘meezing’ gehalte die live wel eens de gangmakers kunnen worden. Dit is de Evanescence met ‘ballen’. Echte metal met echte metal vrouwen …

 

 

Vette metal die lang blijft plakken. Iedere plaat apart bespreken ga ik niet doen. Grunts, screams, gewone zang wisselen zich af met de daarop veelzijdige passages van beat down, thrash, nu-metal en hier en daar wat djent …
Listen and enjoy !!!

 

 

Een kerel zoals Weinstein zou volgens mij alleen maar tandjes moeten rapen mocht ie met hen trachten zijn ding te doen ….  

 

 

Wie deze band nog niet kent, geen tijd verspillen en rijf de plaat binnen … een aanrader.

 

 

Review Vandamme Wouter
Score 4,5/5

 

 

"Lilith" track listing:

 

01. Burn The Straw Man
02. Lilith
03. Headspin
04. Korova
05. #Iwokeuplikethis
06. The Huntsman
07. Controller
08. Oceana
09. Look What We've Done
10. Pomona (S**t Happens)
11. Underground And Overrated

 
Meer lezen...

EP review: In Flames - Down, Wicked & No Good

22 NOV 2017

 

“A lesson in how to cover a song ….”

 

 

EP Review: IN FLAMES - Down, Wicked & No Good

 

Inderdaad, In Flames brengt een cover EP uit … en die mag er wezen !!!
Covers van Depeche Mode, Alice in Chains, Nine Inch Nails en zelfs Chris Isaak passeren de revue.

 

De EP begint met de cover It’s No Good van Depeche Mode. Een mooi alternatief voor een song die tot op heden toch niet de meest gecoverde was van Depeche Mode. Het is leuk om covers te horen waar bands hun eigen ziel in steken in plaats van klakkeloos te kopiëren.

 

Verrassende keuze is toch de 2e plaat op de EP. Down in a Hole van Alice in Chains.
Een goede poging deze te coveren. Toch wordt het moeilijk om Layne Staley te evenaren met zijn unieke stem. De plaat draait helemaal anders uit dan verwacht en toont nog maar eens dat In Flames veel in hun mars hebben.

 

Volgende in de rij is Wicked Game van Chris Isaak. Inderdaad “wtf” … In Flames en Chris Isaak? Maar het klinkt fantastisch. De manier waarop ze de plaat omzetten naar hun eigen sound is opmerkelijk. De zang van Anders Fridén brengt een bepaalde sfeer die perfect aansluit op deze prachtige uitvoering van Wicked Game.

 

Als afsluiter staat een live versie van Hurt op de tracklist. De Nine Inch Nails hit die Johnny Cash ook al eens bracht  … Een aardige poging van In Flames. De emotie die Anders brengt samen met de akoestische set is subliem.

 

review: Vandamme Wouter

score: 4,5/5

 

Tracklist:

It’s No Good - Depeche Mode

Down in a Hole - Alice In Chains

Wicked Game - Chris Isaak

Hurt - Nine Inch Nails

 
Meer lezen...

Cd-review: Diablo Blvd – Zero Hour

21 OKT 2017

 

Diablo Blvd. – Zero Hour (4,5/5)

 

Stand-upmetal

 

Met de nodige toeters en bellen, waarvan de geluidjes vakkundig werden nagedaan door Alex Agnew himself, werd de nieuwe plaat van Diablo Blvd. maanden vooraf aangekondigd. Zero Hour is al het vierde album dat stand-upcomedian/brulboei Agnew met zijn metalen gevolg op ons afvuurt. Het is meteen duidelijk, dit wordt de schijf van het stapje hogerop en dat met een eigen sound die niet meer te vergelijken valt met hun grote voorbeelden Danzig en Type O Negative.

 

Deze beestige boel wordt op gang getrokken met Animal, een oorwurm van jewelste die ons gehoorkanaal zonder enige waarschuwing komt binnen gedenderd. De grommende gitaarlijnen blijven ook bij het sublieme Sing From The Gallows aanwezig. Beide songs kunnen zo naast het betere werk van Mastodon gezet worden. Een verwarmend voorprogramma dringt zich op, Alcatraz!? Ook Life Amounts To Nothing kunnen we na drie luisterbeurten met onze beste Agnew-imitatie meekwelen. Het oerdegelijk gedrum van Kris Martens krijgt door een sublieme productie evenveel aandacht als de gouden stembanden van AAYou Are All You Love is op maat van het Sportpaleis gemaakt. Dat Diablo Blvd. de grootste concertzaal van het land zou kunnen vullen, was tot een paar jaren terug een utopie. Maar deze plaat zal nog meer deuren openen dan de bekende gelkop van Agnew ooit opende. Halverwege kan de instrumentale titeltrack 00:00 voor wat rust zorgen. Maar veel tijd wordt er niet uitgetrokken voor pauze. Bij Like Rats gieren de gitaren als voorheen. Snerpende snaren, gedegen gedrum en een klok van een stem vormen een mooi geheel. Demonize, de langste loeier van de plaat, is de glimmende kers op deze romige metaltaart. Deze machtige song is nog maar eens het bewijs dat deze band meer is dan de frontman alleen. De outro is er eentje om in te kaderen. The Future Will Do What It’s Told is een soort She Sells Sanctuary in the Temple Of Love. Op dit meest uitgesproken buitenbeentje van Zero Hour kunnen we heel duidelijk een ferme snuif Sisters Of Mercy en The Cult on speed voorbij horen waaien en daar is zeker niets mis mee. Met Summer Has Gone wordt de donkere winterperiode met een knaller ingezet en daarmee is alles gezegd.

 

Na een uitgebreide tour in onze buurlanden zal menig Belgisch festival in 2018 met zekerheid onveilig gemaakt worden.

(BG)

 

 

Meer lezen...

Concertreport: Equal Idiots

21 OKT 2017

 

Equal Idiots @ De Kreun (20/10/17)  (4/5)

 

Met de twee voeten vooruit

 

Sinds Equal Idiots met de hoofdprijs van De Nieuwe Lichting 2016 gingen lopen gaat het hen voor de wind. Het duo uit Hoogstraten loste in juni van dit jaar hun eerste LP. En het moet gezegd worden Eagle Castle BBQ is voorlopig nog steeds het mooiste belpoppareltje van 2017. Ook live zijn Thibault en Pieter een perfect match en brengen ze onversneden rock met de rollende R van ruig.

 

Het voorprogramma werd opgeleukt door Freddie and The Vangrails. Dit Kortrijkse kwartet brengt punkrock zoals The Sex Pistols en The Exploited in het prille begin van de punkscene deden. Niets ontziend en met een dikke middelvinger in de lucht werden de korte tracks als handgranaten in het publiek gedropt. Frontman Freddie nam van de gelegenheid gebruik om de ruimte tussen het toestromende publiek te benutten en schreeuwend enkele sprintjes te trekken. De zaal was op deze eerste echte herfstdag vakkundig opgewarmd.

 

Op de opgewekte tonen van The Pina Colada Song kwamen Thibault en Pieter met een kamerbrede glimlach op het gezicht het podium op. Met opener Cover The Corpse vloog het tweetal met de twee voeten vooruit uit de startblokken. De snedige singles Hippie Man en Salmon Pink konden vanzelfsprekend op heel wat bijval rekenen bij de opgedaagde fans. Het jeugdig enthousiasme spatte op deze mooie Dag van de Jeugdbeweging van de bühne. Het geluid zat strak en dat is zeker niet altijd het geval bij genregenoten van hetzelfde allooi. Halverwege zorgde het rustige Toothpaste Jacky voor een verdiende pauze of zoals Thibault het zo mooi verwoordde was dit het uitgelezen moment om nog eens bier te halen. Equal Idiots weten zichzelf na al het succes nog steeds te relativeren. Iets wat hier in de West-Vlaanders zeker geapprecieerd wordt. Het fantastische Butter Up Down vette de boxen nog eens in met een dikke klodder rock & roll van de bovenste plank. Deze song was in al zijn grootsheid het perfecte orgelpunt van een sappige set. Tijdens de bisronde werden we nog getrakteerd op een eigengereide cover Ca Plane Pour Moi en de nu al Belgische klassieker Put My Head In The Ground. Deze passage, ver van huis, was af.

 

Achteraf namen Thibault en Pieter uitgebreid de tijd om hun t-shirts en platen, die als zoete broodjes verkochten, aan de man en vrouw te brengen met bijhorende handtekening. Het Wilde Westen kan weer een puike gig op hun conto bijschrijven. Waarvoor dank!

(BG)

Meer lezen...
Page 1 of 36
Goto page: 1, 2, 3 ...