Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
23 APR
Paaspop 2019
30 APR
Bonzai Awards
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Bonzai Ardennes : Retro Camp
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
Fotogalerij
Groezrock 2016
Groezrock 2016
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Alcatraz Club Show: Annihilator
Photo report: Alcatraz Club Show: Annihilator
Schippersweekend Lauwe 2013
Schippersweekend Lauwe 2013
Photo report: The Iron Maidens
Photo report: The Iron Maidens
Photo report: Thurisaz - Weeping Silence - Alwaid
Photo report: Thurisaz - Weeping Silence - Alwaid
Photo report: Roadkill 2016
Photo report: Roadkill 2016
Photo report: Garland Jeffreys
Photo report: Garland Jeffreys
Concert report: The Mission
Concert report: The Mission
Photo report: Monster Magnet
Photo report: Monster Magnet
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Concert report: Metaldag - Lokerse feesten 2018
Conceet report: Evil or die Fest 2016
Conceet report: Evil or die Fest 2016
Ibiza @The Beach
Ibiza @The Beach
Photo report: Portland
Photo report: Portland

The odd man

Een kleintje met andalouse


 

“Go Go Power Politiestaat, Na na na na na”

 

Het vijftien kilometer lange stukje Wilde Westen bestaande uit asfalt en vogelpoep dat van Ieper tot Kortrijk loopt, beter bekend als één van de vele ingrediënten van een Snickers reep, de A19, werd in de laatste maanden beter getemd dan het collectief van de Noord-Koreaanse bevolking. Door middel van trajectcontrole heeft Big Brother er voor gezorgd dat dit stukje snelweg niet meer zo snel is. Natuurlijk brengt dit gebeuren het alom bekende fenomeen teweeg: luid protest door alle wegmisbruikers die er te vinden zijn in dit kleine, maar vooral oordelende, landje der achterlijkheid. Nu even kort mijn relaas na enkele maanden deze route te berijden.

 

Sinds ze deze trajectcontrole hebben neer geplant kan je daadwerkelijk je cruisecontrol op honderdtwintig flatussen per uur zetten en lekker mee cruisen met de rest van onze gespitste spitsmensen. Opvallend minder cowboys die met hun ego de weg opeisen en tevens een daling van linkse plakkers en dus een stijging van rechtse rakkers. Het resultaat is verbluffend en aangenaam: rustiger en bijna stressvrij rijden. Wanneer je echter de eerste afrit van Menen achter je laat, en dus ook de hele trajectcontrole, start terug de lancering van Mario Karts. Dit uiteraard gepaard gaand met de nodige stress, remlichten en bovenal debiele manoeuvres. Ik concludeer dan maar dat dergelijke maatregelen verder uitgebreid mogen worden. Maar ik voel de bui al hangen: de debiele zakken van onze maatschappij die al dit ge-politiestaat teweeg hebben gebrachten, zullen me op mijn donder geven om zo’n uitspraken neer te pennen. Zucht, eye roll.

 

Van het moment dat ergens een flitspaal of trajectcontrole wordt geplaatst of een alcoholcontrole wordt georganiseerd, zijn die kinderlijke, mongoloïden er om hun afgezaagde en gestandaardiseerde zever op Facial-Book te posten. “Ze (de staat) hebben weer meer geld van de werkende man nodig!”, “Het is om ons te pesten!”, “Zou de politie niet beter boeven pakken, in plaats van hun zakken te vullen?”. Maar als je er eigenlijk goed over nadenkt, moeten wij niet boos zijn op de staat, maar op al die randdebielen zelf. Moest iedereen zich nu eens gedragen, waren dergelijke maatregelen totaal overbodig en konden we nog eens gas geven wanneer er echt een noodgeval is (zoals wanneer je van de frituur komt). Maar nee, door deze idioten die te narcistisch zijn om te beseffen dat zij dit net veroorzaken moeten we allemaal koude en slappe frieten met lauwe mayonaise fretten. En dan is de regering (waar ze trouwens zelf op hebben gestemd) kop van jut. Maar wat verwacht je nu zelf? Zoals in de gemiddelde kleuterklas kunnen de meesten onder ons niet eens proper eten noch schijten, dus moet vadertje staat ons helpen door onze handjes vast te houden en onze vleesjes te snijden. Want laat ons eens doen zonder enig toezicht, en om de haverklap rijden we zo zat als een kanon een halve lagere schoolklas naar de fritz.

 

Dus de volgende keer dat iemand van de “vrienden” afkomt met “Die pipo’s van de lokale ombudsdienst hebben me weer een boete gegeven, omdat ik negentig reed in de bebouwde kom. Hebben ze niets beter te doen met bla bla bla…” moet je vooraal niet mee praten. Weet dat zij net het probleem zijn en wij de oplossing. Neem ze dus mee naar buiten, snij hun keel over, plas in de wonde en laat ze achter om te rotten op de grond. Richt je woede op de juiste mensen en dan kunnen we misschien het tij doen keren en binnen enkele jaren terug warme frieten met koude mayonaise eten!

 

This is The Odd Man saying: Als je niet akkoord bent met mijn mening, kan mij dit eigenlijk niet veel schelen.

 

Meer lezen...

Concert report: Steak Number Eight

20 MAA 2016
Concert report: Steak Number Eight


 

Concertreview: Steak Number Eight @ De Kreun

 

Een machtsontplooiing waar de Donald Trumps van deze wereld nog een puntje aan kunnen zuigen

 

Er is geen haar op ons grote hoofd dat er aan twijfelt, Steak Number Eight is de grootste Belgische metalband van het moment. Met hun tournee Your Soul Deserves To Die Twice wordt menig Europese grootstad onveilig gemaakt. Zo staan Amsterdam, Berlijn, Parijs, Londen… op de lange to-do-list. Afgelopen vrijdag was onze eigen metropool Kortrijk aan de beurt. De Kreun die al wekenlang volledig uitverkocht was kreunde onder de stampvoetende massa. Het werd een mooie avond.

 

Met hun laatste plaat Kosmokoma onder de arm, die door menig kenner nu al gezien wordt als hun magnum opus, hebben Brent Vanneste en co in acht jaar tijd een dijk van een discografie bij elkaar gespeeld om live op terug te vallen. Het concert werd dan ook vooral opgebouwd met nieuw werk dat hier en daar werd afgewisseld met krakers van hun vroegere albums When The Candle Dies Out… (2008), All is Chaos (2011) en The Hutch (2013). Dat Steak Number Eight not your ordinary postmetalband is, bewezen ze van bij het begin. Met Space Punch, de kleine tien minuten durende outro van Kosmokoma, werd het publiek direct op zijn wenken bediend. Black Eyed en hun laatste single, die tevens als naam van hun tour werd gebruikt, volgden in een strak tempo. De eerste bezwete gezichten die kirden van geluk waren een feit. Daarna zorgden vooral Dickhead en het wondermooie The Sea Is Dying gemakkelijk voor twee piekmomenten. De gitaren werden vakkundig gegeseld en er werd niet gekeken op een uitvoerige riff meer of minder. Return Of The Kolomon deed wat van dit stevige instrumentale kunststuk verwacht werd. De Kreun werd omgetoverd tot een op hol geslagen vortex met zekerheid op oorsuizingen. In de bisronde hadden ze genoeg aan één nummer om de boel finaal te slopen. Pyromaniac liet de decibelmeter een laatste keer vuurrood kleuren. Deze passage op Kortrijkse bodem werd een ware triomftocht, een machtsontplooiing waar de Trumps van deze wereld nog een puntje aan kunnen zuigen.

 

Steak Number Eight is meer dan ooit een band uit één stuk waar we als Belgische muziekliefhebber trots op mogen zijn.

(BG)

Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight