Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
15 SEP
Schippersweekend 2019
22 SEP
Inhaler
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
07 DEC
Max and Igor Cavalera
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Frank Boeijen Begijnhofpark
Frank Boeijen Begijnhofpark
Photo report: SZIGET 2015 - Budapest
Photo report: SZIGET 2015 - Budapest
Grensrock 2014 - Menen
Grensrock 2014 - Menen
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Meuris - Schouwburg Kortrijk
Meuris - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Dranouter 2018
Photo report: Dranouter 2018
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Photo report: Stone Sour
Photo report: Stone Sour
King Hiss - Album release show
King Hiss - Album release show
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Photo report: Nile Rodgers
Photo report: Nile Rodgers
Photo report: Voltage festival
Photo report: Voltage festival

The odd man

Hotel Roborovski


 

 

“Up next: Hondenbordeel” #hiermetdieteef

 

Het meest voor de hand liggende thema om mijn literaire diarree van deze maand mee uit te schijten is onbetwistelijk de warmte en droogte van de afgelopen weken. Aan de andere kant ben ik er steevast van overtuigend dat jullie letterlijk geen ballen geïnteresseerd zijn om een column lang te lezen hoe mijn zak aan mijn billen plakte van het zweet, om nog maar te zwijgen van de geur! Als ik er bij stil sta is het meerendeel van de mensen gewoonweg helemaal niet geïnteresseerd in mij of wat ik uit kraam (aan deze mensen een welgemeende FU!). Aan de overige, vermoedelijk twee, mensen die wel enige interesse hebben: uw gebeden werden verhoord! In deze column komen er geen zweterige ballen aan te pas. Lees hier het relaas van een filosofische avond in de zetel.

 

Op 15 juli was ik met mijn prachtige vrouw aan het kijken naar het WTV-nieuws, toen een reportage van een dierenhotel aan bod kwam. Dit minuscule, banale bericht zette om de één of andere reden mijn bizarre en gestoorde grijze massa in werking. Tijd voor een grondige analyse. Volgens de reportage zijn er steeds minder mensen die hun dieren tijdens de verlofperiode in het asiel dumpen en meer en meer mensen die beroep doen op een dierenhotel. Deze hotels zijn perfect uitgerust zodat je met een gerust hartje Bobby en Felix kan achterlaten, terwijl jij van je strandvakantie geniet. Je kan zelfs via webcam vanaf het zwembad in Bodrum mee volgen hoe je geliefde viervoeter een drol legt in zijn kennel. Dit alles voor een “schamele” 150 euro per week (ongeveer de prijs van een goede beurt in de Wevelgemse plezierhuizen). Ik denk dat de meeste mensen een goedkoper hotel kunnen vinden via Trivago.

 

Hoe wij met onze dieren omgaan zegt veel over onze maatschappij de dag van vandaag. De woedekreten die we allemaal uitriepen wanneer we de beelden zagen van mishandelde dieren in slachthuizen, terwijl papa het vlees nog eens draaide op de BBQ, of de Dutroux-like woede wanneer een filmpje opduikt van een student die een katje uit het raam gooit. Ondertussen is niemand begaan met de dakloze man die aan de Aldi zit te bedelen. Ikzelf als dierenvriend neem hier ook op een passieve manier aan deel, want passief zijn is nu éénmaal mijn ding (de cijfertjes op mijn weegschaal zijn hier het bewijs van).

 

Anyhow, terug naar het dierenhotel... Ik ben die avond tot de volgende vaststelling gekomen. We hebben blijkbaar meer en meer kapitaal om aan onze huisdieren uit te geven. De welvaart van onze dieren is afhankelijk van de welvaart van de mensen. Ik hoor al heel mijn leven crisis hier en crisis daar, maar toch heb ik het gevoel dat de poel van welgestelde mensen alsmaar groter wordt. Mijn vooroordeel was dat enkel “gestekakkers” hun dieren naar zo’n luxueus hotel brengen. De “gewone werkmens” vraagt aan de buren om hun dieren te verzorgen wanneer ze op reis zijn, maar met een groeiende hoeveelheid “gestekakkers” is de kans echter groot dat de buren ook “gestekakkers” zijn. Vinden we die leuk? Nee, want “gestekakkers” doen hautain en zijn niet sympathiek. Gevolg: we hebben minder contact met onze buren. Gevolg van dit gevolg: we kunnen niet vragen aan de buren om op onze dieren te passen tijdens het verlof. Resultaat: we brengen onze dieren naar een dierenhotel. Iedereen in de straat, inclusief jezelf is een “gestekakker”.

 

Zoals je kan waarnemen is het een eindeloze, vicieuze cirkel van “gesten” en “kakken”. De grote vraag: waar is het begonnen? Dierenhotel of vervreemden van buren en medemens. De kip of het ei? Deze interessante kwestie zal me mijn hele leven blijven boeien. En dat allemaal door een banaal nieuws-item van het WTV-nieuws. Er zit altijd veel informatie in weinig nieuws.

 

This is The Odd Man Saying: Waar een levenswijze man van intussen 31 zomers zich zoal mee kan bezig houden.

Meer lezen...

Concert report: Steak Number Eight

20 MAA 2016
Concert report: Steak Number Eight


 

Concertreview: Steak Number Eight @ De Kreun

 

Een machtsontplooiing waar de Donald Trumps van deze wereld nog een puntje aan kunnen zuigen

 

Er is geen haar op ons grote hoofd dat er aan twijfelt, Steak Number Eight is de grootste Belgische metalband van het moment. Met hun tournee Your Soul Deserves To Die Twice wordt menig Europese grootstad onveilig gemaakt. Zo staan Amsterdam, Berlijn, Parijs, Londen… op de lange to-do-list. Afgelopen vrijdag was onze eigen metropool Kortrijk aan de beurt. De Kreun die al wekenlang volledig uitverkocht was kreunde onder de stampvoetende massa. Het werd een mooie avond.

 

Met hun laatste plaat Kosmokoma onder de arm, die door menig kenner nu al gezien wordt als hun magnum opus, hebben Brent Vanneste en co in acht jaar tijd een dijk van een discografie bij elkaar gespeeld om live op terug te vallen. Het concert werd dan ook vooral opgebouwd met nieuw werk dat hier en daar werd afgewisseld met krakers van hun vroegere albums When The Candle Dies Out… (2008), All is Chaos (2011) en The Hutch (2013). Dat Steak Number Eight not your ordinary postmetalband is, bewezen ze van bij het begin. Met Space Punch, de kleine tien minuten durende outro van Kosmokoma, werd het publiek direct op zijn wenken bediend. Black Eyed en hun laatste single, die tevens als naam van hun tour werd gebruikt, volgden in een strak tempo. De eerste bezwete gezichten die kirden van geluk waren een feit. Daarna zorgden vooral Dickhead en het wondermooie The Sea Is Dying gemakkelijk voor twee piekmomenten. De gitaren werden vakkundig gegeseld en er werd niet gekeken op een uitvoerige riff meer of minder. Return Of The Kolomon deed wat van dit stevige instrumentale kunststuk verwacht werd. De Kreun werd omgetoverd tot een op hol geslagen vortex met zekerheid op oorsuizingen. In de bisronde hadden ze genoeg aan één nummer om de boel finaal te slopen. Pyromaniac liet de decibelmeter een laatste keer vuurrood kleuren. Deze passage op Kortrijkse bodem werd een ware triomftocht, een machtsontplooiing waar de Trumps van deze wereld nog een puntje aan kunnen zuigen.

 

Steak Number Eight is meer dan ooit een band uit één stuk waar we als Belgische muziekliefhebber trots op mogen zijn.

(BG)

Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight