Baroness – Gold & Grey
Bokassa - Crimson Riders
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
07 JUL
Ieperfest 2019
07 JUL
Cactusfestival
14 JUL
Bospop 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Kneistival 2019
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
04 AUG
Dranouter 2019
04 AUG
Cirque Magique 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Concert report: Massive Attack
Concert report: Massive Attack
GENTJAZZ 2015 Dag 4
GENTJAZZ 2015 Dag 4
Photo report: Age of love - 10 Years
Photo report: Age of love - 10 Years
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Concert report: Filter - Combichrist
Concert report: Filter - Combichrist
Photo report: Evil Invaders - W.a.s.p.
Photo report: Evil Invaders - W.a.s.p.
Platsedoen 2017
Platsedoen 2017
Photo report: Mastodon
Photo report: Mastodon
The Scabs @ Schiervelde Roeselare
The Scabs @ Schiervelde Roeselare
Photo report: Schippersweekend 2016
Photo report: Schippersweekend 2016
Concert report: Anvil
Concert report: Anvil
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Concert report: Crammerock 2016 - Friday
Photo report: Magnus
Photo report: Magnus
Vd review Like a Storm - Awaken the Fire
Vd review Like a Storm - Awaken the Fire

The odd man

Een ode aan de norsheid


 

 

“Gelieve ‘Afscheid Nemen Bestaat Niet’ van ‘Marco Borsato’ af te spelen tijdens het lezen van deze column voor een optimale leeservaring”

 

Op 17 mei van dit godverdomde jaar zat ik in de zetel met mijn vrouw toen haar het wenen nabij stond. Bizar genoeg had ik ze die dag nog niet geslagen noch mentaal gekweld, dus kon ik deze emotionele status nog niet verklaren. Maar dan vertelde me ze het nieuws dat ik nooit had verwacht: Grumpy Cat heeft onze wereld verlaten. Gezien dit dier de kat is waar ik altijd van droomde breng ik deze maand een ode aan mijn ‘spirit animal’ door dé drie frustraties van de afgelopen maand op te sommen die mij nog meer grumpy hebben gemaakt dan een vroegtijdige ejaculatie.

 

Numero Uno: Game Of Thrones seizoen acht:

 

Je kan er niet naast kijken, van Newsmonkey tot HLN, van Man-Baby tot Loser-4-Ever-Virgin-Fan-Boy. Het internet is overgesatureerd met leeghoofdige meelopers die aan het b*tchen zijn over het laatste GOT-seizoen en hoe slecht het wel is, bla bla bla. En ik ben nu geen zak geïnteresseerd in al die kutmeningen. Voor mij was dit seizoen best wel OK. Ik vond het leuker toen er op donderdag geprotesteerd werd om deftigere redenen. Maar goed, de mama’s en papa’s zullen wel blij zijn dat hun kroost op donderdag terug naar school gaat en geëngageerd is in kwaliteitstelevisie. Soit, dit gegeven even ter zijde als de linkerkous na het masturberen. Terug naar de essentie!

 

Er werd zelfs een petitie gestart om dit seizoen te herproduceren. Ik zou eerder een petitie willen starten om die mannen een trap in hun poepenhol te verkopen, zodat ze, in de plaats van collectief te fanboy-zagen een collectieve prolaps krijgen. Dan hebben ze tenminste een reden om te zagen. Al die nerds kunnen er gewoon niet tegen dat de serie ten einde is en daarmee basta. Ze zijn even gefrustreerd als wanneer mama de borst wisselde voor de fles. Ze wisten toen al dat dat de laatste maal zou zijn dat ze een vrouwelijke tiet in het echt zouden aanschouwen zonder er een hoop geld voor te geven. Je zou voor minder een petitie starten om zo’n leed (weliswaar in een totaal andere vorm, maar de beleving zal voor hen vermoedelijk identiek zijn) te herbeleven.

En dan zijn er zelfs van die ‘poepgaais’ die in therapie moeten om het laatste GOT-seizoen te verwerken. Sorry, maar als je hiervoor in therapie moet, is je leven gewoonweg te goed en moet je snel eens naalden delen met heroïne-junks en je huis in brand steken. Dan heb je tenminste recht om mijn belastingsgeld te gebruiken voor therapie! Go f*ck yourself brat! Hier werd ik dus zeer grumpy van! NEXT!

 

 

Numero dos: Zwarte Zondag

 

Onvermijdelijk, de ‘Zwarte Zondag’ die België aan de grond heeft genageld. Het volk heeft de volgende generatie volksvertegenwoordigers gekozen. De winnaars en verliezers zijn gekend en ‘s maandags stond iedereen op met een Trumpiaanse kater. Facialbook was gevuld met nog meer verontwaardiging dan mijn vrouw toen ik toonde hoe “goed” ik de ramen had gelapt. Hoewel ongeveer de helft van de Vlamingen rechts en zelfs één vijfde van de Vlamingen extreem rechts heeft gestemd, is dit niet mijn grootste ergernis. Ik moet toegeven dat de vooruitzichten van een bruin hemdje met bijpassende fuck-me-botjes mij totaal niet zinnen, maar er is nog een grotere frustratie die als een donkere wolk boven mij staat te zeiken. We zien overal de verontwaardiging, maar nergens de trots. Ofwel werden massaal veel proteststemmen uitgebracht en hebben al deze anti-stemmers nu iets van “OWWW SHIIIIITT” ofwel werd er doelbewust gestemd en zijn deze rechts rakkers beschaamd om er voor uit te komen. Wat veel betekend natuurlijk… Any-nazi-how, nu mogen we “kampen” met de consequenties van onze stem. Leve de democratie!

 

 

Numero tres: teennagels

 

Waarom hebben we die kutdingen? Ze hebben geen enkel nut en net zoals mijn onkruid, blijven ze groeien. Soms groeien ze zelfs in je huid en heb je een hoop pijn en gezeik. En wat voor voordeel hebben ze? Die dingen aan je vingers zijn ergens nog handig om een sticker of dergelijke los te prutsen van al je brol, maar die teennagels … zo nutteloos als een chronische ethylafhankelijke vetzak op zondagmorgen.

 

 

Grumpy Cat, we zullen je missen. Je humeur zal in ons voortleven en wordt voor eeuwig gekoesterd. In jouw naam zal ik de mensen in mijn omgeving blijven duidelijk maken dat ik ze niet tolereer! Het ga je goed! You never walk alone!

 

Grumpy Cat, 4-4-2012° - 14-5-2019+

 

Yours Truly, The Odd Man

Meer lezen...

Concert report: Y&T

24 OKT 2016
Concert report: Y&T


 

Iron mask , Y&T   23.10.2016 – Alcatraz club show

 

Een avondje heerlijk AOR. Meer Yesterday dan Tomorrow.

 

Album Oriented Rock , of liever Adult Oriented Rock. De immer gedreven en enthousiaste Filip, organisator van het puike Alcatraz festival, wist twee begeesterde bands naar de Kreun te halen. Het talrijk opgekomen publiek, vooral bestaand uit langharige en meticuleus uitgeruste veertigers en vijftigers kon met volle teugen genieten van gepolijste gecommercialiseerde FM-rock. De voorlopers van Mötley Crüe en Metallica legden met verbazend gemak met een ruim twee en half  uur durende set De Kreun plat. Y&T creëerde een ideaal in het zweet badend clubsfeertje. Laat De Kreun daarvoor de ideale locatie zijn.

 

Opwarmers van dienst waren Iron Mask. Deze knarren kregen zes nummers om hun gedreven en gepolijste Iron rock te doen aanslaan bij het publiek. En de zaal lustte ervan. De typische rock ’n roll poses worden niet geschuwd. Het voetje wordt alras op de monitor geplaatst en het microotje wordt graag in de hoogte gehouden.Er wordt gezongen met dichtgeknepen ballen. Met zijn dubbele basdrum en zijn aanstekelijk enthousiasme etaleert de drummer zijn animalgehalte en houdt hij met zijn drumstokgegoochel en met de bassist alles retestrak in het gareel. Iron Mask  is steevast op zoek naar de bevestiging die ze ruim verdienen, waren ze maar wat origineler. Laat hun hoopvolle dromen naar het grote succes niet in duigen vallen. Helaas is er in iedere stad een gepolijste hardrockband. IM is net iets te voorzichtig en mag gerust wat brutaler. Afsluiter ‘Forever In The Dark’ belooft heel wat meer.

 

Setlist: Holy War, Ceystal Tears, Rebel Kid, Diabolica, Rebellion Of Lucifer, Forever in the Dark.

 

 

In 1981 bracht Y&T het album Earthshaker met daarop de evergreen "I Believe in You" uit. Dit album werd uitstekend ontvangen door het hardrockpubliek en de Californiërs groeiden uit tot een topband in het genre en speelden in het voorprogramma van onder meer Ozzy Osbourne, AC/DC en Mötley Crüe. Hun werk verkoopt als zoete broodjes in The States, maar na veertig jaar lukt het alsnog niet om Europa onder de duim te krijgen. In de Kreun werd het publiek makkelijk ingepakt. We zien een Jean Marie Pfaff (Dave Meniketti) en een Status Quo-er (John Nymann) op het podium die alle standaards tonen. Net geen Spinal Tap, maar wel Tenacious D in de goede zin. Destijds verdienden die gasten gerust een plaatsje naast Aerosmith, Van halen en zelfs Kiss, maar het vuur is niet meer zo laaiend. Dave’s stem is werkelijk sensationeel. Zijn bluesy  stem schreeuwt de woorden eruit en nagelt zo met John en zijn hamerende riffs zijn trouwe schare fans vast.  In Europa spelen ze in derde provinciale maar ze kunnen gerust promoveren tot Premier League. Net niet in The Champions League. Zouden we beseffen dat we in De Kreun pioniers aan het werk gezien hebben?

 

Rev: Lode Vanassche

Foto’s: Tom Van der Stede

Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T